13/04/2021

Χρύσα Διαμαντοπούλου: Η πραγματικότητα τη στιγμή της παράστασης είναι αληθινή χωρίς οθόνες, ακουστικά και Wifi

Χρύσα Διαμαντοπούλου

Θυμάται τον μπαμπά και τη γιαγιά της να της αφηγούνται παραδοσιακά παραμύθια κι έχει στο μυαλό της, ανεξίτηλη, τη συγκίνηση που βίωνε ακούγοντάς τα.

Μιλάει με πάθος και μια πρωτόγνωρη εφηβική ορμή για τον «Μικρό Νότο», την ομάδα που δημιούργησε, πριν έξι χρόνια.

Από το 2012 μέχρι σήμερα, η ομάδα έχει παρουσιάσει πολλές παραστάσεις για μικρούς, αλλά και μεγαλύτερους θεατρόφιλους καταφέρνοντας να μπει στη λίστα με τα «Must-see» θεάματα για το παιδικό κοινό.

Στις παραστάσεις ακρογωνιαίοι λίθοι αποτελούν τα πρωτότυπα μουσικά όργανα, το κουκλοθέατρο, η παντομίμα και κύρια πηγή έμπνευσης η λαϊκή παράδοση. Φυσικά τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει σκηνικά, χωρίς τη συμμετοχή των παιδιών.

Γι’ αυτό το ταξίδι της στο μαγικό κόσμο του παιδικού θεάτρου, μας μίλησε η Χρύσα Διαμαντοπούλου, καλλιτεχνική διευθύντρια του «Μικρού Νότου», που φέτος θα παρουσιάσει πέντε παραγωγές κι ας λέει, η ίδια, στο τέλος κάθε σεζόν : «Δεν θα έχω όλες τις παραστάσεις ξανά!». Όταν έρχεται η στιγμή της επιλογής δεν μπορεί να αφήσει καμία πίσω…

Η ομάδα συμπληρώνει έξι χρόνια από την ίδρυσή της. Θα ήθελα να μας πείτε ποιοι από τους στόχους σας έχουν υλοποιηθεί και τι προσδοκάτε ακόμη για το μέλλον της.

Aλήθεια, τον Αύγουστο του 2018 ο Μικρός Νότος έγινε 6 χρονών!

Ο Μικρός Νότος δημιουργήθηκε από την ανάγκη μου να υπάρξει ένα ασφαλές καλλιτεχνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα μπορούσαν να γεννηθούν δημιουργικά παραστάσεις για παιδιά, δουλεύοντας με καλλιτέχνες με κοινό όραμα.

Πολλοί από τους αρχικούς στόχους μας έχουν υλοποιηθεί κι αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά. Οι στόχοι αυτοί, όμως, δεν παύουν να υπάρχουν και να αποτελούν, μέχρι σήμερα, προτεραιότητά μας. Να προσφέρουμε σε μικρούς και μεγάλους μία θεατρική εμπειρία, όπου το παιδί είναι πραγματικά το κέντρο της, με αγάπη, φροντίδα, γνώση, εμπειρία. Χωρίς εκπτώσεις, ακούραστα και μεθοδικά να αναβαθμίζουμε, συνεχώς, τη δουλειά μας. Να εξελισσόμαστε μέσα από αυτή, να μεγαλώνουμε σαν ομάδα, να ωριμάζουμε, να εντάσσουμε στη δουλειά μας νέες ιδέες, κρατώντας τον ίδιο αυθορμητισμό, την ίδια σπιρτάδα και λαχτάρα για το καλύτερο. Να προσθέτουμε ένα λιθαράκι στη δουλειά του γονέα και του εκπαιδευτικού. Να εκπαιδεύουμε ηθοποιούς για το “θέατρο για παιδιά” με τις Αρχές του Εκπαιδευτικού Δράματος. Να φέρνουμε σε επαφή τα παιδιά με τη λαϊκή μας παράδοση και τα μουσικά όργανα. Να κάνουμε τις παραστάσεις μας προσιτές σε όσο γίνεται περισσότερα παιδιά κι, ιδιαίτερα, σε παιδιά που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού…

Μεγαλώνοντας θέλω να τον δω ακόμα πιο ανεξάρτητο χωρίς βαρίδια, με ανάγκη πάντα προσφοράς και μία παρέα που να τον πιστεύει, να τον στηρίζει και να τον αγαπά. Ο Μικρός Νότος είναι οι άνθρωποί του, είναι ο κόσμος που τον έχει αγκαλιάσει, οι άνθρωποι που μας πιστεύουν. Είμαι υπερήφανη για τον Μικρό Νότο μας, που προσφέρει χαμόγελα, συγκίνηση και ψυχαγωγία σε μικρούς και μεγάλους.

Οι παραστάσεις σας αντλούν τα θέματά τους, από ιστορίες, μύθους, παραδόσεις και παραμύθια από τη λαϊκή παράδοση. Τι σας γοητεύει σ’ αυτούς τους θεματικούς κύκλους;

Η ελληνική λαϊκή παράδοση είναι μία ανεξάντλητη δεξαμενή αφηγηματικού λόγου, ένα υλικό βαθιάς σοφίας που μας συνδέει με το παρελθόν και την ιστορία του τόπου μας. Εμείς, μεταφέροντας με σύγχρονη ματιά στη σκηνή μύθους και ιστορίες που μιλούν για την αγάπη, τη γενναιότητα, την απώλεια, τον φόβο, τη φιλία κ.ά, προσπαθούμε να κάνουμε ξανά κοινό κτήμα μας αυτό που ξεχάστηκε, που παραμελήθηκε. Προσφέρουμε, δηλαδή, στους θεατές μας μια ευκαιρία μύησης στη σπουδαία αυτήδεξαμενή του προφορικού λόγου. Τα παιδιά αλλά κι οι μεγάλοι, μέσα από τη λαϊκή παράδοση, ανακαλύπτουν έναν κόσμο ακέραιο, καθαρό, δίκαιο, που τείνει να ξεχαστεί.

Ο πατέρας μου και η γιαγιά μου μού αφηγούνταν παραμύθια από τη λαϊκή παράδοσή μας. Παραμύθια που με συγκινούσαν από τότε και μου ξυπνούσαν, θυμάμαι, πολύ δυνατά συναισθήματα. Όλο αυτόν τον ανεξάντλητο θησαυρό ξανασυνάντησα πολλά χρόνια μετά, όταν βρεθήκαμε καλλιτεχνικά με τον Τάσο Ράτζο, σκηνοθέτη και μελετητή του λαϊκού παραμυθιού. Νιώθω πως είναι ένας πλούτος, που οφείλουμε να παραδώσουμε ζωντανό στις νέες γενιές.

Σε πολλές παραστάσεις σας, στα σχολεία, αρκούν μόνο δύο βαλίτσες για να μεταφερθεί το σκηνικό σας. Πόσο δύσκολο είναι να αποσπάσεις την προσοχή των παιδιών με τόσα λίγα σκηνικά μέσα την εποχή του ίντερνετ και της τεχνολογίας, στην οποία η εικόνα κυριεύει τα πάντα;

Με δυο βαλίτσες, με πολλά μουσικά όργανα, με λαϊκά παραμύθια που μας συνδέουν με τη μνήμη μας, με εργαλεία όπως το θέατρο στην εκπαίδευση και το σωματικό θέατρο, με αλήθεια, γνώση και πολλή φαντασία, τα παιδιά βουτούν, χωρίς αναστολές, και κολυμπούν σε βαθιά νερά με χαρά και δημιουργικότητα.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη της Χρύσας Διαμαντοπούλου στο Τέχνες-Plus

(Συνολικές Επισκέψεις 104, 1 επισκέψεις σήμερα)
Ο Παύλος Φύσσας δεν ζει, οι φασίστες μας κουνάνε το δάχτυλο, κι εμείς… ; - Επιθεώρηση Επικαιρότητας #91
THOM YORKE - SUSPIRIUM, το τραγούδι της Δευτέρας (Video)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1897 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες πήρε όμως πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*