26/04/2018

το tweet της ημέρας...

Αυλωνίτιδα: Ιός αθεράπευτης μετριοφροσύνης #Αυλωνίτου_εσύ_superstar

Δανάη Μπάρκα: Το να εκδηλώνουμε τα συναισθήματα μας θεωρείται αδυναμία όμως τα «like» είναι μόδα

Δανάη Μπάρκα

Η «Ουρανία» είναι φίλη σου, αλλά μάλλον δεν το ξέρεις. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ν’ ανήκεις στους 240 φίλους της στο facebook. Στην πραγματική ζωή είναι κάπως δύσκολο να τη συναντήσεις μιας κι η «Ουρανία»  δε βγαίνει απ’ το σπίτι, παρά μόνο για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο…

Η «Ουρανία»  είναι ερωτευμένη. Πολύ. Και φοβάται περισσότερο. Η Ουρανία χαίρεται, θυμώνει, γελάει και κλαίει. Η Ουρανία έχει σκοτεινά μυστικά. Έχει κι ένα μεγάλο Όνειρο, αλλά αυτό θα σου το εκμυστηρευτεί μόνο αν σε εμπιστευτεί πραγματικά.

Με αφορμή τον μονολόγο «Ουρανία» που κάνει πρεμιέρα σήμερα στο Θέατρο 104, ας γνωρίσουμε την νέα ηθοποιό Δανάη Μπάρκα.

Πόση «Ουρανία» έχει σήμερα μέσα του το κοινό. Εσύ έχεις γνωστούς που ζουν μακριά από όλους και εν τέλει η πραγματικότητά τους είναι περισσότερο εικονική από ότι πραγματική;

Δυστυχώς δεν χρειάζεται να ζεις μακριά από όλους για να νιώθεις-ή να είσαι-μόνος. Παρατηρώ ανθρώπους γύρω μου που είναι συνέχεια ανάμεσα στον κόσμο, βγαίνουν, δείχνουν να περνάνε καλά όμως κατά βάθος δεν επικοινωνούν ουσιαστικά. Φαίνεται στο βλέμμα τους η μοναξιά που μπορεί να αισθάνονται ή ότι οι σκέψεις τους μένουν κλειδωμένες μέσα τους και δεν τις μοιράζονται. Η Ουρανία είναι ένα κομμάτι όλων μας. Είναι η αδυναμία επικοινωνίας που μπορεί όλοι να βιώσουμε κατά την επαφή μας με τον κόσμο! Η Ουρανία αφορά όλους μας. Κρυβουμε πολύ από εκείνη χωρίς να το ξέρουμε!

Πώς έχει η τεχνολογία αλλάξει τον τρόπο που ερωτευόμαστε;

Δε νομίζω ότι το έχει κάνει η τεχνολογία αλλά εμείς οι ίδιοι. Η τεχνολογία καθεαυτή δε νομίζω ότι μας κάνει κακό. Ίσα-ίσα… αν σκεφτούμε ποσό εύκολα βρίσκουμε πληροφορίες, ποσό γρήγορα μαθαίνουμε πράγματα που αναζητούμε με το πάτημα κάποιων κουμπιών η ποσό κοντά ερχόμαστε με φίλους η συγγενείς που ζουν μακριά θα πειστούμε ότι μας διευκολύνει στην καθημερινότητα. Ωστόσο εμείς την χρησιμοποιούμε αλόγιστα και ανεξέλεγκτα. Είμαι από τους ρομαντικούς ανθρώπους που θέλω να πιστεύω πως ενώ όλα στη φύση αλλάζουν και ενώ οι εξελίξεις στον κόσμο τρέχουν ραγδαία ο έρωτας θα παραμένει πάντα αναλλοίωτος. Όλοι τώρα πια είναι πίσω από μια οθόνη… ενδιαφέρονται για τα likes, την ωραιότερη #photooftheday και καθόλου για το μέσα τους. Το τοπίο δεν το κοιτάνε καθόλου παρά μόνο για την φωτογραφια. Υπάρχει πολλή έκθεση… και όπου υπάρχει πολλή έκθεση υπάρχουν πολλές απόψεις πολύ λογοκρισία πολλά μάτια και γενικά πολλή φασαρία. Ζούμε σ’ ένα σύστημα αξιών που οι ερωτευμένοι ή εκείνοι που γράφουν κάτι πιο προσωπικό στα σόσιαλ μίντια αντιμετωπίζονται σαν παρίες. Το να εκδηλώνουμε τα συναισθήματα μας θεωρείται αδυναμία όμως το να κάνουμε like σε ημίγυμνα προκλητικά σώματα είναι μόδα. Αυτό μας παγιδεύει σε μια συνθήκη στην οποία ορίζονται «πρέπει» που μπορεί να μη συνάδουν με τα δικά μας «θέλω» αλλά θα τα ακολουθήσουμε προκειμένου να είμαστε με «τους πολλούς». Εκει ίσως συγκρούεται η τεχνολογία με το «μέσα μας». Στο τι επιτρέπουμε να μας επηρεάζει και ποσό βολευόμαστε σε μια εικόνα που θέλουμε να έχουμε για τους άλλους και όχι για εμάς. Και εκεί φυσικά εμφανίζεται η προσωπικότητα του καθενός και η αντίσταση του στα «πρέπει» και στο «φαίνεσθαι». Εν κατακλείδι ,δεν ξέρω πως ακριβώς η τεχνολογία έχει αλλάξει τον τρόπο που ερωτευόμαστε, δεν ξέρω καν αν ερωτεύονται πια οι άνθρωποι ή αν μένουν στην εικόνα και στο συμφέρον, προσωπικά πάντως δεν αφήνω καθόλου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αλλοιώσουν τον τρόπο που σκέφτομαι, που ερωτεύομαι, που αγαπώ και που προοδεύω.

Εσύ έχεις υπάρξει «μόνη σε έναν κόσμο που δεν μπορείς να καταλάβεις και να σε καταλάβει» κάποια στιγμή και πώς «βγήκες» από αυτή την συνθήκη;

Στην πραγματικότητα μόνη δεν έχω υπάρξει ποτέ,όχι. Και χαίρομαι γι αυτό και φροντίζω γι’ αυτό. Προσπαθώ να με καταλαβαίνω πρώτα εγώ και μετά να επικοινωνήσω τα προβλήματα που με απασχολούν στους δικούς μου ανθρώπους. Σαφώς κρατάω πράγματα για εμένα χωρίς να τα μοιράζομαι, μου αρέσει και η μοναξιά κάποιες φορές… «Αυτά που μ’ αρέσουν είναι η μοναξιά μου. Δεν σιμώνει κανένας.» όπως έχει πει και ο Ελυτης. Μ’ αρέσει να σκέφτομαι αυτά που με απασχολούν και να τα λύνω η να τα αναλύω μόνη. Κάποιες φορές αισθάνομαι πως πνίγομαι σε μια κουτάλια νερό αλλά οι άνθρωποι που υπάρχουν γύρω μου-που είναι λίγοι αλλά «πολλοί» και «πολύ» για εμένα- μετατρέπονται σε σωσίβια και με γλιτώνουν απ τον πνιγμό. Θεωρώ σπουδαίο πράγμα να έχεις ανθρώπους να σε ακούν να σε νιώθουν να σε αγαπούν-και όλα αυτά να είναι αμοιβαία.

Πόσο δύσκολο είναι για μια νέα ηθοποιό να αναμετριέται με έναν μονόλογο;

Μόνη μου φαίνομαι στην σκηνή όμως κάθε άλλο παρά μόνη μου είμαι! Έχω τον Γιώργο μου (Σουλεϊμάν) που είναι ο καλύτερος σκηνοθέτης που θα μπορούσε να είχε αναλάβει την «Ουρανία». Τον Γερασιμο μου (Ευαγγελάτο) που δεν έγραψε μόνο αυτό το αριστούργημα αλλά καθόλη τη διάρκεια των προβών ήταν συγκινητικά υποστηρικτικός και βοηθητικός σε όλα. Τον Θέμη μου (Καραμουρατίδη) που με την μουσική του και το υπέροχο αυτό τραγούδι που μας έγραψε ομόρφυνε τη ζωή μας δυο μήνες τώρα. Τον Κωνσταντίνο Γεωργαντά-τον art director μας- και όλη την people (την εταιρία παραγωγής μας) που μας έκανε ότι ζητήσαμε – σπάνιο για παραγωγή…  (γελώντας!!!)

Όταν λοιπόν κάποιος έχει φτιάξει την «παρτιτούρα», έχει φτιάξει την διαδρομή και το όχημα και εσύ πρέπει απλά να το οδηγήσεις δεν φοβάσαι τίποτα. Υπάρχει προφανώς μια δυσκολία στην μοναξιά της σκηνής αλλά με συγκέντρωση και μελέτη το ξεπερνάς (ελπίζω και ξαναγελάει!!!)!  Το άγχος προσπαθώ να είναι δημιουργικό γιατί είμαι πολύ αγχώδης και ψυχαναγκαστική στο να καταφέρω να ακολουθήσω την οδηγία που έχω πάρει.

Δανάη Μπάρκα

Πότε αποφάσισες να ανέβεις στο σανίδι;

Δεν αποφάσισα ποτέ να ανέβω στο σανίδι. Νομίζω ήρθε από μόνο του, ίσως ήταν στη φύση μου από όταν γεννήθηκα. Είναι αυτό που με εκφράζει, που με κάνει να θέλω να επικοινωνήσω με τον κόσμο, που με κάνει να προσπαθώ να ανακαλύψω μέχρι που φτάνουν τα όρια μου, τι μπορώ να αισθανθώ, τι μπορώ να βιώσω πάνω στη σκηνή και ποιους φόβους μου να ξεπεράσω μέσα από αυτή την τέχνη. Είμαι πολύ χαρούμενη που η οικογένεια και οι φίλοι μου με στήριξαν σε αυτό που αγαπώ ακόμα κι αν οι καιροί είναι δύσκολοι και αβέβαιοι.

Πώς σκέφτεσαι τη ζωή σου σε δέκα χρόνια;

Είμαι ακόμα στην αρχή της υλοποίησης του ονείρου μου όποτε το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι θέατρο, θέατρο και θέατρο. Το δεύτερο που μου έρχεται στο μυαλό είναι άλλοι τρόποι επικοινωνίας με τον κόσμο. Μου αρέσει να μοιράζομαι συναισθήματα, εμπειρίες, σκέψεις με ανθρώπους και να αλληλοϋποστηριζόμαστε σε θέματα που μας ταλανίζουν. Μου αρέσει να μεταδίδω την αισιοδοξία και την πίστη μου στους γύρω μου!

Σε απασχολεί ότι οι παραστάσεις που παίζονται στην Αθήνα είναι τόσο πολλές που δεν προλαβαίνει το κοινό να τις εντοπίσει και να τις δει;

Με προβληματίζει όμως είναι τόσο μεγάλη συζήτηση και τόσα πολλά τα υπέρ και τα κατά που δε νομίζω ότι μπορώ να δώσω απάντηση αυτή τη στιγμή. Ας κάνουμε όλοι πράγματα που αγαπάμε και το «καλό» πάντα θα λάμψει. Τα πράγματα που γίνονται με αλήθεια, με στόχο, με θέληση και με αγάπη πάντα ξεχωρίζουν!

Ποια είναι η ηρωίδα που θα ήθελες να ενσαρκώσεις;

Νομίζω πως δεν έχω στο μυαλό μου έναν συγκεκριμένο ρόλο. Ονειρεύομαι συνεργασίες με ανθρώπους που θαυμάζω! Θα ήθελα απλά, να έχω κάθε χρόνο χειμώνα-καλοκαίρι δουλειά και ό,τι είναι να έρθει θα έρθει. Κάτι που μου έρχεται στο μυαλό τώρα είναι η Σόνια από τον θείο Βάνια ή η Πόλυ από τη Μήδεια του Μποστ.

Σύστησέ μας τη Δανάη Μπάρκα με τίτλους από 5 θεατρικά έργα, 5 βιβλία και 5 δίσκους μουσικής

Θεατρικά έργα:

-Ούτε γάτα ούτε ζημιά

-Νίκη

-Έπεσε νέκρα

-Λυσιστράτη

-Ουρανία (η πορεία μου μέχρι τώρα δηλαδή)

Νιώθω η πιο τυχερή ηθοποιός τα τελευταία 2,5 χρόνια και αυτό οφείλεται στις παραπάνω δουλειές.

Βιβλία:

-Το λάθος αστέρι του John green  (υπεροχο και αγαπημένο μου)

-Η δίψα του Jo Nesbo

-Τα εύρετρα της Δημουλά

-Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια Lee Harper

-Ο ξένος Camus Albert

5 δίσκοι μουσικής:

-Κραουνάκης : «Για έναν έρωτα»

-Παπαδημητρίου :« Το χρονικό ενός πρώιμου φθινοπώρου»

-Νίκος Κηπουργος Δημήτρης Μαραγκόπουλος Λένα Πλατωνος : «Εδώ Λιλιπούπολη»

-Μάνος Χατζιδάκις :«ο μεγάλος ερωτικός»

-Σταύρος Ξαρχάκου : «Η συναυλία»

Δεν ξέρω αν με αυτά συστήνω καλά τον εαυτό μου όμως τα αγαπώ και με ταξιδεύουν στα πιο μακρινά μου όνειρα.

 Ουρανία – info

Η Ουρανία είναι ένας αμφίθυμος μονόλογος πάνω στο όνειρο και τη ματαίωση του, πάνω στον απόλυτο έρωτα και την ολοκληρωτική μοναξιά. Μα πάνω απ’ όλα είναι η πορεία ενός νέου ανθρώπου σε έναν κόσμο που δεν κατανοεί. Ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος με τρυφερότητα και χιούμορ καταγράφει την ψυχοσύνθεση μιας νέας γυναίκας εγκλωβισμένης σε ένα παιδικό δωμάτιο και ο Γιώργος Σουλειμάν προσεγγίζει με ευαισθησία τις πιο κρυφες πτυχές μιας αιχμηρής προσωπικότητας. Η ανερχόμενη Δανάη Μπάρκα στον ομώνυμο ρόλο εναλλάσσει πρόσωπα και συναισθήματα δημιουργώντας μια ηρωίδα που θα μείνει στο μυαλό και την καρδιά σας για πολύ καιρό.

Το τραγούδι “Στην επόμενη ζωή” έγραψε ειδικά για την παράσταση ο Θέμης Καραμουρατίδης σε στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου.

 

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Γιώργος Σουλεϊμάν

Ερμηνεία: Δανάη Μπάρκα

Στο ρόλο της Μητέρας ακούγεται η Μαρία Καβογιάννη

Art Direction: Κωνσταντίνος Γεωργαντάς

Παραγωγή: People Entertainment Group

 

Θέατρο 104 – Ευμολπιδών 41 Αθήνα τηλ. 210-3455020

Τιμές εισιτηρίων : 12 κανονικό / 10 φοιτητικό – ανέργων

για 10 μόνο παραστάσεις

Ημέρες και ώρες παραστάσεων :

16, 17/4    21.15

23, 24/4    21.15

30/4          21.15

15/5          21.15

21, 22/5    21.15

28, 29/5    21.15

Γιάννης Καφάτος

(Συνολικές Επισκέψεις 383, 1 επισκέψεις σήμερα)
Κι ύστερα ψάχνεις εσύ να βρεις τι μπορεί να φταίει και γιατί δεν περπατάει το άθλημα της διασκέδασης στα μέρη σου... - Αναμνήσεις από τα 80's
BEACH HOUSE – DARK SPRING, το τραγούδι της Δευτέρας (Video)

Περισσότερα


mm
About Γιάννης Καφάτος 926 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες αλλά πήρε πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*