24/10/2021

Εξοργιστική η στάση της διοικούσας εκκλησίας

Εξοργιστική η στάση της διοικούσας εκκλησίας
Εξοργιστική η στάση της διοικούσας εκκλησίας

Είναι εξοργιστική η στάση της διοικούσας εκκλησίας στην Ελλάδα έναντι των περισσοτέρων ζητημάτων με κοινωνικό πρόσιμο που προσπαθεί να θίξει και να μεταρρυθμίσει η κυβέρνηση – τα περισσότερα κοινοτικές οδηγίες και υποχρεώσεις- και είναι ενοχλητική τουλάχιστον, αν δεν εξοργίζει επίσης, η αδυναμία της κυβέρνησης να την βάλει στη θέση της, ενώ το ίδιο ισχύει και με την υστερόβουλη ανοχή της πλειοψηφίας του πολιτικού κόσμου στις εκκλησιαστικές παρεμβάσεις

Η Εκκλησία έχει κάθε δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη για τα κοινωνικά ζητήματα, έχει επίσης το αναφαίρετο δικαίωμα να ορίζει τους δικούς της εσωτερικούς κανόνες. Μπορει ακόμα να αποδέχεται ή όχι κάποιους ως μέλη της και να τους θέτει τα όριά και τους όρους της.

Δεν έχει όμως κανένα δικαίωμα να προσπαθεί να επιβάλλει τους κανόνες τής πάνω στους νόμους της πολιτείας, ούτε να πιέζει, να απειλεί και να εκβιάζει εμμέσως πλην σαφώς κάποτε την πολιτεία για να περάσει το δικό της.

Η Εκκλησία να δει τα του οίκου της- και έχει να δει πολλά- , να κοιτάξει να ποιμάνει τον λαό του Θεού που την χρειάζεται. Να αφήσει όμως την πολιτεία να ασχοληθεί με τον λαό της χώρας, τους πολίτες της, όπως είναι και η δουλειά της.

Ο χειρισμός θεμάτων όπως η ταυτότητα φύλου, ο γάμος για όλους ως πράξη αστικού δίκαιου, αλλά και η υιοθεσία, η ισοτιμία στα δικαιώματα όλων των πολιτών, των γυναικών, των ΛΟΑΤ, των αλλοφύλων, αλλοθρήσκων και αλλογενών συμπολιτών μας, αυτά των ξένων που κατοικούν νομίμως στην χώρα μας, το περιεχόμενο και η μορφή της κρατικής εκπαίδευσης και πολλά ακόμα είναι θέματα που αφορούν την υπεύθυνη πολιτεία και μόνο αυτή, η οποία και αποφασίζει τι θα πράξει με βάση τον συμφερον του φορολογούμενου πολίτη και όχι αυτό του πιστού.

Για ιστορικούς λόγους η εκκλησία στην Ελλάδα συνδέεται στενά με την πολιτεία και έχει ρόλο στην κοινωνική και πολιτική ζωή δυσανάλογα μεγάλο, ενώ η ίδια αυτή κατάσταση επιδρά αρνητικά στον ουσιαστικό της ρόλο που είναι πνευματικός και, υπό την ποιμαντική έννοια, κοινωνικός.

Παρά τις αρχικές προσδοκίες ούτε αυτή η κυβέρνηση- λόγω κυρίως του υπερσυντηρητικού μικρότερου εταίρου της, αλλά όχι μόνο- δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένη να κάνει βήματα προς την κατεύθυνση του διαχωρισμού του ρόλου των δύο θεσμών, πλην δεν είναι δυνατόν να εμποδίζεται και εν τινι μέτρω να εκβιάζεται, όταν προσπαθεί να εφαρμόσει την κοινωνική της πολιτική, που είναι συνήθως, όπως προείπαμε, και ευρωπαϊκή επιταγή, για εκσυγχρονισμό στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Enough is enough.

Γιάννης Γιγουρτσής

 

Υ.Γ.1. Μετρώ τις αντιδράσεις του πολιτικού κόσμου και της κοινής γνώμης έναντι της αχαρακτήριστης και υποκριτικής επίθεσης της ΙΣ στον Γιάννη Ραγκούση.

2. Πλάκα πλάκα, η μόνη φορά που είδα στην μεταπολίτευση να βάζει τα όρια της η πολιτεία και να το πηγαίνει μέχρι τέλους ήταν στο ζήτημα των ταυτοτήτων, παρά τα συλλαλητήρια και την ισχυρή υποστήριξη στον τότε αρχιεπίσκοπο. Ξέρετε, την πολλαπλώς βαλλόμενη σήμερα περίοδο του “αρχιερέα της διαπλοκής” που πάντως τα κατάφερε μια χαρά με το εκκλησιαστικό ιερατείο.

(Συνολικές Επισκέψεις 89, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Γιάννης Γιγουρτσής 28 Articles
Γιάννης Γιγουρτσής

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*