24/10/2021

Ιωάννης Σκευοφύλαξ: Η ποίηση πριν σου γίνει ανάγκη, είναι ένα φευγαλέο στιγμιαίο συναίσθημα

Ιωάννης Σκευοφύλαξ

Ο Ιωάννης Σκευοφύλαξ είναι ποιητής και με αφορμή το τέταρτό του βιβλίο, που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες κάναμε μια μικρή αλλά ενδιαφέρουσα κουβέντα. Τα ποιήματά του τόμου «Τα Έντεκα Δάχτυλα» (Εκδόσεις Οσελότος) είναι μια ωδή στη γυναίκα ως πηγή έμπνευσης. Η γυναίκα μούσα.

Δεν διαθέτω το φιλολογικό υπόβαθρο για να μιλήσω για ποίηση, όμως μπορώ ως αναγνώστης να μεταφέρω την αίσθηση που μου αφήνει κάθε βιβλίο που διαβάζω.
Διάβασα τα ποιήματα από ένα ηλεκτρονικό αρχείο καθώς όταν μιλήσαμε με τον ποιητή ακόμη το βιβλίο τυπωνόταν.
Αυτό που έχω να πω είναι πώς η ειλικρίνεια είναι αυτό που κατά τη γνώμη μου τα κάνει ξεχωριστά, ευκολοδιάβαστα και ενδιαφέροντα.

«Ζήτησα ένα πάθος
και μου έστειλαν εσένα
…»

Ο κ. Σκευοφύλαξ στην ποιητική του συλλογή «Τα έντεκα Δάχτυλα» μιλάει για έρωτες με τόσο απλό και λιτό τρόπο που αμέσως δημιουργούν μια αίσθηση αμεσότητας με τον αναγνώστη.

«…
κι οι έξω δρόμοι βοούσαν ζωή
κι οι έρωτες χόρευαν με τις σκιές τους
…»

Έρωτας, πάθος, ανεκλπήρωτοι έρωτες, χαμένοι έρωτες καταστάσεις που εύκολα τις κάνεις εικόνες μέσα από τα λόγια, τις λέξεις και τις σκέψεις  και το πάθος με το οποίο γράφει ο κ. Σκευοφύλακας.

Πώς γεννιέται ένα ποίημα;

Ένα ποίημα γεννιέται αναπάντεχα.

Προσωπικά ποτέ δεν σκέφτομαι να γράψω κάτι ή τι θα γράψω.

Έναυσμα είναι μια τυχαία σκέψη ή μνήμη και η συνέχεια βγαίνει γράφοντας.

Όταν γράψατε τα ποιήματά, στην συλλογή “Τα έντεκα δάχτυλα”, είχατε κάποιο πρόσωπο στο μυαλό σας;

΄΄Τα έντεκα δάχτυλα΄΄ είναι μια ΄΄ερωτική΄΄ συλλογή αν και ο όρος ΄΄ερωτική – ερωτικό΄΄ δεν είναι της ιδιοσυγκρασίας μου.

Ο έρωτας έχει πολλές μορφές εκ των οποίων πολλές είναι δυσανάγνωστες.

Δεν θεωρώ την συλλογή αυτή ΄΄ερωτική΄΄, την θεωρώ μια προσέγγιση στο απόλυτο με διάφορες μορφές, προσπαθώντας να αποτυπώσω το ιδανικό.

Στο μυαλό σου μπορείς να έχεις πολλά πρόσωπα και καταστάσεις, διότι η ποίηση είναι και μια προσωπική υπόθεση, αλλά όχι μόνον.

Διαφωνώ με αυτούς που λένε πως η ποίηση είναι μια προσωπική και μόνον υπόθεση.

Ο ποιητής είναι υποχρεωμένος να αφουγκράζεται την κοινωνία, γιατί πρωτίστως είναι ένας παρατηρητής του κοινωνικού γίγνεσθαι.

Κάποιες λέξεις, σ’ αυτό που λέμε “μέσο άνθρωπο” αντηχούν με μια φόρτιση, κουβαλάνε ας πούμε την ιστορία τους. Εσείς ως ποιητής μπορείτε να αποφορτίσετε ή να …επαναφορτίσετε λέξεις;

Πολύς ο λόγος για τις λέξεις.

Έχουν διεξαχθεί ΄΄μάχες΄΄ για το πως θα έπρεπε να αποδίδονται.

Προσωπικά πιστεύω σ΄ αυτό που λέμε υπερβολή, γιατί ένα συναίσθημα για να αποτυπωθεί στον γραπτό λόγο, θα πρέπει να περιέχει το στοιχείο της υπερβολής.

Συνήθως λέω, πως ένα ποίημα άνετα μπορεί να καλύψει μια νουβέλα ή ένα μυθιστόρημα 500 σελίδων κι αυτό δεν είναι υπερβολή.

Δεν μπορείς να διαβάσεις ποίηση χαλαρά, δίχως φόρτιση.

Οι πολλοί το αποφεύγουν, προτιμούν χαλαρά πράγματα.

Η φράση διαβάζω για να περάσει η ώρα ή για να με πάρει ο ύπνος, δεν ισχύει στην ποίηση,

Συνοψίζοντας, θεωρώ πως δεν υπάρχει ΄΄ερωτική ποίηση΄΄, παρά μόνον η λυρικότητα του έρωτα.

Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία για κάποιον που θέλει να γράψει ποίηση σήμερα;

Σήμερα γράφουν ποίηση αρκετοί και αρκετές κι αυτό το δικαίωμα το δίνουν πλέον και τα Μ.Κ.Δ.

Η ποίηση εκτός από την έμπνευση και το ταλέντο στην γραφή, περιέχει και μια τεχνική.

Αυτή πιστεύω πως είναι και η μεγαλύτερη δυσκολία.

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε και επιλέξατε τελικά αυτή τη φόρμα έκφρασης;

Η ποίηση πριν σου γίνει ανάγκη, είναι ένα φευγαλέο στιγμιαίο συναίσθημα.

Προσωπικά γράφω από μικρός, αλλά άρχισα να κρατώ αυτά πού γράφω, τα 12 τελευταία χρόνια. Πριν, τα έσκιζα και τα πετούσα, γιατί όταν τα ξαναδιάβαζα δεν μου άρεσαν.

Γράφω μόνον ποίηση και τίποτα άλλο και ούτε σκοπεύω αυτό να το αλλάξω ποτέ.

Τα πεζά μου είναι μόνον κάποια αρθρογραφία στην οποία επιδίδομαι κατά καιρούς.

Γιατί ενώ υπάρχει η “δοξασία” ότι όλοι γράφουν (κάτι σαν) ποίηση, δεν διαβάζεται τόσο όσο η πεζογραφία ή κι αυτό είναι δική μου ελλιπής πληροφόρηση;

Όχι, αυτή είναι η αλήθεια, διότι έχει επικρατήσει η άποψη ΄΄τι θέλει να πει ο ποιητής΄΄;

Ουσιαστικά, παραπέμπει σε κάτι ακαταλαβίστικο, κάτι το οποίο αποκαλούν και κουλτουριάρικο και κάπου εκεί χάνεται και η μπάλα.

Η ποίηση είναι ευκολονόητη, αρκεί να έχεις την δυνατότητα να αισθάνεσαι.

Φυσικά και στην ποίηση υπάρχει σκουπιδότοπος, ίσως μικρότερος από κάποιες άλλες μορφές γραφής, αλλά υπάρχει.

Στην Ευρώπη πώς είναι η αγορά ποίησης / πεζογραφίας; 

Αν εννοούμε Ευρώπη την Ευρώπη γεωγραφικά, δεν έχω κάποια ολοκληρωμένα στοιχεία.

Εάν δούμε όμως την ποίηση αποκλειστικά, θα πω πως είναι σε υψηλότερο σημείο σε χώρες όπως η Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, Ιταλία, απ΄ ότι στην Ελλάδα.

Φυσικά ουδεμία σχέση με την πεζογραφία, που εμπορικά είναι σίγουρα πολύ υψηλότερη, πάντα εμπορικά.

Πώς βλέπει ένας ποιητής – που ζει στο εξωτερικό – την Αθήνα, την πόλη σήμερα;

Για εμάς που ζούμε στο εξωτερικό και δη σε χώρες της Β. Ευρώπης, η Αθήνα είναι μια ζούγκλα.

Πολεοδομικά, μια πόλη των 5 εκατ. ανθρώπων, από την οποία διέρχονται και καθημερινά επιπλέον 1.5 εκατ. άνθρωποι, είναι αδύνατον να μην σου προκαλεί άγχος. Όλοι γνωρίζουμε πως είναι κατασκευασμένη πολεοδομικά η Αθήνα.

Πολιτιστικά θα έλεγα, πως βρισκόμαστε σε υψηλό επίπεδο.

Η κρίση, η οικονομική κρίση, μπορεί να γεννήσει δημιουργία;

Ναι, αυτό είναι σίγουρο.

Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι να ζήσουν αυτό που τους αναλογεί και θα ζήσουν όμορφα δημιουργώντας.

Η ποίηση είναι ένας τρόπος να σε βγάλει από πολλά αδιέξοδα.

Στην ποίηση επικρατεί συν τοις άλλοις και το όνειρο που μπορεί να σε οδηγήσει σε κόσμους θαυμαστούς.

Η κρίση, όποια κι αν είναι αυτή, ανοίγει δρόμους δημιουργίας.

Από πού αντλείτε αισιοδοξία;

Είμαι εκ φύσεως αισιόδοξος άνθρωπος, γιατί πιστεύω πως η ζωή είναι χαρά.

Η ζωή από μόνη της είναι μια δημιουργία και το μόνο που μπορεί να την σταματήσει είναι ο θάνατος. Μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή όμως, το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί, είναι ο φόβος.

Ο φόβος χαλάει την χαρά της ζωής.

Αν η αισιοδοξία ήταν ποίημα, ποιο θα ήταν;

Εάν η αισιοδοξία ήταν ποίημα, θα αναφερόταν αποκλειστικά στον έρωτα.

Από ποίημα θα προτιμούσα ένα από τα πολλά του Νερούντα.

Ποιο βιβλίο σας περιέχει περισσότερο ως άνθρωπο; Και ποιο ποίημα;

Το βιβλίο που με περιέχει, είναι το ΄΄ΓΥΜΝΟΣ΄΄ ( η προηγούμενή μου έκδοση ) και αρκετά από τα ποιήματα που περιέχει.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος ενός ποιητή – και δικός σας;

Ο φόβος ενός ποιητή είναι η στιγμή που νομίζει πως έχει στερέψει από λέξεις.

Δικός μου φόβος είναι, μη τυχών και δεν προλάβω να εκδώσω ό,τι έχω γράψει και συνεχίζω να γράφω.

Γιάννης Καφάτος

 

Info:
Ο Ιωάννης Π. Σκευοφύλαξ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Μεγάλωσε στη Ν.Ιωνία Αττικής.

Είναι Μικρασιατικής καταγωγής από την Σμύρνη και τα Βουρλά.

Τελείωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο του Ν. Ηρακλείου Αττικής και το 1973 έλαβε μέρος στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Το 1976 τελείωσε τις σπουδές του στην Σχολή Δοξιάδη, ως Αρχιτέκτων Πολεοδομικού Σχεδιασμού.

Ασχολήθηκε επαγγελματικά με Τεχνικές εταιρείες, δημιουργώντας έναν όμιλο επιχειρήσων με πολλές δραστηριότητες

Σήμερα κατοικεί μόνιμα στις Βρυξέλλες.

Έχει αρθρογραφήσει κατά καιρούς σε εφημερίδες, περιοδικά και σε διαδικτυακές σελίδες.

Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές με τους τίτλους ”ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ” – ”ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΠΕΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΜΠΙ” – ”ΓΥΜΝΟΣ”.

Τον Οκτώβριο του 2018 κυκλοφόρησε η ποιητική του συλλογή ”ΤΑ ΕΝΤΕΚΑ ΔΑΧΤΥΛΑ”.

(Συνολικές Επισκέψεις 379, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1933 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες πήρε όμως πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*