18/05/2022

Montero, ο Αυστραλός τραγουδοποιός μιλάει στον Θωδωρή Σουρβίνο (Video)

Montero, ο Αυστραλός

O Αυστραλός τραγουδοποιός (και σχεδιαστής comic), Bjenny Montero, είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις καλλιτεχνών που έχουμε ακούσει το τελευταί τρίμηνο.

Κάτοικος Αθήνας πλέον και έχοντας σαν backing μπάντα του, πολύ καλούς έλληνες μουσικούς, μέλη εγχώριων εναλλακτικών σχημάτων, μόλις ολοκλήρωσε την πρώτη του μεγάλη ευρωπαική tour, σαν support στον Αμερικάνο Mac De Marco σε μεγάλα clubs, πολλών πόλεων.

Αυτή την εποχή ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το νέο του album με τίτλο Performer, μεσω της Αυστραλέζικης Chapter Music, σε παραγωγή του μεγάλου μουσικού Jay Watson (Tame Impala, Pond). Ένα album  που ηχογραφήθηκε στο studio του Mark Ronson στο Λονδίνο και ότι έχουμε ακούσει μέχρι στιγμής, ακούγεται από κάθε πλευρά υπέροχο και απόλυτα σε επαφή με την σύγχρονη μουσική πραγματικότητα.

Όντας τυχεροί που έχουμε τον Montero στην πόλη μας, θα σας συμβουλεύαμε να μην χάσετε το επόμενο του live, όποτε αυτό γίνει  και καλό θα είναι να γνωρίσετε αυτόν τον πολύ καλό τραγουδοποιός, όσο νωρίτερα.

Αυτός είναι και ο λόγος που είχαμε αυτήν την πολύ όμορφη κουβέντα μαζί του.

  • Πως νοιώθεις μετά από σχεδόν ένα μήνα «στο δρόμο»?

Ακόμα προσπαθώ να τα βάλω σε τάξη και τα «παλεύω» ακόμα και στα όνειρα μου. Νοιώθω εξουθενωμένος, αλλά και περήφανος για ότι πετύχαμε. Και είμαι ευχαριστημένος που δεν φρίκαρα και να τα καταστρέψω όλα, απλά δούλεψα σκληρά.

  • Πως ήταν η σχέση ανάμεσα σε σας και στον headliner της tour, τον Mac De Marco και την μπάντα του?

Μ’αρέσουν σαν άτομα ο Mac και η μπάντα του. Είναι πολύ ζεστοί, υποστηρικτικοί και μας δέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο, τόσο εμένα όσο και τη μπάντα. Δεν είχαμε τόσα parties όσα φαντάζεστε, αλλά υπήρχαν κι αυτές οι στιγμές τρέλλας.

  • Κάποιο highlight ή κάποια low στιγμή που μπορείς να μοιραστείς μαζί μας?

Μια καλή ανάμνηση είναι όταν διασχίζαμε το Ιρλανδικό πέλαγος, με προορισμό τη Σκωτία και η θάλλασα είχε αγριέψει υπερβολικά, με κύματα μεγέθους κτιρίου. Καθόμασταν στο bar του ferry προσπαθώντας να κρατηθούμε όσο γίνεται και να μην ρίξουμε τα ποτήρια με τις Guinness. Το να περπατήσουμε από το bar στο τραπέζι μας, προσπαθώντας να ισορροπήσουμε τα ποτήρια ενώ το καράβι σηκωνόταν ψηλά (high) και έπεφτε χαμηλά (low), ήταν πολύ αστείο για όλους μας.

  • Καλύτερο κοινό και συναυλία της tour?

Σχεδόν όλες ήταν απίστευτα δυνατές και με καλή ανταπόκριση. Το κοινό ήταν οπαδοί του Mac, οπότε ήταν ήδη έτοιμοι να διασκεδάσουν και ανταποκρίνονταν σε μας, με πάρα πολύ θετικό τρόπο. Ίσως γιατί έριχνα καραμέλες στο κοινό κάθε νύχτα? Υπήρχαν κάποιες νύχτες που το κοινό ήταν λίγο πιο «δύσκολο» από το σύνηθες, αλλά αυτό γινόταν κάτι καλό. Μας έκανε να δουλεύουμε περισσότερο.

  • Πως θα περιέγραφες την μουσική και τον ήχο σου, σε κάποιων που δεν έχει ιδέα τι κάνει ο Montero?

Συνήθως περιγράφεται σαν soft rock, αλλά για μένα δε θα έπρεπε να γίνεται με τον σύνηθως μετα-μοντέρνο hip τρόπο χρήσης του όρου, όπου υπάρχει ειρωνία, σαξόφωνα και η γνωστή retro κατάχρηση.

Για μένα θα έπρεπε να γίνεται με την κυριολεκτική κλασική έννοια του όρου. Είναι rock μουσική, από κάποια απαλότερη αφετηρία. Όχι «απαλό», όπως λέμε «αδύναμο» ή «μικρό», αλλά «απαλό» όπως εννοοούμε το «συναισθηματικό» και το «με αγάπη», σαν τη βάση της δόμησης.

Η απαλή πλευρά της αρσενικότητας. Ρευστό, διαχυτικό και σ’επαφή με μια δυνατή ευγένεια. Μια συνέχεια στην κλασσικίζουσα τραγουδοποιά, σε μια μελλοντική επανεξέταση, ενός μετά «brill-building» τρόπου γραφής (ο ήχος της κλασικής αμερικάνικής pop τραγουδοποιίας των 60s που πήρε το όνομα του, από το κτίριο που δούλευαν οι τραγουδοποίοι της εποχής, στη Νέα Υόρκη).

  • Ποιά η μεγαλύτερη αλλαγή στον τρόπο που δουλεύεις πλεόν και στην μουσική σου προσέγγιση, σε σχέση με τις πρώτες σου μέρες σαν Montero ή σε άλλα projects?

Έχω πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση, και πίστη στους μουσικούς με τους οποίους συνεργάζομαι. Νομίζω ότι η όλη μου αυτοπεποίθηση ακόμα ξεδιπλώνεται. Πλέον δεν αμφισβητώ τον εαυτό μου τόσο πολύ. Προφανώς πλέον δεν έχω κάποιο όργανο, ώστε να κρύβομαι από πίσω , πράγμα που όντας αρκετά ντροπαλός, ήταν μεγάλη βοήθεια. Το να βγω από εκεί, με προκαλέι κάθε φορά.

  • Πως ήταν το να δουλεύεις με τον Jay Watson (Pond, Tame Impala) και τους άλλους γνωστούς studio συνεργάτες σου, κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του νέου album?

Η δουλειά με τον Jay είναι πολύ ευχάριστη και άνετη. Είναι ένα όνειρο η συνεργασία μαζί του. Έχουμε κοινή αίσθηση του «χαζού» χιούμορ και έπρεπε να τον πείθω να παίξει κάθε όργανο, που θα μου έτρωγε χρόνο στο studio με τις προσπάθειες σε πολλά takes, οπότε μου έσωσε πολύ χρόνο. Ήταν τέλειο που δουλέψαμε στο studio, μόνο εγώ κι αυτός και ο φανταστικός ηχολήπτης Ricardo Damian. Καθόλου εκρήξεις «Εγώ» από μέλη μπάντας, απλά εργασία με συνεχή ροή.

  • Πότε θα κυκλοφορήσει το νέο album?

Τον Φεβρουάριο του 2018.

  • Θα υπάρξει κάποια ακόμα Ευρωπαική ή παγκόσμια tour μετά την κυκλοφορία?

Θα γίνει μια Ευρωπαική tour τον Φεβρουάριο και μοιάζει πως υπάρχει ένα πρόγραμμα για μια Αμερικάνικη tour, αλλά κάπως το σκέφτομαι, γιατί δε θέλω να είμαι μακριά από το σπίτι μου στην Αθήνα για μεγάλο χρονικό διάστημα και επίσης όσο γοητευτική και να είναι η Αμερική, είναι και κάπως φοβιστική.

  • Πως είναι να κυκλοφορείς ένα νέο album στη σύγχρονη μουσική βιομηχανία?

Δεν είμαι σίγουρος. Καλύτερα να με ρωτήσεις τον Φεβρουάριο, αλλά νομίζω πως όλα είναι καλά. Δεν το ‘χω σκεφτεί πολύ. Προφανώς και δεν είναι όπως στα 60s/70s/80s, αλλά αν κάνεις ένα album σε μια παραληρηματική κατάσταση, νομίζοντας πως είναι μια κλασική εποχή, τότε οι άνθρωποι θα το αγκαλιάσουν με την ίδια αγάπη που του έχεις δώσει.

  • Είναι μια κυκλοφορία ένος album σε «φυσική» μορφή, ένα αντικείμενο του παρελθόντος?

Όχι. Το κάνει ακόμα πιο special.

  • Υπάρχει κάποιο ειδικό σχέδιο προώθησης για να κάνει την κυκλοφορία να ξεχωρίσει?

Είμαι βέβαιος πως υπάρχει, απλά ποτέ,δεν ακούω με προσοχή, όσους μου εξηγούν αυτά τα σχέδια

  • Μπορείς να προβλέψεις το μέλλον της μουσικής βιομηχανίας και τι μπορεί να κάνει κάποιος μουσικός για να προσαρμοστεί στην σύγχρονη μορφή της?

Δεν έχω ιδέα.

  • Κάποια συμβουλή που μπορείς να δώσεις σε νέους μουσικούς, από την δικιά σου εμπειρία μέσα στη βιομηχανία?

Καμια φορά παίρνει πολύ καιρό να εκφράσεις αληθινά τα πράγματα, ακριβώς όπως θες και για τους άλλους ανθρώπους να αντιδράσουν σ’αυτά μ’έναν τρόπο που θα ήθελες. Μπες βαθιά στην μουσική απόλαυση και βάζε προκλήσεις στον εαυτό σου. Βγαίνει από τις ζώνες ασφαλείας σου και μην ακούς πάντα τι λένε οι άνθρωποι της βιομηχανίας.

Επίσης η πρώτη σου μπάντα, που ίσως αποτελείται από τους φίλους σου και είστε μια «συμμορία ενάντια στον κόσμο», ίσως δεν είναι και ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις κάποια πράγματα.

Όσον αφορά στη μουσική βιομηχανία, μην υπογράφεις τίποτα και να είσαι σίγουρος πως θα σε «πηδήξουν» τουλάχιστον μια φορά στην καριέρα σου, αλλά μην το αφήσεις να σε βγάλει από το στόχο σου.

  • Ποιά είναι η εμπειρία σου σχετικά με την ζωή στην Αθήνα? Είναι δύσκολα ή έχει ενδιαφέρον, εξαιτίας της περιόδου της ύφεσης? Θα παραμείνεις εδώ?

Αγαπώ την Αθήνα, αλλά προφανώς όντας Αυστραλός δεν μπορώ να έχω μεγάλη κατανόηση σχετικά με το τι περνάει ο τόπος. Δε θέλω να ζήσω πουθενά αλλού, εξαιτίας αυτού του στοιχείου, που έχει κάνει αύτην την φανταστική πόλη στο να βγάζε αυτή την ενέργεια.  Είναι ζωντανή και συμβαίνουν πάρα πολλά σε σχέση με την μουσική και την τέχνη και άλλες εκδηλώσεις. Είναι συναρπαστικά.

Δεν ειμαι κάποιος πολιτικός ή πολιτιστικός σχολιαστής, οπότε δεν είμαι κατάλληλος στο να αναλύσω μεγαλύτερα ζητήματα διεξοδικότερα. Απλά ξέρω πως έχω πολλούς καλούς φίλους εδώ και πλέον είναι το σπίτι μου.

  • Πως είναι η συνεργασία με τους μουσικούς σου, που όλοι τους είναι μέλη σε καλές Ελληνικές μπάντες (Αcid Baby Jesus, The Voyage Limpid Sound, Devamp Javu) ?

Απόλυτα καλή. Είναι εξαιρετικά ταλαντούχοι και απίστευτα υπέροχοι τύποι και νοίωθω πολύ τυχερός. Η καλύτερη μπάντα που είχα ποτέ μου.

  • Πως η μουσική σου επηρεάζει την δουλειά σου ως κομίστα και το ανάποδο? Σχετίζονται ή τα σκέφτεσαι ξεχωριστά?

Πάντα μου έμοιαζαν σαν κάτι ανεξάρτητο, αλλά τώρα σιγά-σιγά (ή ίσως γρήγορα) αρχίζουν να «δένουν». Ακόμα το σκέφτομα, οπότε δεν είμαι σίγουρος πως όλο αυτό δουλεύει.

  • Υπάρχει κάποιο κοινό θέμα, χαρακτήρας ή προσωπική –εγκεφαλική κατάσταση (μιας κάποιας περιόδου)?

Αυτή τη χρονιά στόχος μου ήταν να είμαι θετικός και σωστός απέναντι σε όλους. Το να δουλεύω με σκοπό την αγάπη, την αποδοχή και την ειλικρινή επαφή. Υπάρχουν συγκεκριμένοι χαρακτήρες με τους οποίους δουλεύω στις ζωγραφίες μου, αλλά στη μουσική τα πάντα αλλάζουν πολύ. Αρκεί να υπάρχει μια δυνατή και ζεστή μελωδία.

  • Ποιές είναι οι πιο αγαπημένοι σου μουσικοί και καλλιτέχνες, σύγχρονοι ή γενικά?

Οι Beach Boys είναι η πιο αγαπημένη μου μπάντα ever και ο Robert Crumb ο πιο αγαπημένος μου καλλιτέχνης όλων των εποχών. Είμαι επηρεασμένος από τα συναισθήματα μου έξω από τον καλλιτεχνικό χώρο. Και μ’αρέσει πολύ η jazz.

  • Τι πιστεύεις για την τωρινή παγκόσμια κατάσταση?

Ουαου…Είναι κάτι τόσο έντονο και δεν είμαι εφοδιασμένος με την κατάλληλη γλώσσα για να εκφράσω το μπέρδεμα, την λύπη, το θυμό και την ελπίδα μου. Προέρχομαι από μια μακρά οικογενειακή παράδοση, σκληροπυρηνική αριστερής πολιτικής σκέψης και δράσης, αν θες να ξέρεις που ανήκει η καρδιά μου.

  • Πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα στην Ευρώπη σε σχέση με την Αυστραλία?

Η Αυστραλία είναι μια χώρα κτισμένη πάνω στην γεννοκτονία των γηγενών κατοίκων της και τώρα μεταχειρίζεται τους ανθρώπους που ζητάνε άσυλο, με άθλιο τρόπο. Επίσης έχει ένα μεγάλο πρόβλημα με άστεγους και οι φυσικές της ομορφιές καταστρέφονται από πολύ κακιές μεγαλο-εταιρίες.

Νομίζω πως είναι μια κατεστραμένη, στενόμυαλη χώρα και εντελώς απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο. Επίσης πόλεις όπως η Μελβούρνη είναι σε φάση ταχείας υπερανάπτυξης και οι εσωαστικές «κουλτούρες» ξεχαρβαλώνονται. Δεν υπάρχουν bars να «κρυφτείς», ούτε σκοτεινά καφέ να απομακρυνθείς για λίγο απ’όλας. Δεν βλέπεις ηλικιωμένους ώστε να μάθεις κάτι και υπάρχει μια τοξική και ανώριμη online ακτιβιστική κουλτούρα, χτισμένη περισσότερο στην ασυναρτησία παρά στην ζεστή αλληλεπίδραση από τη βάση.

Ίσως αυτά να συμβαίνουν γιατί είναι απόλυτα νέα ως χώρα, όσον αφορά στη μη αυτοχθονα κουλτούρα της, και δεν έχει γερές ρίζες ή παραδόσεις ώστε να αντισταθεί την τόσο ταχεία νεο-καπιταλιστική αλλαγή.

Επίσης είμαι απόλυτα οπαδός της Ευρώπης. Εδώ υπάρχει πρόσβαση σε άλλες χώρες και τρόπους και οι παραδόσεις ανακατεύονται με το σύγχρονο.

  • Έννοιωσες κάποια αίσθηση αλλαγής στην ατμόσφαιρα, κάποιον φόβο ή δημόσιο δισταγμό, στις χώρες που επισκέφτηκες στην tour?

Όχι δεν έννοιωσα κάτι τέτοιο. Ήμουν στη δικιά μου φούσκα και έβγαινα μόνο για να επικοινωνήσω με το κοινό που ερχόταν για να περάσει καλά.

  • Ποιά είναι τα άμεσα σου σχέδια?

Περισσότερες περιοδείες στην Ευρώπη και ίσως στην Αμερική ή οπουδήποτε αλλού. Το να τελειώσω δύο βιβλία με την καλλιτεχνική δουλειά μου επίσης. Και ξέρω πως υπάρχουν κι άλλα πράγματα, αλλά τα ξεχνάω. Ίσως χρειάζομαι λίγη ξεκούραση σ’ένα νησί.

Θοδωρής Σουρβινος

Το δεύτερο album του Montero με τίτλο Performer, κυκλοφορεί τον Φεβρουάριο, από την ChapterMusic

Montero – Vibrations

Montero – Tokin’ the Night Away

(Συνολικές Επισκέψεις 4,905, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Θοδωρής Σουρβίνος 1556 Articles
O Θοδωρής Σουρβίνος είναι μουσικός και ακροατής. Έχει περάσει από πολλές εναλλακτικές rock-pop μπάντες τα τελευταία 20 χρόνια και έχει δει πολύ περισσότερες από πολύ κοντά. Είναι dj εδώ και πολλά χρόνια σε πολλά bars και clubs της Αθήνας. Έχει γράψει για περιοδικά και sites και έχει κάνει και εκπομπές σε web radios. Μπορείτε ν’ ακούσετε τη μουσική του (νέα και παλαιότερη) και να μάθετε περισσότερα γι’αυτόν στο http://thodorissourvinos.eu/
Contact: Website

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*