18/06/2019

Ο μπάρμπα Φώτης

Ένα σχόλιο για τον πολιτικό καιροσκοπισμό


Τελικά τρεις παραιτήσεις στην κυβέρνηση, (τέσσερις μαζί με τον κ. Μουζάλα που ήθελε από καιρό να φύγει) για να γίνει υπουργός ο κ. Κουβέλης.

Δηλαδή όχι ακριβώς υπουργός, αναπληρωτής. Και όχι σε κανένα υπουργείο Δικαιοσύνης, Παιδείας, Εσωτερικών που ακουγόταν παλιότερα και του ταίριαζε; αλλά στο Αμύνης. Αναπληρωτής του Πάνου Καμμένου!
Ποιος; Ο άνθρωπος που πρόβαλε εαυτόν ως συνεχιστή του μεγάλου Λεωνίδα Κύρκου και κύριο εκφραστή της φιλευρωπαϊκής και φιλελεύθερης αριστεράς, πριν καταφέρει να γίνει ο νεκροθάφτης της.

Ο κ. Κουβέλης έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ μαζί με την ανανεωτική πτέρυγα του, όταν επικράτησαν οι αριστεριστικές, φιλικομμουνιστικές και εν γένει ριζοσπαστικές τάσεις στο πολυσυλλεκτικό κόμμα της τότε αντιπολίτευσης και ίδρυσε την ΔΗΜΑΡ. Πολύς κόσμος, επί το πλείστον μετριοπαθής σκεπτόμενοι πολίτες από έναν ευρύτερο προοδευτικό και φιλελεύθερο χώρο, όχι μόνο αριστεροί, τον ακολούθησαν.

Στις εκλογές του Μαϊου 2012 το κόμμα του πήρε 7,5% και ήταν ρυθμιστής των εξελίξεων για σχηματισμό κυβέρνησης. Χάνοντας τότε μια μοναδική ευκαιρία για την χώρα, τον ίδιο και την ανανεωτική αριστερά αρνήθηκε την συμμετοχή του στην κυβέρνηση με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, για να την αποδεχθεί ωστόσο έναν μήνα αργότερα, όταν πλέον η ΔΗΜΑΡ ήταν μια τσόντα και το αριστερό ξεκάρφωμα για τους άλλους δυο εταίρους. Στη συνέχεια καθυβρίστηκε τότε όσο λίγοι πολιτικοί, κυρίως από τους πρώην συντρόφους του στον ΣΥΡΙΖΑ και νυν συναδέλφους του στην κυβέρνηση. Έφυγε με μία μάλλον μικρής σημασίας αφορμή από την τρικοματική κυβέρνηση (κλείσιμο της ΕΡΤ), αλλά ήταν αργά για να σώσει το κόμμα του από την κατρακύλα της απαξίωσης στην οποία οδήγησε η επαμφοτερίζουσα στάση του. Αφού έχασε τα πιο σημαντικά του στελέχη, στη συνέχειαι αρνήθηκε να ψηφίσει στα τέλη του 2014 τον υποψήφιο από την ΝΔ Πρόεδρο της Δημοκρατίας και έτσι συνετέλεσε στην πρόωρη διεξαγωγή των εκλογών του Ιανουαρίου 2015 , στο μη κλείσιμο της τότε εκκρεμούς αξιολόγησης και στα όσα ακολούθησαν μέχρι τον Ιούλιο- Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.

Οι κακές γλώσσες λένε πως τότε του είχαν υποσχεθεί την εκλογή του ως ΠτΔ. Όμως το παρελθόν του στη συγκυβέρνηση ήταν πολύ πρόσφατο και επιπλέον επήλθε συμφωνία σε ένα άλλο επίπεδο με τον Κ. Καραμανλή και τους ανθρώπους του, μεσολαβούντος όπως φαίνεται του Π.Καμμένου και έτσι ο “μπάρμπα Φώτης” όπως μισό αστεία μισό σοβαρά τον αποκαλούσαν πλέον οι πάντες να μείνει στα κρύα του λουτρού.

Η ΔΗΜΑΡ φυσικά καταποντίστηκε εκλογικά και ο ίδιος παραιτήθηκε, προσπαθώντας να κλείσει ει δυνατόν το κόμμα ή να ελέγξει τις εξελίξεις. Δεν τα κατάφερε, και όταν ο Κ. Θεοχαρόπουλος έγινε Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ ο ίδιος και ο στενός πολιτικός του κύκλος έφυγε από το κόμμα που ίδρυσε και άρχισε να υποστηρίζει σιωπηλά άλλα καθαρά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛΛ. Αν και ο πολιτικός του κύκλος φαινόταν- και για λόγους ηλικίας- να έχει κλείσει, εκείνος φρόντιζε να δηλώνει ευκαίρως ακαίρως παρών.

Η υπομονή, η επιμονή αλλά και η μέχρι αυτοεξευτελισμού πολιτική οσφυοκαμψία του έπρεπε κάπως να ανταμειφθούν. (Σε μία τελευταία συνέντευξή του μάλιστα δήλωσε πως στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, αρχηγός της ΔΗΜΑΡ ων ο ίδιος ακόμη, ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και όχι το κόμμα του. Πόσο πιο χαμηλά πια…)

Έτσι, ευκαιρίας δοθείσης, βρέθηκε αυτή η μάλλον αδιάφορη πολιτικά θέση, για να την δώσουν “στον καϋμένο τον μπάρμπα Φώτη” με μια λογική περίπου του “Έλα μωρέ, γέρος άνθρωπος ο έρμος και έδωσε αγώνα για να πετύχει κάτι και αυτός πια. Έκανε και για μας ότι μπορούσε. Ας του δώσουμε εκεί κάτι στην κυβέρνηση να χει να ασχολείται, να του βγάλουμε και την υποχρέωση. Πόσο θα ζήσει ακόμα (πολιτικά) άλλωστε. Ας δει κι αυτός λίγη χαρά.”

Και αυτή η πολυπόθητη ώρα ήρθε εν τέλει σήμερα.

Όχι ακριβώς όπως το ονειρευόταν στα νιάτα του ο μπάρμπα Φώτης, αλλά και έτσι πάλι καλά!

Με το καλό μπάρμπα Φώτη.

Καλορίζικος.

Άιντε και καλή ψυχή.

Στις φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο, δίπλα στον 70χρονο μπάρμπα Φώτη η φωτογραφία ενός νέου που του μοιάζει εμφανισιακά. Τον Φεβρουάριο του 1987, ακριβώς πριν 32 χρόνια, ένας ευοιδής για τα κριτήρια της εποχής νέος δικηγόρος εκλεγόταν ως ο νεότερος Πρόεδρος του ιστορικού Δικηγόρικού Συλλόγου Αθηνών. Ήταν μόλις 38 ετών και η έκπληξη ήταν ακόμα μεγαλύτερη καθώς πολιτικά ο νεαρός προερχόταν από την μικρή ΕΑΡ, διάδοχο σχήμα του ΚΚΕ εσωτερικού, που κατέκτησε ένα ισχυρό συνδικαλιστικό κάστρο όπου ως τότε κυριαρχούσαν τα μεγάλα αστικά κόμματα, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Όλοι μιλούσαν με θαυμασμό για τον νέο συνδικαλιστή και προέβλεπαν το μέλλον του λαμπρό. Δύο χρόνια αργότερα ο νέος δικηγόρος θα εισέλθει στην κεντρική πολιτική σκηνή, θα εκλεγεί βουλευτής του ενιαίου Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου και θα γίνει υπουργός της συγκυβέρνησης ΝΔ -Συνασπισμού, ένας από τους πιο νέους υπουργούς εκείνης της εποχής. Το όνομα του φέρελπη νέου δικηγόρου και πολιτικού: Φώτης Κουβέλης

Τα υπόλοιπα όλα είναι ιστορία, μια ιστορία που φτάνει μέχρι σήμερα.

Πάντως για κάτι τέτοιες ιστορίες φαίνεται να γράφτηκε και ο γνωστός στίχος του ποιητή ” που ήσουν νιότη που δειχνε πως θα γινόμουν άλλος”.

(Συνολικές Επισκέψεις 155, 1 επισκέψεις σήμερα)
LA LUZ - CICADA, το τραγούδι της Παρασκευής (Video)
O Φώτης, οι αφώτιστοι παπάδες και οι δαρμένοι φωτορεπόρτερ - Επιθεώρηση Επικαιρότητας #36

mm
About Γιάννης Γιγουρτσής 28 Articles
Γιάννης Γιγουρτσής

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*