16/07/2020

Όρνιθες του Αριστοφάνη – Επιτέλους ξαναδιαβάστηκε η ποίησή του, στην Επίδαυρο


Πιστεύω ότι το φετινό καλοκαίρι των παραστάσεων στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου θα μείνει στην ιστορία του θεσμού για αρκετούς λόγους, ο βασικότερος των οποίων είναι η εκ νέου και διαφορετική ανάγνωση του Αριστοφάνη, τόσο για τη σημαντική και ενδιαφέρουσα παράσταση της Λυσιστράτης, όσο  και για τους Όρνιθες, την κατάθεση του Νίκου Καραθάνου, πάνω στο ποιητικό αριστούργημα του αρχαίου Έλληνα κωμωδιογράφου.

Επιτέλους ξαναδιαβάστηκε η ποίησή του και ξεδιπλώθηκε όλη η μελαγχολία, χωρίς φυσικά να χαθούν ο σαρκασμός και η σάτρα που αναδύονται μέσα από τους στίχους του.

Μπαίνοντας στο επί δύο μέρες κατάμεστο θέατρο-είχαν προπωληθεί τα πάντα από καιρό-βλέπει κανείς στη μέση της σκηνής ένα ξύλινο, μεγάλο πολυγωνικό πατάρι και πάνω του ριζωμένα δένδρα-το δάσος των πουλιών. Ορμάνε στη σκηνή ο Πεισθέτερος (Ν. Καραθάνος) με τον υπηρέτη του Ευελπίδη (ένας απολαυστικός, σαρωτικός και με βιτριολικό χιούμορ Α. Σερβετάλης), οι οποίοι, σταλμένοι από τον Φιλοκτήτη,  έχουν μόλις φτάσει στο δάσος από την Αθήνα και αναζητούν τον Τυρέα ( ο οποίος έχει γίνει Έποπας-Τσαλαπετεινός) για να τους βοηθήσει να ενταχθούν στον κόσμο των πουλιών κσι να χτίσουν μία καινούργια πολιτεία, απαλλαγμένη απ’ ό,τι τυραννά τον πολίτη μιάς σύγχρονης μητρόπολης του τότε, αλλά και του τώρα. Έτσι ο Έποπας (Χ. Λούλης, με αστραφτερό λόγο, κίνηση,ταμπεραμέντο, παρά το κοστούμι μαυροντυμένης γριάς κι ένα τσιγάρο που θύμισε All That Jazz) καλεί τα πουλιά για να συσκεφθούν.
Ornithes-Aristofanis-karathanos-01-viewtag

Μετά τις πρώτες καθαρά θεατρικές σκηνές σπαρταριστού διαλόγου, ξεκινά ένα μαγικό όργιο εναλλασσόμενων ποιητικών σκηνών πλήρεις χορού-εξαιρετική η δουλειά της Α. Μπέννετ-μουσικής και τραγουδιού το οποίο μας παρασύρει σαν παιδιά επί δύο ώρες.

Αν μπορεί κανείς να προσάψει κάτι σκηνοθετικά στον Ν. Καραθάνο, είναι ότι δεν μπόρεσε να ενσωματώσει και να συμμαζέψει ολοκληρωτικά τον απίστευτο όγκο ιδεών και εικόνων της διασκευής (του ιδίου σε συνεργασία με τον Γ.Αστέρη), με αποτέλεσμα κάποιες σκηνές να τραβάνε σε διάρκεια, με βασικότερη αυτή της Ίριδας (εκπληκτική ηθοποιός η Γ. Χατζηπασχάλη) με τον Πεισθέταιρο, και κάποιες ιδέες να μένουν ανεκμετάλλευτες.

Η παρουσία της Ν. Μποφίλιου ούτε πρόσθεσε, ούτε αφαίρεσε κάτι.
Όλοι οι συντελεστές , από την Ε.Παπαγεωργακοπούλου με τα ευφάνταστα κοστούμια της πανδαισιία χρωμάτων, μέχρι τον ταλαντούχο Α. Τριανταφύλλου με τις ονειρικές μουσικές του, βρέθηκαν σε πολύ δημιουργική συγκυρία. 
Οι ηθοποιοί άπαντες εξαιρετικοί, δοσμένοι με πάθος στο παιχνίδι που τους παρέσυρε ο σκηνοθέτης. Υπέροχες οι Α. Αιδίνη, Ε. Κολιανδρή    , σαρωτική η Μ. Διακοπαναγιώτου και μοναδικοί οι Μ. Σαράντης και Α. Παπαδημητρίου με εμφάνιση Σωτηρίας Μπέλου. Από τις πλέον αξιομνημόνευτες σκηνές της παράστασης η κατόπιν μουσικών επικλήσεων εμφάνιση της Αηδόνας, το ξαναγράψμο των νόμων της Νεφελοκοκκυγίας από τρία πουλιά και το μελαγχολικό, αλλά και τόσο αισιόδοξο, γλυκύτατο (και με τίποτα γλυκανάλατο) φινάλε με τη συνάντηση ανθρώπων, θεών και πουλιών να αφήνονται σε ένα τρυφερό παιχνίδι γνωριμίας και συμφιλίωσης.
Συνολικά ένας επιτέλους αποκατεστημένος στα ποιητικά του πλαίσια Αριστοφάνης σε μια αφοπλιστικά ευφρόσυνη αλλά και κατά στιγμές άνιση παράσταση η οποία μπορούσε να διαρκέσει λίγο λιγότερο.


Τάσος Τσόπελας

Υ.Γ. Η παράσταση θα επαναληφθεί στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών     17, 18, 21, 22 και 23 Σεπτεμβρίου

(Συνολικές Επισκέψεις 561, 1 επισκέψεις σήμερα)
Κορίτσια, ο Μπάρκουλης, δεν μένει πιά εδώ!
The Baboons Vs The Bullets Live στο Gagarin - 21 Οκτωβρίου (βίντεο)

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*