21/08/2019

Σαντιάγο Ρονκαλιόλο: Η γραφή για μένα είναι ένα κάλο υποκατάστατο της πραγματικότητας – Συνέντευξη

Σαντιάγο Ρονκαλιόλο: Η γραφή

Πόση βία μπορεί να αντέξει ένα νέο παιδί; Πόση απόρριψη, πόση απογοήτευση; Και πού μπορεί να οδηγηθεί εξ΄ αιτίας όλων αυτών;

Ο Σαντιάγο Ρονκαλιόλο, στο "Καρφίτσες στην Άμμο" (Εκδ. Καστανιώτη), γράφει ένα έπος για τη χαμένη νεότητα στην Λίμα του Περού τη δεκαετία του 90, παράλληλα όμως τιμάει όλες τις νιότες που χάνονται που σε μεγαλουπόλεις που απλώς συνθλίβουν τα νεανικά όνειρα.

Οι τέσσερις ήρωές του είναι όλοι οι νέοι άνθρωποι, σε όλον τον κόσμο, που τα όνειρά τους μπαίνουν στη μέγγενη της «κανονικότητας».
Το βιβλίο είναι γραμμένο με έναν αριστοτεχνικό τρόπο: Δυνατός λόγος, κινηματογραφική λογική. Βλέπεις το κάθε γεγονός μέσα από το υποκειμενικό πλάνο – όπως το αντιλαμβάνεται και το βιώνει ο κάθε ήρωας. Λεπτομέρειες φωτίζονται σαν από strobo lights.

Ο ρυθμός φρενήρης, τα συναισθήματα  ξεχειλίζουν. Η μετάφραση του Κώστα Αθανασίου είναι έξοχη.

Το «Καρφίτσες στην Άμμο» θα μπορούσε να γίνει το My own Private Idaho, και το Stand By Me με άρωμα Trainspotting της εποχής μας. Ένας θρήνος για τη χαμένη νεότητα.

Με αυτά στο μυαλό μου, αλλά και τις εικόνες της Λίμα που είχα την ευκαιρία να δω με τα μάτια μου, πριν από πολλά χρόνια, έκανα μια κουβέντα με τον Σαντιάγο Ρονκαλιόλο για να γνωρίσω καλύτερα έναν εξαιρετικό, πολιτικό εν τέλει , συγγραφέα.

Τι κάνει σήμερα τους νέους ανθρώπους να αισθάνονται σαν «καρφίτσες στην άμμο», στο Περού και την Ευρώπη;

Ο κόσμος μεγαλώνει. Οι Έλληνες αισθάνονται ότι ζουν ακολουθώντας τους κανόνες που βάζουν οι Γερμανοί. Οι Βρετανοί αισθάνονται ότι εξαρτώνται πολύ από την Ευρώπη. Οι Αμερικανοί αισθάνονται σκλάβοι της Κίνας και του Μεξικό. Ορδές καταφθάνουν παντού από πολύ μακριά.

Έτσι όπως τα αγόρια του βιβλίου μου, πολλοί άνθρωποι σε όλον τον κόσμο θέλουν να επαναστατήσουν απέναντι σε μια «δύναμη» που σωστά ή λαθεμένα τους κάνει να νιώθουν ότι είτε δεν τους αντιπροσωπεύει , είτε δεν τους καταλαβαίνει.

Η φτώχεια είναι μια καλή δικαιολογία για …να το πω κομψά «μη παραδεκτές» πράξεις;

Η βία δεν πυροδοτείται από τη φτώχεια αλλά από τις ανισότητες.
Οι άνθρωποι δεν εξαγριώνονται για να έχουν κάτι περισσότερο εκτός αν οι …άλλοι έχουν πάρα πολλά. Το αίσθημα της αδικίας πάντα πυροδοτεί κάθε αγώνα. Αυτό συμβαίνει και στους χαρακτήρες του βιβλίου. Θέλουν να είναι δημοφιλείς. Θέλουν να έχουν ευτυχισμένες οικογένειες, θέλουν κορίτσια στο πλευρό τους. Θέλουν αυτό που βλέπουν ότι έχουν οι περισσότεροι.

Πόσο εύκολο είναι για κάποιον σήμερα να κρύψει κομμάτια της ζωής του ή της ταυτότητάς του; Αναφέρομαι στην κυριαρχία και στην «άνευ όρων» παράδοσή μας στα social media.

Οι άνθρωποι δεν μοιράζονται την πραγματική τους ζωή στα κοινωνικά δίκτυα. Το ίντερνετ είναι ένα μεγάλο θέατρο. Μοιραζόμαστε φανταστικές εικόνες της ζωής που οι άλλοι πιστεύουν οι ότι ζούμε. Όσο περισσότερες πληροφορίες έχουμε για  κάποιον μέσω Facebook, τόσο λιγότερα ξέρουμε γι’ αυτόν.

Ανάμεσα στους τέσσερις  χαρακτήρες του βιβλίου σου,  σε ποιον σε συναντούμε, περισσότερο;

Είμαι μέσα και στους τέσσερις. Για να δημιουργήσω συναισθήματα στον αναγνώστη χρησιμοποιώ τις δικές μου αισθήσεις, τα δικά μου συναισθήματα. Και τις αναμνήσεις μου. Το να γράφεις μυθιστορήματα σημαίνει ότι φτιάνεις ένα παζλ από τα δικά σου βιώματα. Αναδιοργανώνεις τη δική σου ζωή για να μιμηθείς τη ζωή των ηρώων σου.

Είπες πρόσφατα, εδώ στην Αθήνα, ότι στα βιβλία σου «κάνεις» αυτά που δεν τολμάς να σκεφτείς να κάνεις στη ζωή σου. Αν μπορούσες, τι θα έκανες; Και τι είναι αυτό που σε σταματάει από το να τα κάνεις;

Θα έκανα την απαγωγή μιας άθλιας καθηγήτριας. Θα γινόμουν σίριαλ κίλερ όλων όσων σκορπάνε τη βία στο Περού. Θα μιλούσα με τα φαντάσματα. Μην το πολυζαλίζω: Θα έκανα ό,τι γράφω στα βιβλία μου.
Αλλά δεν τα κάνω γιατί  τα …γράφω! Η γραφή για μένα είναι ένα κάλο υποκατάστατο της πραγματικότητας!

Σαντιάγο Ρονκαλιόλο: Η γραφή

Τι θεωρείς «απειλή» στην ζωή σου;

Είμαι οικογενειάρχης. Φοβάμαι ο,τιδήποτε θα μπορούσε να βλάψει την οικογένειά μου. Όταν έχεις παιδιά ό,τιδηποτε είναι απειλή γι’ αυτά είναι απειλή και για μένα.

Τι θεωρείς ως παρενόχληση στην καθημερινότητά σου;

Νομίζω ότι οι γυναίκες υφίστανται περισσότερη παρενόχληση από εμάς, τους άντρες. Είναι θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, ενδοοικογενειακής βίας, πληρώνονται λιγότερα από έναν άντρα – ακόμη και για την  ίδια δουλειά . Είναι πολύ σκληρό να είσαι γυναίκα σήμερα.
Βεβαίως υπάρχουν και πολλές γυναίκες που συντηρούν αυτή την εκμετάλλευση και τη βία εναντίον άλλων γυναικών.

Και τέλος, Σαντιάγο, τι φοβάσαι και πώς καταπολεμάς τους φόβους σου;

Έχω χιλιάδες φόβους: μοναξιά, αποτυχία, τον θάνατο. Στην πραγματικότητα όλα μου τα γραπτά είναι μια μυθοπλασία των φόβων μου. Κι έτσι τους καταπολεμώ, γράφοντας!

Γιάννης Καφάτος

 

(Συνολικές Επισκέψεις 424, 1 επισκέψεις σήμερα)
COLDPLAY – ALL I CAN THINK ABOUT IS YOU, το τραγούδι της Τρίτης (Video)
QUEENS OF THE STONE AGE- THE WAY WE USED TO DO, το τραγούδι της Δευτέρας (Video)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1512 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες αλλά πήρε πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*