23/05/2019

Σπύρος Μπιμπίλας: Μού λενε, πώς γίνεται να είσαι το πρωί σε κηδεία και το βράδυ σε πάρτι;

Σπύρος Μπιμπίλας

Ο Σπύρος Μπιμπίλας είναι ένας αυθεντικός, ειλικρινής και πολυδιάστατος καλλιτέχνης και άνθρωπος. Συναντηθήκαμε στο θέατρο Βέμπο, μου άνοιξε το καμαρίνι του για να τον φωτογραφίσω κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του για την παράσταση Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, στην οποία κλέβει την παράσταση ως τσαχπίνης ξενοδόχος.

 Με 40 plus χρόνια πορείας έχει καταφέρει σημαντικές ερμηνείες σ’ όλα τα είδη: θεάτρου, κινηματογράφου και τηλεόρασης, ενώ η φωνή του μεγάλωσε γενιές και γενιές παιδιών και λατρεύτηκε μέσα από τα κινούμενα σχέδια.
Από τη θέση του προέδρου του ΤΑΣΕΗ (Ταμείο αλληλοβοήθειας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών) καταγράφει σημαντικό έργο, βοηθώντας ανήμπορους και μόνους καλλιτέχνες. Στη διάρκεια της κουβέντας, μοιράστηκε μαζί μου, άγνωστες σημαντικές στιγμές από την πορεία του αλλά μου έδωσε και μια σημαντική είδηση για το περιεχόμενο του επόμενου ημερολογίου του ΤΑΣΕΗ.
Όταν του είπα: “Εσύ και η Άννα Φόνσου βοηθάτε τόσο πολύ τους συναδέλφους σας”, μου απάντησε: “Είναι και άλλοι άνθρωποι”. Αυτός είναι ο Σπύρος Μπιμπίλας!
Θέλω να μου πεις για την ξεχωριστή σχέση που έχεις με τα καμαρίνια.
Στο καμαρίνι υπάρχουν μόνο τα ρούχα του ρόλου μου και τα μακιγιάζ. Τίποτε άλλο. Ποτέ δεν έχω πάρει στο καμαρίνι μου τίποτε από το σπίτι μου.
Από το ξεκίνημα της πορείας μου, κατάλαβα ο,τι είναι τελείως περιττό να κουβαλάμε πράγματα από το σπίτι μας. Πάρα πολλοί ηθοποιοί βάζουν σκόρδα, χαϊμαλιά και αυτό μου φαίνεται εξαιρετικά γελοίο.
Επειδή είμαι πολύ πρακτικός άνθρωπος θέλω να το έχω σαν ένα χώρο προετοιμασίας, δεν με ελκύει ως χώρος. Με ελκύει το θέατρο αλλά όχι το καμαρίνι, στο οποίο δεν
κάθομαι σχεδόν ποτέ. Εγώ, είμαι ένας άνθρωπος που τριγυρίζει όλη μέρα. Έτσι τριγυρίζω και μέσα στο θέατρο και κάνω δουλειές.
Παρόλο που δεν σου αρέσουν θυμάσαι το πιο ωραίο καμαρίνι που είχες ποτέ;
Τα πιο ωραία καμαρίνια ήταν στο Εθνικό Θέατρο. Πέντε χρόνια ήμουν εκεί και πραγματικά ήταν ένας πολιτισμένος χώρος, όπου εκεί μπορείς να κάνεις το μπάνιο σου και γενικά να έχεις
αξιοπρεπή διαβίωση. Ένας λόγος που το καμαρίνι δεν μου είναι αρεστός χώρος είναι γιατί δεν είναι αξιοπρεπείς χώροι. Έτσι ήταν πάντοτε και στα παλιά θέατρα.
Από τα πρώτα χρόνια που έπαιζα στα μικρά θεατράκια μου είχε κάνει εντύπωση οτι τα καμαρίνια δεν είναι πολιτισμένοι χώροι αλλά άθλιοι που πρέπει να φύγω γρήγορα και να βγώ στη σκηνή.
Ακόμη και εδώ στο Βέμπο ενώ είναι ένα απαστράπτον θέατρο, τα καμαρίνια είναι της ντροπής. Υπάρχει ένα μπάνιο για 17 ανθρώπους και ένας εξωτερικός νιπτήρας.
Έχεις κάποια ανάμνηση άσχημη που αφορά τον χώρο των καμαρινιών;
θα σου πω μια τρομερή ιστορία που δεν την έχω πει ποτέ, αλλά την γράφω στο βιβλίο που ετοιμάζω.
Κάποτε έπαιζα τον πρώτο ρόλο σε ένα έργο του Σαίξπηρ στο θέατρο Αμιράλ. Ο Βαγγέλης Λειβαδάς με είχε βάλει σε ένα καμαρίνι μεγάλο που υπήρχε ένας μεγάλος καθρέφτης
και γύρω από αυτόν έμπαζε πάρα πολύ κρύο. Ρώτησα λοιπόν “Μα τι γίνεται και μπαίνει τόσο κρύο από τον καθρέφτη”; και μου απαντήσανε “Ο χώρος εδώ ήτανε η έξοδος κινδύνου και
την έχουμε κλείσει”. Πάω λοιπόν στον υπεύθυνο του θεάτρου και του λέω “Έχετε κλείσει την έξοδο κινδύνου. Εγώ ξέρετε είμαι και υπεύθυνος του σωματείου ηθοποιών και πρέπει
να το καταργήσετε αυτό το χώρο από καμαρίνι και να ανοίξετε την έξοδο κινδύνου η οποία υποχρεωτικά πρέπει να υπάρχει”. Μου απάντησαν πως δεν θα την ανοίξουν, γίνεται ένας φοβερός καυγάς, 
και την επόμενη μέρα παίρνω μια βαριοπούλα από το σπίτι μου, τα σπάω όλα και ανοίγω την έξοδο κινδύνου που οδηγούσε στο πίσω κτίριο για να βγείς στον δρόμο!
 
Και πως αντέδρασε μετά ο επιχειρηματίας;
Θύμωσε. Με απειλούσε οτι θα με πάει στην αστυνομία και εγώ του απάντησα “Κοίταξε, αν με πας στην αστυνομία εσένα θα πιάσουν γιατί έκλεισες την έξοδο κινδύνου και την έκανες καμαρίνι”.
Εγώ λοιπόν ως υπεύθυνος πολίτης και υπεύθυνος ηθοποιός για τους άλλους ηθοποιούς, απαίτησα και πέτυχα και δεν υπήρξε πια καμαρίνι εκεί. Θα σου πω και κάτι άλλο.
Πρωτοέπαιξα στο θέατρο Κάβα στο θίασο των Χατζίσκου – Νικηφοράκη. Οι τοίχοι του καμαρινιού στο οποίο ήμουνα έσταζαν υγρασία και μαζεύαμε το νερό.
Έπειτα στις περιοδείες πηγαίναμε σε καμαρίνια που είχαν αντί για τουαλέτα κουβά τον οποίο μετέφερε ο ένας στον άλλον. Σαν να ζούσαμε σε μιαν άλλη εποχή.
Τώρα πια πέρα από τα υπέροχα καμαρίνια του Εθνικού Θεάτρου που είπα πριν και στα καινούρια θέατρα φτιάχνουν κάπως καλύτερα καμαρίνια.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στον Σπύρο Σιακαντάρη στο Τέχνες-Plus

(Συνολικές Επισκέψεις 72, 1 επισκέψεις σήμερα)
ΌΣΚΑΡ 2019, η Ολίβια Κόλμαν Α' γυναικείου ρόλου - η συγκίνηση του Γιώργου Λάνθιμου (Video)
THE BUDOS BAND «OLD ENGINE OIL», το τραγούδι της Κυριάκης (Video)

mm
About Texnes Plus 192 Articles
Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο…

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*