31/01/2023

The Last Drive – Δισκοκριτική του καινούργιου άλμπουμ από τον Πάνο Γιαννόπουλο

Δισκοκριτική

 

Οι Last Drive είναι μια από τις πιο ιδιάζουσες περιπτώσεις συγκροτημάτων που υπάρχουν στην Ελληνική σκηνή, είναι αυτοί που περιγράφουν επ’ ακριβώς τη φράση σαν παλιό καλό κρασί. Γιατί
όσα χρόνια και αν περάσουν όσο και να εναλλάσσονται τα μουσικά είδη που κυριαρχούν ανά χρονικά διαστήματα αυτοί θα έχουν πάντα κάτι ξεχωριστό να πουν μέσα απο κάθε καινούργια κυκλοφορία τους. Εδώ λοιπόν έχουμε τον έβδομο Studio δίσκο τους με τίτλο The Last Drive που κυκλοφόρησε πριν ενάμιση μήνα από την Lab Records και την Labyrinth Of Thoughts, έχοντας περάσει εννιά χρόνια από την κυκλοφορία του Heavy Liquid και σχεδόν έξι από το EP News From Nowhere.

Μιλάμε για ένα κλασσικό Last Drive Album με την έννοια που γνωρίζουν οι φίλοι της μπάντας, όμως έχουμε μια μικρή ανανέωση στον ήχο καθώς πέρα από τις συνηθισμένες Garage αναφορές θα
βρει κάποιος και αναφορές απο Psychedelic έως Alternative Rock. Και ξεκινάω ευθύς αμέσως την παρουσίαση με το Everlasting Intro που ανοίγει τη δουλειά και μας εισάγει ψυχεδελικά
στα δυο λεπτά που διαρκεί ως Instrumental. Και η συνέχεια όμως είναι πολύ ενδιαφέρουσα με το Always The Sun, τα δυο πρώτα κομμάτια θεωρώ πως θα μπορούσαν άνετα να βρίσκονται και σε έναν δίσκο των BLML του Γιώργου Καρανικόλα που νομίζω μαρτυρά πως έχει και άμεση ανάμιξη στην δημιουργία των δυο συγκεκριμένων συνθέσεων.

Συνέχεια με το The Wave που παραπέμπει σε πιο κλασσικές ηχητικά φόρμες του γκρουπ όπου προσωπικά διέκρινα μια αύρα από την 80s περίοδο τους. Το επόμενο είναι το White Nuckles
όπου εδώ φαίνονται και κάποιες αναφορές προς το Alternative Rock κάτι που συνεχίζει και στο Snakecharmer που ήταν και το πρώτο Single του δίσκου και μπορείτε να ακούσετε εδώ.

Τα τρία τελευταία κομμάτια παίζουν μεταξύ Garage/Alternative με τα δυο επί της ουσίας Instrumental Angel και το Yiagos που κλείνει το δίσκο να κινούνται μεταξύ χαλάρωσης και εκτονωτικής παραμόρφωσης ανά σημεία. Το ενδιάμεσο Radio είναι πάλι ένα κλασσικό Last Drive κομμάτι ως προς όλα τα μέρη, η αλήθεια είναι πως μετά από μερικές ακροάσεις αυτός ο δίσκος τους μου έφερε στο μυαλό κάτι από τις πρώτες δουλειές των Dubrovniks.

Όσον αφορά την παραγωγή είναι σε τέλεια επίπεδα και πάντα θεωρούσα πως οι Last Drive είναι απο τις λίγες μπάντες στην χώρα μας που κατορθώνουν να δέσουν τόσο καλά το τι θέλουν να περάσουν μουσικά με την παραγωγή που είναι πολύ σημαντικός συγχρονισμός ώστε να επιτύχει το τελικό αποτέλεσμα. Το όμορφο αυτό μουσικό αποτέλεσμα κλείνεται σε ένα λιτό κόκκινο εξώφυλλο και το βρίσκεται είτε σε μορφή Cd ή διπλού LP.

Βαθμολογία: 8/10

Πάνος Γιαννόπουλος

 

 


Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*