27/05/2018

το tweet της ημέρας...

A, ένας μπατσούλης δέρνει δήμαρχο ...γκντουπ κι έπεσε απ' τα σύννεφα #peftosynnefakides

The Last Drive, μια κουβέντα με τον Νίκο Τολίκα (Rockyourlife) πριν ανέβουν στη σκηνή του Fuzz – Σάββατο 19/5

Last Drive, μια κουβέντα

Οι The Last Drive ετοιμάζονται να παρουσιάσουν ζωντανά το καταπληκτικό ομώνυμο νέο τους album, το οποίο αποτελεί ήδη αντικείμενο συζήτησης στους rock κύκλους.

Με την αφορμή αυτή, ο Αλέξης Καλοφωλιάς συζήτησε μαζί μας για το album, τις δυνάμεις που ώθησαν το group στα νέα τραγούδια αλλά και για την γενικότερη κατάσταση του συγκροτήματος.

Αρχικά, να δώσω τα συγχαρητήρια μου για το «The Last Drive», το οποίο δεν έχω σταματήσει να ακούω από την ημέρα της κυκλοφορίας του. Τελικά μετά από 35 χρόνια πορείας ήρθε και για εσάς η στιγμή να κυκλοφορήσετε album με το όνομα του συγκροτήματος. Πως και πήρατε αυτή την απόφαση;
Ευχαριστούμε πολύ Νικόλα. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε καθυστερήσει να σκεφτούμε έναν τίτλο για τον δίσκο, και όταν ο Πάνος από τη Lab Records πρότεινε το «The Last Drive», σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσε να είναι αυτός.

Πριν μιλήσουμε για τη μουσική θα ήθελα να ξεκινήσω από τους στίχους, κάτι που παρατήρησα και στην παρουσίαση του δίσκου. Γιατί τόσος πεσιμισμός;
Δεν πιστεύουμε ότι είναι πεσιμισμός, υπάρχει αισιοδοξία στη δύναμη του ήχου που επιδιώξαμε να προσεγγίσουμε. Το «Always The Sun» δεν θα το έλεγες απαισιόδοξο τραγούδι. Από την άλλη, ναι, υπάρχουν τραγούδια σαν το «Wave» και το «Snakecharmer» που είναι στιγμιότυπα από τα χρόνια που ζήσαμε και κάποιες στιγμές τους ήταν οριακές. Ήταν χρόνια με τις γροθιές σφιγμένες από οργή, απόγνωση ή υπερένταση, για αυτό και «White Knuckles». Ζωές και όνειρα καταστράφηκαν, ελπίδες άνθισαν και διαψεύστηκαν, δείξαμε τα χειρότερα και τα καλύτερα πρόσωπά μας. Η εικόνα που είχαμε για τον εαυτό μας διαλύθηκε και είμαστε αναγκασμένοι να την ξαναστήσουμε με τα υλικά που μας έχουν απομείνει. Υπάρχουν αυτοί οι δύο πόλοι στον δίσκο, η συνειδητοποίηση και η αισιοδοξία.

Αυτή η μελαγχολία θεωρείς πως αποτυπώνεται και στο μινιμαλιστικό εξώφυλλο; Η επιλογή του κόκκινου χρώματος έχει να κάνει και με αυτό;
Μέσα από τη κουβέντα ξεπήδησε η άποψη να κάνουμε κάτι πολύ απλό στο εξώφυλλο, κάτι που δεν θα υπογράμμιζε κάποια πλευρά του δίσκου ούτε θα τον συνόψιζε, αλλά θα έμενε τελείως «ανοιχτό». Ήταν κάτι που δεν είχαμε ξανακάνει. Θα ήταν ωραίο να μείνει αυτό το άλμπουμ ως «το κόκκινο» των Last Drive.

Τα «Always The Sun» και «White Knuckles» βρίσκονται στο live set σας εδώ και καιρό. Τα υπόλοιπα κομμάτια πότε γράφτηκαν;
Έχεις δίκιο, τα δύο αυτά κομμάτια υπήρξαν κατά κάποιο τρόπο οι προπομποί του άλμπουμ και «ζυμώθηκαν» στις ζωντανές εμφανίσεις, το «White Knuckles» μπήκε στο σάουντρακ του «Φασισμός Α.Ε.» και το «Αlways Τhe Sun» κέρδισε μια ξεχωριστή θέση στο σετ μας από την πρώτη στιγμή. Τα υπόλοιπα κομμάτια γράφτηκαν στο διάστημα που μεσολάβησε από το καλοκαίρι του 2016 μέχρι την άνοιξη του 2017 όταν και ξεκινήσαμε να ηχογραφούμε τον δίσκο.

Η συμμετοχή σας στα διάφορα projects όλα αυτά τα τελευταία χρόνια θεωρείς πως άφησε το στίγμα της στις συνθέσεις του «The Last Drive» και αν ναι, σε ποιόν βαθμό;
Κάθε σχήμα στο οποίο παίζουμε έχει τη δική του «γεωμετρία», ένα δικό του δημιουργικό δρόμο που ακολουθεί και καθορίζεται από τον ήχο του και από τους ανθρώπους που συμμετέχουν. Υπάρχουν κι άλλες «φωνές» μέσα μας τις οποίες εξερευνάμε με τα άλλα σχήματα που παίζουμε, είναι κι αυτό μέρος της μουσικής πορείας μας και θα συνεχιστεί.

Στο κομμάτι της παραγωγής, καταφέρατε σε «εκνευριστικό» βαθμό θα έλεγα να περάσετε αυτό το live feeling που απαιτούν τα νέα σας κομμάτια. Ήταν κάτι που σας βγήκε εύκολα;
Ίσως έχει να κάνει με το ότι ουσιαστικά δεν προηγήθηκε κάποιο διάστημα «καθαρής» προπαραγωγής, αλλά μπήκαμε στο στούντιο χωρίς την τελική μορφή κάποιων τραγουδιών. Αυτό έδωσε περισσότερες «τυχαίες» στιγμές, που μας οδήγησαν στο τελικό αποτέλεσμα. Γενικά, προσπαθήσαμε να κρατήσουμε τα πρώτα «takes» από τις ηχογραφήσεις μας, ίσως αυτό να έδωσε κάποιον αέρα αμεσότητας στον δίσκο.

Οι δύο instrumental συνθέσεις είναι κατά τη γνώμη μου από τις κορυφαίες του δίσκου. Ήταν ένα στοίχημα για εσάς να έχετε δύο ορχηστρικά tracks σε έναν δίσκο με ουσιαστικά εφτά κομμάτια συν το εισαγωγικό intro;
Όχι, δεν υπήρξε κάποιο τέτοιο σχέδιο εξαρχής. Η δομή του δίσκου προέκυψε από τις ιδέες που ήταν διαθέσιμες.

Θα ήθελα δύο λόγια για το ψυχεδελικό «Yiagos». Αλήθεια, που αναφέρεται;
Ο Γιάγκος που έδωσε το όνομά του στο κομμάτι είναι ο Γιάγκος Χαιρέτης, ο λαγουτάρης από τα Ανώγεια που είναι καλός μας φίλος και μια μοναδική προσωπικότητα που σε εμπνέει και μόνο που υπάρχει. Πέρυσι την άνοιξη είχαμε κάνει μια σειρά από τζαμαρίσματα στα οποία συμμετείχε, και το κομμάτι είχε προκύψει τότε. Θέλαμε να το ηχογραφήσουμε παρέα αλλά δεν τα καταφέραμε, έτσι αποφασίσαμε να δώσουμε το όνομά του στο τραγούδι που είχαμε στήσει μαζί.

Δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου, αλλά δεν θυμάμαι σε album των The Last Drive το μπάσο να έχει τόσο πρωταγωνιστικό ρόλο. Πως και το «βγάλατε» τόσο μπροστά;
Το είχαμε συζητήσει και πριν την παραγωγή, πώς θα μπορούσαμε να έχουμε έναν ήχο στο μπάσο που να είναι διακριτός και να δίνει αυτή τη τρίτη διάσταση που δίνουν οι χαμηλές συχνότητες, με έναν πολύ χαρακτηριστικό τρόπο αυτή τη φορά.

Είπατε πως με το «The Last Drive» κλείνει ένας κύκλος και ανοίγει ένας νέος. Πως βλέπεις τους Last Drive σε πέντε χρόνια από σήμερα;
Είναι περίεργο, αλλά σε όποια φάση της μπάντας μας έκανες αυτή την ερώτηση, πάντα η απάντηση θα ήταν η ίδια: Δεν έχουμε ιδέα. Ίσως (και) εκεί να οφείλεται ότι έχουμε κρατήσει τόσα χρόνια, επειδή δεν κάνουμε μακροπρόθεσμα σχέδια. Όλη μας η διαδρομή αποτελείται από μικρά βήματα, που αποτυπώνονται με τα άλμπουμ μας. Πάμε λοιπόν να ολοκληρώσουμε και αυτόν τον κύκλο, να μοιραστούμε το άλμπουμ με τον κόσμο και βλέπουμε.

Τελευταία ερώτηση Alex… Θα έχουμε εκπλήξεις στην παρουσίαση του δίσκου σας στις 19 Μαΐου στο Fuzz;
Τα κομμάτια του νέου μας δίσκου παιγμένα για πρώτη φορά όλα μαζί ζωντανά στην πόλη που τα γέννησε. Δεν είναι έκπληξη, αλλά η ιδέα μας γεμίζει χαρά και ενθουσιασμό.

Οι The Last Drive ανεβαίνουν στο σανίδι του Fuzz Live Music Club το Σάββατο 19 Μαΐου. Τη συναυλία θα ανοίξουν οι εξαιρετικοί The Karamazov Project.

Η συνέντευξη των The Last Drive στον Νίκο Τολίκα δημοσιεύτηκε στο rockyourlife.gr

(Συνολικές Επισκέψεις 13, 1 επισκέψεις σήμερα)
«Μακριά από πού» του Εδγάρδο Κοζαρίνσκι - Βιβλίοκριτική από την Κατερίνα Μαλακατέ
SOPHIE HUNGER – SHE MAKES PRESIDENT- Το τραγούδι της Παρασκευής (video)

Περισσότερα


Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*