Το μονοπώλιο εξουσίας

Το μονοπώλιο εξουσίας στον δικομματισμό – Γράφει ο Χάρης Φιλιππακης

Σε ένα υποτυπωδώς λειτουργικό φιλελεύθερο κράτος δικαίου, η επιλογή του Πορτογάλου Πρωθυπουργού να παρατηθεί του αξιώματος του μετά τα όσα συνέβησαν θα ήταν μονόδρομος για ευνόητους λόγους.

Όσον αφορά την Ελλάδα που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τέτοιο, για όσους σέβονται το περιεχόμενο των πολιτικών εννοιών, η εκλογική δύναμη συνεπάγεται και πολιτική ασυλία δηλαδή ασυδοσία. Μη λογοδοσία για τις ενέργειες που πραγματοποιούνται, για τις οποίες το μοναδικό κριτήριο της κυβέρνησης είναι ένα. Το αν η κοινωνία τις ανέχεται ή όχι.

Αν τις ανεχτεί τότε προχωράμε με περισσότερο θράσος, αν όχι το αφήνουμε στην άκρη για την ώρα και βλέπουμε στο μέλλον. Θα μου πείτε… Κάπως έτσι δεν παράγεται η πολιτική στην πράξη; Όντως κάπως έτσι παράγεται και προωθείται, ειδικά όταν υπάρχει μονοπώλιο στην εξουσία. Αυτό που βιώνει η Ελλάδα δηλαδή τα τελευταία χρόνια με αποκορύφωμα τους τελευταίους μήνες.

Η εμφατική εκλογική νίκη της ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη στις εθνικές εκλογές έχει αποθρασύνει εντελώς τους ήδη αποθρασυμένους, που αντιλαμβανόμενοι πως το κορυφαίο πολιτικό σκάνδαλο των υποκλοπών αλλά και η τραγωδία των Τεμπών δεν είχαν ουσιαστική εκλογική επίδραση, έχουν χάσει κάθε μέτρο.

Ποιο το συμπέρασμα λοιπόν; Ορθή η επιλογή να μην παραιτηθεί ο Έλληνας ΠΘ και η κυβέρνηση του για τίποτα από τα δύο. Αν υπήρξε ποτέ σαν επιλογή ή σαν σκέψη η παραίτηση.

Η παρατεταμένη πολιτική «ασυλία» που απολαμβάνει η κυβέρνηση παρήγαγε κι άλλο γεγονός που πάει ένα ακόμη βήμα παρακάτω την κατάλυση του κράτους δικαίου, αν δεχτούμε ότι υπήρξε ποτέ τέτοιο στην χώρα μας.

Την προσπάθεια πλήρους ελέγχου και χειραγώγησης των ανεξάρτητων αρχών, οι οποίες ούτως ή άλλως είναι ένα αντικείμενο συζήτησης από μόνο του για το κατά πόσο μπορούν να είναι πραγματικά ανεξάρτητες των κυβερνητικών επιλογών. Στην περίπτωση της ΑΔΑΕ έδειξε να λειτουργεί η ανεξαρτησία.

Εξ ου και η προσπάθεια της κυβέρνησης να την ελέγξει. Ώστε να είναι «δεμένη»  και αυτή στο άρμα της, μάλλον με παρόμοιο επιχείρημα και σκεπτικό την «εύρυθμη» και «αποτελεσματική» λειτουργία του κυβερνητικού έργου όπως ειπώθηκε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Να μην χάνεται χρόνος δηλαδή με «ανούσια αντιπολίτευση» είτε από τους διοικητές ανεξάρτητων αρχών είτε από τους δημάρχους και περιφερειάρχες που δεν συμβαδίζουν με το κυβερνητικό «σκεπτικό».

Το «οξύμωρο» λοιπόν είναι πως το «επιτελικό κράτος» στην προσπάθεια του να αποκομματικοποιήσει το κράτος το «ημετεροποιεί» από την δική του σκοπιά. Αυτή της υποτιθέμενης αριστείας.

Εν ολίγοις, με το πρόσχημα της προσήλωσης στο κυβερνητικό έργο η κυβέρνηση αλώνει το κράτος από άλλη πύλη και η κατάσταση θα μεταβάλλεται επί τα χείρω όσο η αντιπολίτευση παραμένει διαιρεμένη και ρητορικά προσκολλημένη στα «να ρίξουμε τον Μητσοτάκη». Φαντάζομαι έχει αρχίσει να κατανοεί σύσσωμη πως αυτό ενισχύει τον ΠΘ, δεν τον αποδυναμώνει.    

Χάρης Φιλιππάκης

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top