Ελληνικό τραγούδι από μένα. Ναι. Γιατί όχι? Ειδικά αν είναι τόσο καλό, όσο είναι αυτή η συνεργασία του σχετικά νέου Ευθύμη Κούρτη με τον The Boy, στο εξαιρετικό Σκοτεινές Ώρες.
Το να ακούς Queen δεν είναι καθόλου κακό .Αλλά αν δεν ξέρεις πως τους ακούς μπορεί και να ‘ναι (Πολλοί συνθέτες διαφορετικού επιπέδου μέσα στην ίδια μπάντα και πολλές εποχές επίσης διαφορετικης ποιότητας για τη μπάντα). Το να κάνεις τους Queen να ακούγονται σαν κακοί Muse είναι έκτρωμα. Και οι περισσότεροι συμπατριώτες μου μουσικοί σήμερα, αυτό κάνουν. Αλλά όχι ο Ευθύμης Κούρτης.
Κι ας αφήσουμε τους Queen στην ησυχία τους, και ας πούμε για τον νέο αυτό τραγουδοποιό. Ο άνθρωπος, έχει απόλυτη επίγνωση της υπερβολής των 70s που γουστάρει (προφανώς) , αλλά την αφήνει στην εποχή τους και στο πιάνο του (μεγάλη διαφορά από το να υπερβάλεις, ή να ροκίζεις λάθος, σε κιθάρες και ντραμς – το πιάνο τα κάνει όλα λίγο πιο σωστά) και το κάνει καλά. Ούτε ανόητους εκμοντερνισμούς, ούτε χαζο σύγχρονες ενορχηστρώσεις. Και το τραγούδι είναι εξαιρετικό συνθετικά και στιχουργικά.
Και επειδή είναι και στα ελληνικά, οι στίχοι μετράνε. Αλλά αν η μουσική ήταν χαζή, οπως στα περισσότερα ελληνικά τραγούδια, σίγουρα δε θα μ’αφορούσε. Ο The Boy, στο συγκεκριμένο τομέα, εξάλλου, δε χρειάζεται συστάσεις κι έχει αποδείξει ποιός και πόσο καλός είναι. Η ερμηνεία του γνώριμη και σταθερά καλή (μόνη ένσταση η διφωνία…αλλά σαφώς και είναι επιλογή).
Οπότε να ευχηθούμε στον Ευθύμη Κούρτη καλή συνέχεια κι εμείς περιμένουμε κάτι ανάλογο. Ως τότε το Σκοτεινές Ώρες είναι πάνω από επαρκές και είναι μαζί μας.

Θοδωρής Σουρβίνος