Μια μούτζα πατούσες στη λογική.

Ειρινιστές, ποδολάγνοι, πεφτοσυννεφάκηδες, αναρχικοί, νοικοκυραίοι, λαλημένοι… άπαντες φάγαμε στη μάπα την πατούσα της “οργής”

Και τα μυαλά στους ανατομικούς πάτους, τους λιωμένους από τους “αγώνες” και μια ωδή στη λογική που χάνεται στην ανάλυση. 
Το νόημα του νοήματος, η βία, το άβατο, οι καλοί, οι κακοί και οι άλλοι. 
Πουρές η λογική και η ζωή με βήματα ξυπόλητα τραβά την ανηφόρα της!