Όταν έχεις άπλετο χρόνο, το μυαλό δουλεύει πολλές φορές ανάποδα! Όχι για το καλό της ανθρωπότητας! Όταν ήμασταν έφηβοι που ο ελεύθερος χρόνος υπήρχε σε ισχυρές δόσεις, ψάχναμε τρόπο να τον φυλακίσουμε άλλοτε με περισσότερο κι άλλοτε με λιγότερο εποικοδομητικές ασχολίες. Η τεχνολογία τότε δεν μας παρείχε τα μέγιστα όπως σήμερα, ίντερνετ δεν υπήρχε και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια βρίσκονταν ακόμη στα σπάργανα! Το μυαλό όμως, είπαμε, δούλευε.
Δύο από τις πιο λατρεμένες σαδιστικές εφηβικές μας ασχολίες εν τέλει ήταν οι τηλεφωνικές φάρσες και το χτύπημα των κουδουνιών…για να βασανίζουμε τον κόσμο! Όπως κάθε παιδί στον κόσμο, έτσι κι εμείς τη βρίσκαμε άκρως διασκεδαστική αυτή την “αθώα ενόχληση” που πολλές φορές μπορεί και να γινόταν μοιραία! Προσωπικά θα ήθελα να προσεγγίσω την πιο αθώα μορφή αυτής της “πλάκας” και όχι τη μοιραία!
Οι τηλεφωνικές φάρσες
Ο πειρασμός των εφηβικών μας χρόνων! Η σύλληψη και η οργάνωση γινόταν από το σχολείο. Έλεγε ο πιο σαδιστής:
-Μαζευτείτε σπίτι μου το βράδυ για τηλεφωνικές φάρσες! Θα λείπουν οι γονείς μου!!
Οργάνωση χωρίς φόβο αλλά με άφθονο πάθος! Χωρίς αναγνώριση κλήσεων αλλά με μπόλικη δόση εφηβικού χιούμορ! Μη μου πείτε ότι δεν έχετε στείλει ποτέ σουβλάκια σε σπίτια φίλων ή και αγνώστων! Πολλές φορές μάλιστα, στέλναμε από 3 διαφορετικά σουβλατζίδικα και 3 πιτσαρίες στο ίδιο σπίτι!!! Τη στήναμε και κοιτούσαμε τις ουρές από τους διανομείς έξω από το σπίτι που είχε υποστεί την “αθώα” φάρσα μας! Θυμάμαι πόσα τηλεφωνικά ραντεβού μεταξύ συμμαθητών κλείναμε….χωρίς να το ξέρουν οι ενδιαφερόμενοι βέβαια! Και τόσα άλλα που δεν τα γράφω γιατί θα μας κόψει η λογοκρισία λόγω βωμολοχίας! Σήμερα έχουν ησυχάσει οι πάντες από τους παλιούς φαρσέρ. Η τεχνολογία βλέπετε έχει και τα καλά της! Όμως ως παλιός κι αμετανόητος οπαδός της τηλεφωνικής πλάκας νοσταλγώ ορισμένα από αυτά τα απογεύματα! Τώρα που κοιτάζω και το παλιό τηλέφωνο της ITT, μου 'ρχεται να πάρω στο καντράν ένα τυχαίο νούμερο και να αυτοσχεδιάσω!
-Καλησπέρα σας! Από ΟΤΕ σας τηλεφωνούμε…
-Ρε Βασίλη εσύ είσαι;;!
Συνέβη κι αυτό! Βγήκε τυχαία ο αριθμός του κολλητού μου! Κι άντε μετά να του αποδείξεις ότι δεν το έκανες επίτηδες διότι το νούμερο το πληκτρολόγησε άλλος! Να λοιπόν που κι ο φαρσέρ καμιά φορά την πατάει! Η Θεία Δίκη βλέπετε! Και η θεία-Κατίνα που τα ξερνάει όλα στους γονείς!
Το χτύπημα των κουδουνιών
Εδώ μιλάμε για all time classic κατάσταση!! Πλησιάζεις τα κουδούνια μιας τυχαίας πολυκατοικίας. Τα πατάς όλα μαζί! Στέκεσαι για να ακούσεις την οργή των ενοίκων από το θυροτηλέφωνο! Σκας στα γέλια και το βάζεις στα πόδια! Κι άντε να σε προλάβει ο κλασικός γέρος με τη μαγκούρα! Η ατάκα που ακουγόταν από το μπαλκόνι βέβαια, έχει περάσει στο DNA μας εδώ και χρόνια:
-Θα κατέβω κάτω με τη μαγκούρα και θα σας δείξω εγώ!
Αλλά συνήθως αυτός ο τύπος με τη μαγκούρα ήταν ηλικιωμένος, υπέρβαρος και δυσκίνητος! Σιγά μην κατέβαινε! Αλλά εμείς τρέχαμε διότι ποτέ δεν ήξερες από που θα σου “σκάσει” ο νεότερος εχθρός!
Λοιπόν ορισμένα μεσημέρια ή βράδια που στοχάζομαι χαζοπερπατώντας σταματώ καμιά φορά μπροστά στις εισόδους των σπιτιών. Τα καντράν με τα φωτισμένα κουδούνια κάτι μου θυμίζουν και ένα πονηρό μειδίαμα εμφανίζεται στα χείλη μου! Για να πω την απόλυτη αλήθεια, πάντα θα μου λείπει η παιδική αλητεία που την εξαντλούσαμε στις τηλεφωνικές φάρσες και στα κουδούνια των πολυκατοικιών!
Ελάτε τώρα! Δεν το κάνατε ποτέ; Κοιτάζω γύρω μου. Κανείς! Ντρρρρρν!!! Το πάτησα το άτιμο! Παλιμπαιδισμός; Δεν ξέρω! Τρέχω τώρα! Άλλη φορά θα το κουβεντιάσουμε!
Βασίλης Κριμπάς
