Το θεατρικό έργο (1926) που αποτέλεσε τη βάση για την ταινία-μιούζικαλ «Chicago» με επτά Όσκαρ, τρεις Χρυσές Σφαίρες και δύο ΒΑFΤΑ (2002), ανεβαίνει στη σκηνή του ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ, το οποίο παρουσιάζει το πλήρες κείμενό του για πρώτη φορά στην Ελλάδα και ίσως διεθνώς.
Με εργαλείο το τολμηρό και αιχμηρό της χιούμορ και την αδυσώπητη πένα της, η Maurine Dallas Watkins «χτυπά» τους θεσμούς της- θεωρητικά- δομημένης κοινωνίας της διαβόητης πόλης της ποτοαπαγόρευσης και του Αλ Καπόνε, στην οποία, στην πραγματικότητα, βασιλεύει η διαφθορά και η διαπλοκή, την ώρα που εκατομμύρια απλοί άνθρωποι κυνηγούν ασταμάτητα και με κάθε τρόπο το “Αμερικάνικο Όνειρο”.
Με αφορμή αυτή την παράσταση μιλήσαμε με την Λίλη Τέγου:
Περιγράψτε μας την Λιακάδα, δηλαδή την δημοσιογράφο που υποδύεστε στο Σικάγο;
Η Λιακάδα είναι μια δυναμική γυναίκα που αγωνίζεται για έναν πιο όμορφο κόσμο. Αυτό φαίνεται και από το όνομα που χρησιμοποιεί για να αρθρογραφεί. Είναι ευγενική και ευσυγκινητη. Την χαρακτηρίζει μια αθωότητα που εύκολα παρεξηγείται. Ζει για το αμερικάνικο όνειρο και το υπηρετεί με όλο της το είναι. Της αρέσουν οι δραματικές ιστορίες και πιστεύει στο αίσιο τέλος.
Βλέπει πάντα τη θετική πλευρά των γεγονότων.
Στο πρόσωπο της Λιακάδας αναγνωρίζετε γυναίκες δημοσιογράφους που βλέπετε σήμερα στην τηλεόραση;
Ναι φυσικά. Δεν θα ήθελα να αναφερθώ ονομαστικά, αλλά συναντώ τέτοιες δημοσιογράφους σε λιγότερο προβεβλημενες θέσεις. Συνήθως τα άτομα αυτά δεν έχουν την ανάγκη της δικής τους προβολής και δεν είναι σε κεντρική θέση στην τηλεόραση. Υπάρχουν όμως στο δυναμικό των ειδήσεων των εντύπων μέσων ενημέρωσης.
Ποιο είναι το πιο ελκυστικό στοιχείο στην παράσταση Σικάγο , κατά τη γνώμη σας;
Η “καρτουνιστικη” προσέγγιση της ιστορίας.
Πως βιώσατε τη συνεργασία με την κ. Δαλαμάγκα που έκανε την απόδοση και σκηνοθεσία αλλά και με την πολυμελή ομάδα συναδέλφων σας;
Χαίρομαι πολύ που συνάντησα έναν άνθρωπο πολύ διαβασμένο, με αγάπη και όραμα για το θέατρο. Έχουμε κοινή αισθητική και οι συναντήσεις μας ήταν και είναι σκέτη απόλαυση.
Ποιες είναι οι θεατρικές σας προσδοκίες;
Εύχομαι να είμαι γερή και να συναντώ άτομα και ομάδες ατόμων με τις ίδιες ανησυχείες, που θα μοιραζόμαστε νέες εμπειρίες μέσα από τη δουλειά μας.
Info για την Παράσταση: (Κλίκ ΕΔΩ για εισιτήρια)
Σικάγο των Η.Π.Α, δεκαετία του ’20. Ποτοαπαγόρευση και άτυπη «βασιλεία» του Al Capone. Μέσα σε αυτό το χάος, προκύπτει η εικοσάχρονη και κάτι Maurine Dallas Watkins, μία αξιοσημείωτη περίπτωση, η οποία δεν έχει προηγούμενο, διότι:
– όντας μοναχοπαίδι παπά και νοικοκυράς από τις Νότιες Πολιτείες, στα έντεκά της χρόνια έγραψε και παρουσίασε στην σκηνή με επιτυχία και θερμή υποδοχή του Τύπου το πρώτο της θεατρικό έργο με τίτλο «Χρυσές Καρδιές»,
– είναι λάτρις του αρχαιοελληνικού πολιτισμού και ήδη μέλος αμερικανικού σωματείου που σκοπός του, μεταξύ άλλων είναι η διάδοση της Ελληνικής γραμματείας,
– έχει ήδη περάσει με άριστες επιδόσεις από πέντε εξέχοντα πανεπιστήμια, μεταξύ των οποίων το Butler, το Radcliffe και το Harvard πραγματοποιώντας, μεταξύ άλλων και σπουδές Ελληνικών.
Τώρα, φθάνοντας στο Σικάγο, η Maurine λαχταρά να γραφτεί στο Yale Drama School (που ξεκινάει την λειτουργία του) και να γίνει συγγραφέας. Τα δίδακτρα απλησίαστα και οι πόροι που τής εξασφαλίζει το σπίτι πενιχροί. Όμως η Maurine δεν είναι από τα παιδιά που το βάζουν κάτω. Προσλαμβάνεται περίπου «με το έτσι θέλω» ως δικαστική ρεπόρτερ σε μία αρκετά σημαντική εφημερίδα, την Chicago Tribune, και ξενυχτάει σε δίκες, κυρίως δίκες για φόνους. Και μάλιστα φόνους, για τους οποίους κατηγορούνται γυναίκες! Με τον μισθό της από την εφημερίδα γράφεται, όπως ήθελε, στο Yale Drama School και με το υλικό από δύο από τις δίκες που παρακολουθεί…γράφει ένα θεατρικό έργο που είναι η διπλωματική της εργασία. Η οποία, εννοείται πως βαθμολογείται με Άριστα. Ηρωίδες του έργου της δύο νέες γυναίκες κατηγορούμενες για φόνο οι οποίες, στο έργο, παίρνουν τα ονόματα Ρόξυ και Βέλμα. Ήρωές του οι δικηγόροι που τις αθώωσαν, ενώ η Maurine είχε πεισθεί πως ήταν ένοχες, οι οποίοι, στο έργο, ενώνονται σε έναν: τον Μπίλυ Φλιν.
Το έργο ονομάστηκε στην αρχή «Παίξτε Μπάλα!» και, μετά, «CHICAGO». Και, αυτό το έργο, πλήρες με όλους τους χαρακτήρες του παρουσιάζεται φέτος στο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ ίσως για πρώτη φορά μετά την αρχική του παρουσίαση, το 1926-27, αφού όλες οι μετέπειτα παρουσιάσεις του περιείχαν διάφορες επεμβάσεις.
Στο CHICAGO της, ως ταύρος σε υαλοπωλείο, η Maurine ορμάει πάνω στους πάντες και τα πάντα με δηλητηριώδες χιούμορ και ανελέητη κριτική, αλλά με τρόπο ανάλαφρο και «γελαστό». Στην καταιγιστική πλοκή του έργου της μπαίνουν στο παιχνίδι και «Παίζουν Μπάλα» οι πάντες: οι κατηγορούμενοι, η αστυνομία, τα δικαστήρια, οι δικηγόροι, οι δικαστές, οι δεσμοφύλακες, οι φυλακές, οι δημοσιογράφοι, τα μέσα ενημέρωσης που μετατρέπουν με το αζημίωτο ένοχους σε λαϊκά ινδάλματα, οι οργανωμένοι φιλάνθρωποι, επίσης με το αζημίωτο. Όλους αυτούς η Maurine μάς τούς δείχνει για να τούς δούμε και, μετά, μπροστά στα μάτια μας, τούς… κάνει σκόνη!
Το Χόλυγουντ, με τα άριστα αντανακλαστικά του, μυρίζεται επιτυχία και κάνει αυτό το θεατρικό έργο ταινία, ήδη την δεκαετία του 30. Επιπλέον, το Χόλυγουντ προσλαμβάνει την μικρή Maurine για να τού γράφει σενάρια. Γράφει αρκετά και με επιτυχία, ακόμη και οικονομική, σε σημείο ώστε, κάποια στιγμή, να βρεθεί εκατομμυριούχος. Μετά, γύρω στα σαράντα της, πεθαίνει ο πατέρας της. Τότε, η Μaurine γυρίζει μια για πάντα την πλάτη στο Χόλυγουντ, παίρνει την μητέρα της και αρχίζει να γυρίζει τον κόσμο. Παράλληλα, μοιράζει το σημαντικότερο μέρος της περιουσίας της στην χρηματοδότηση είκοσι πανεπιστημίων, μεταξύ των οποίων και το Princeton, ώστε να δημιουργήσουν ή να ενισχύσουν τμήματα…Ελληνικών.
Μετά τον θάνατό της, με βάση αυτό το θεατρικό έργο, γυρίζεται το μιούζικαλ CHICAGO των επτά Όσκαρ, των τριών Χρυσών Σφαιρών και των δύο BAFTA. Δεν είναι γνωστό αν η -πάντα συνειδητή Χριστιανή- Maurine θα χαιρόταν με αυτή την επιτυχία, αφού η ίδια πάντα έλεγε πως αυτό το έργο δεν το εκτιμά, γιατί λειτούργησε ως έπαινος για δύο δολοφόνους.
Σε μια τόσο αντισυμβατική γυναίκα και ένα τόσο αντισυμβατικό έργο αρμόζει μόνο μια αντισυμβατική παράσταση. Μία αντισυμβατική παράσταση, λοιπόν, ετοιμάζει το ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ υποστηριζόμενο από μια ενθουσιώδη δωδεκαμελή ομάδα ηθοποιών και την παραδίδει στο κοινό από τις 4 Δεκεμβρίου 2023.
Απόδοση – Σκηνοθεσία: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου
Επιμέλεια Κίνησης: Νατάσσα Μπρουζιώτη
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αγιαννίτης
Φωτογραφίες: Νικόλας Παπουτσάκης
Παίζουν (αλφαβητικά) οι:
Γωγώ Βογάσαρη, Στέφανη Ιωάννου, Μαριλένα Καβάζη, Μάιρα Κατσαρού, Ελένη Κερολάρη, Γιώργος Κοντογιάννης, Γιώργος Κοσσυβάκης, Κωνσταντίνος Πλιάτσιος, Μέμος Ρούσσος, Βασίλης Σαμαριτάκης, Νίκος Στεργιώτης, Λίλη Τέγου
