Ο Απόστολος Μαλεμπιτζής πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Ο φίλος μου ο Χίτλερ» στο θεατρικό έργο του Γιούκιο Μισίμα που δέχτηκε έντονη κριτική όταν κυκλοφόρησε.
Από τις 8 Φεβρουαρίου η παράσταση ανεβαίνει στο Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα σε σκηνοθεσία Βικτώρια Τσεκμάκ, κάθε Πέμπτη και Παρασκευή στις 21:00
Η κουβέντα μας με τον Απόστολο Μαλεπιτζή μας βάζει τόσο στον κόσμο της παραστασης και του έργου αλλά και στο πώς ο καλλιτέχνης αντιλαμβάνεται αυτό που συμβαίνει σήμερα στην κοινωνία μέσα από το κείμενο του Μισίμα.
Τελικά είχε δίκιο ο Μισίμα ή οι πολέμιοί του για το έργο: Είναι μια αντιφαστική φωνή ή «κλείνει» το μάτι στο φασισμό;
Δε διακρίνω να φλερτάρει το συγκεκριμένο έργο με τον φασισμό. Αντίθετα, εστιάζει στο βάρος που φέρει κάθε ανθρώπινη ύπαρξη η οποία, στη διαδρομή ζωής που καλείται να διανύσει, αναμετριέται διαρκώς με το καλό και το κακό, το ανθρώπινο και το τερατώδες, το φως και το σκοτάδι. Το πώς θα γράψουν όλα αυτά μέσα σου, τι θα κρατήσεις, ποια θα στέρξεις και ποια θα αποχαιρετήσεις είναι επιλογές τού κάθε ατόμου και οι καρποί τού προσωπικού του αγώνα. Πρόκειται για ένα υπαρξιακό, βαθιά ανθρώπινο έργο.
Πώς μπορείς να προσεγγίσεις έναν ρόλο ενός παράφρονα που αιματοκύλησε τον κόσμο και είναι υπεύθυνος για το ολοκαύτωμα; «Χωράει» συμπάθεια σε ένα τέτοιο πρόσωπο, έστω και καλλιτεχνική αδεία;
Στο συγκεκριμένο έργο γνωρίζουμε τον Χίτλερ πριν μετατραπεί στο τέρας που ξέρουμε από την Ιστορία. Βλέπουμε τον άνθρωπο-πολιτικό και τη διαδρομή που διένυσε μέχρι να ζυμωθεί και να μετατραπεί σε αυτό το τέρας. Οπότε δεν κλήθηκα ούτε να δικαιολογήσω ούτε να κατηγορήσω έναν τέτοιο χαρακτήρα, αλλά να καταλάβω πώς ένας άνθρωπος, κατέχοντας μία θέση εξουσίας, είναι δυνατόν και είναι ικανός με τις επιλογές και τις αποφάσεις του να καταφέρει να απωλέσει κάθε ανθρώπινο στοιχείο του.
Εσύ πώς δούλεψες τον ρόλο σου;
Μαζί με τη σκηνοθέτρια της παράστασης (Βικτώρια Τσεκμάκ) κάναμε αρκετές συζητήσεις πάνω στην οπτική και το όραμα της. Δουλέψαμε παρέα σε όλο αυτό και ακολούθησα τις σκηνοθετικές της οδηγίες για τη δημιουργία αυτού του ρόλου στη συγκεκριμένη παράσταση.
Παρουσιάσέ μας τους άλλους ρόλους της παράστασης και ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία στις πρόβες σας.
Το συγκεκριμένο έργο, εκτός από τον Άντολφ Χίτλερ, παρουσιάζει τον διοικητή Ταγμάτων Εφόδου, Ερνστ Ρεμ (Θάνος Κρομμύδας), τον αριστερό συνδικαλιστή Γκρέγορ Στράσσερ (Σάκης Καρκαφίρης), αλλά και τον βιομήχανο Γκούσταβ Κρουπ (Νεκτάριος Σμυρνάκης).Ίσως κάποιες δυσκολίες να υπήρξαν μέχρι να αρχίσουμε να βρίσκουμε κάποια κοινά πατήματα, αν και αυτό δεν άργησε να συμβεί.
Ποιος είναι ο «Χίτλερ» σήμερα;
Πιστεύω πως στο συγκεκριμένο έργο ο Χιτλερ υπάρχει συμβολικά για να σου φανερώσει πως αυτό το “τέρας” δεν ανήκει απλώς στην Ιστορία ώστε να σου είναι εύκολο να τον αντιμετωπίσεις ως κάτι μακρινό. Αντίθετα, επιδιώκει να σε κάνει να κοιτάξεις μέσα σου για να εντοπίσεις το δικό σου τερατώδες κομμάτι, αλλά και να συνειδητοποιήσεις πόσο εύκολο είναι να βρεις και το τέρας δίπλα σου. Ανάλγητες συμπεριφορές στον χώρο εργασίας όπου διακυβεύεται η αξιοπρέπεια, η ανάγκη επιβίωσης που σε κάνει να μετρηθείς και να μετρήσεις, οι υπεύθυνοι για τη δολοφονία τόσων ανθρώπων στα Τέμπη, οι ίδιοι υπεύθυνοι που συνέχισαν να διατηρούν τα αξιώματα και τις θέσεις τους, αλλά και εκείνοι οι χιλιάδες που ψήφισαν ξανά αυτούς τους ανθρώπους. Το τέρας δίπλα σου και ο αέναος αγώνας να μην γίνεις εσύ το τέρας! Συνοψίζοντας, λοιπόν, εύκολα μπορούμε να εντοπίσουμε τον Χιτλερ δίπλα μας, όμως οφείλουμε να σπάσουμε και εμείς τη δική μας βιτρίνα και να μας δούμε κατάματα.
Ποια είναι φιλοσοφία ή το μότο της ζωής σου;
Αυτή την περίοδο επικαλούμαι συχνά τη φράση «Να ‘μαστε καλά ν´αντέχουμε!»
Ποιες είναι οι πέντε λέξεις που χαρακτηρίζουν τον εαυτό σου;
Παρορμητικός, παθιασμένος, υπερβολικός, ευαίσθητος, δύσκολος.
