― Κυκλάμινο, κυκλάμινο, στου βράχου τη σκισμάδα,
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς, πού μίσκο και σαλεύεις;
― Μέσα στο βράχο σύναζα το γαίμα στάλα-στάλα,
μαντήλι ρόδινο έπλεξα κι ήλιο μαζεύω τώρα.
«Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι». Γιάννης Ρίτσος – Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας, 1973. Επιτομή. Κέδρος, 1977. 322.
Να λοιπόν που υπάρχουν τα κυκλάμινα του αγαπημένου Ποιτητή, Γιάννη Ρίτσου.
«Συναντηθήκαμε» 27 του Οκτώβρη στα βραχάκια της Βουλιαγμένης – μάλλον από τελευταία θαλάσσια μπάνια για φέτος. Τα είδα καθώς έφευγα και παρά τη φόρα που είχα πάρει για να βγάλω την ανηφοριά, γύρισα τα κοίταξα και σκέφτηκα να τα απαθανατίσω. Άλλωστε πότε θα τα ξαναδώ;
Γιάννης Καφάτος
