25/10/2020

Άννα-Μαρία Στεφαδούρου: Η σκηνοθεσία είναι μια γονεϊκή διαδικασία

Στεφαδούρου

Συνέντευξη με την Άννα-Μαρία Στεφαδούρου, σκηνοθέτη και μεταφραστή του έργου Girls & Boys του Dennis Kelly, που στις 17 Οκτωβρίου ξεκινάει για δεύτερη σεζόν τις παραστάσεις του στο θέατρο 104.

  • Πώς βιώνεις αυτή την περίοδο της αβεβαιότητας;

Από την άποψη της καθημερινότητάς μου με βιβλία, ταινίες, μουσική, μαγειρική και γυμναστική. Προσπαθώ να κρατιέμαι απασχολημένη και ενεργή.

Ταυτόχρονα η ψυχολογία μου διανύει διαρκώς τις αποστάσεις του φάσματος από τη θλίψη και το θυμό ως τη διακωμώδηση και τη χαρά της στιγμής και πίσω.

Προσπαθώ να κρατιέμαι μακριά από την εμμονική ενημέρωση, παρόλα αυτά αναπόφευκτα υπάρχουν πολλά συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα οπότε σίγουρα δε βαριέμαι. Κάτι είναι κι αυτό!

  • Πώς μπορεί κανείς να παραμείνει αισιόδοξος και δημιουργικός;

Προσωπικά νιώθω αισιόδοξη όταν έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους έξυπνους, δουλεμένους, με χιούμορ και ψύχραιμη, αναλυτική, συνθετική και κριτική σκέψη. Είτε διαβάζοντας τα βιβλία τους είτε άμεσα με φίλους και γνωστούς που αποτελούν το υπερπολύτιμο σύστημα στήριξής μου.

Δημιουργική νιώθω όταν είμαι ευαισθητοποιημένη. Και θεωρώ πως είναι μια συνειδητή απόφαση το να μένει κανείς ευαίσθητος απέναντι και μέσα στην ανθρώπινη κατάσταση. Οπότε θέλει απόφαση και ενεργή προσπάθεια.

  • Πώς ανακάλυψες το έργο του Dennis Kelly και τι σε γοήτευσε σ’ αυτό για να το ανεβάσεις;

Ψάχνω διαρκώς καινούργια έργα κι έχω μεγάλη περιέργεια για τις επιλογές καλλιτεχνών που εκτιμώ. Έτσι είδα μια συνέντευξη της Carey Mulligan, που έπαιξε πρώτη το έργο στο Λονδίνο, και αυτό ήταν. Το έψαξα, το παρήγγειλα, μου το έστειλαν κάτι φίλοι από το Λονδίνο – το υπερπολύτιμο σύστημα στήριξης, που λέγαμε! – και το λάτρεψα από την πρώτη ανάγνωση. Για το χιούμορ του, τις ανατροπές του και τη βαθιά του ευαισθησία για τις άπειρες γκρίζες περιοχές της ανθρώπινης φύσης. Νομίζω ο Dennis Kelly στο “Girls and Boys”, μας κατέθεσε μια από τις πιο καθαρές κι εγκάρδιες εξομολογήσεις των θεμάτων του μέσου, σύγχρονου, δυτικού ανθρώπου.

  • Αυτή ήταν και η πρώτη σου σκηνοθεσία τι αποκόμισες από αυτή την διαδικασία;

Ερχόμενη από το χώρο της υποκριτικής, ήταν για μένα μια μετάβαση πολύ ενδιαφέρουσα και εξακολουθεί να είναι. Η σκηνοθεσία είναι κατά κάποιο τρόπο μια πιο γονεϊκή διαδικασία. Έχεις περισσότερα και πολύ διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα να φροντίσεις. Είναι μία κατά συρροή επίλυση προβλημάτων και είναι εξαιρετικά μοναχικός ρόλος. Όμως η ικανοποίηση είναι απίστευτη. Όταν το αποτέλεσμα της συνεργασίας με τόσους ανθρώπους είναι κάτι τόσο κοντά σ ’αυτό που έχεις επιθυμήσει να δεις και να δείξεις, είναι μεγάλη χαρά, μεγάλη τύχη και μεγάλη ελευθερία. Και γι’ αυτό είμαι ευγνώμων σε όλους τους συντελεστές και πόσο μάλλον στη Δώρα.

Στεφαδούρου
Φωτογραφίες άρθρου: Χριστίνα Δενδρινού
  • Γιατί η παράσταση κατάφερε να ξεχωρίσει; Τι πιστεύεις ότι αγγίζει το κοινό;

Νομίζω είχαμε την τύχη αυτής της αναγνώρισης επειδή το έργο είναι ομολογουμένως εξαιρετικό, επειδή η Δώρα Παρδάλη είναι μια ηθοποιός με σπάνιες δυνατότητες κι επειδή ο πιο βασικός μας στόχος ήταν να ειπωθεί αυτή η ιστορία καθαρά και ευθέως χωρίς σκηνοθετικά τερτίπια. Συγκεντρωθήκαμε και δουλέψαμε σκληρά για να επιτευχθεί αυτή η αλήθεια επί σκηνής, ώστε κι ο θεατής να απολαύσει έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο και να ακούσει μια ιστορία. Μια πρωτογενής και πανανθρώπινη μορφή θεάτρου. Φυσικά παίζει το ρόλο της και η τύχη, η συγκυρία, που λέμε. Το γεγονός δηλαδή ότι το κοινό φαίνεται κάπως να έχει επιθυμήσει τα τελευταία χρόνια να βλέπει τέτοιες παραστάσεις όπου η αλήθεια είναι προϋπόθεση.

  • Επόμενα επαγγελματικά σχέδια.

Έχω ήδη τρία έργα που θέλω πολύ να δουλέψω. Δύο εκ των οποίων έχω ήδη μεταφράσει. Αλλά ποιο από όλα θα πραγματωθεί πρώτο, δεν το ξέρω. Μπορεί να είναι και κάποιο εντελώς καινούργιο πάλι, δεν ξέρω. Προς το παρόν θέλω να μη βρέξει το σαββατοκύριακο για να πάω για τρέξιμο και να κάνουμε πρεμιέρα σύντομα. Τόσο μακρινά μπορούν να είναι τα σχέδιά μου…

Info για το έργο και την παράσταση:

Μετά την μεγάλη αποδοχή κοινού και κριτικών η παράσταση «Girls & Boys» επιστρέφει από τις 3 Οκτωβρίου και για 12 μοναδικές παραστάσεις στο Θέατρο 104 κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00.

Το  έργο του βραβευμένου με Tony συγγραφέα Dennis Kelly («Ορφανά», «Ματίλντα – Το μιούζικαλ») παρουσιάστηκε πέρσι για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε μετάφραση – σκηνοθεσία Άννας-Μαρίας Στεφαδούρου, με τη Δώρα Παρδάλη, στο Θέατρο 104.

Μία γυναίκα γνωρίζει τυχαία τον μέλλοντα σύζυγό της σ’ ένα αεροδρόμιο. Ένας έντονος, παθιασμένος, τρελός έρωτας. Σύντομα αρχίζουν να φτιάχνουν την κοινή τους ζωή. Αγοράζουν σπίτι, χτίζουν καριέρες, κάνουν παιδιά – μία συνηθισμένη οικογένεια. Μέχρι που εκείνος αρχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τη δουλειά του, ενώ εκείνη απολαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερη επαγγελματική αναγνώριση. Οι ισορροπίες ανατρέπονται. Τα πάντα αλλάζουν παίρνοντας μία απροσδόκητη και εφιαλτική τροπή…

«Δεν θυμάμαι κάποια συγκεκριμένη στιγμή που άρχισε να ξεφεύγει το πράγμα μεταξύ μας – θυμάμαι ότι βρέθηκα σε αυτήν την κατάσταση ξαφνικά».

To«Girls & Boys»  έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του τον Φεβρουάριο του 2018 στο Βασιλικό Θέατρο του Λονδίνου, σε σκηνοθεσία Lyndsey Turner, με πρωταγωνίστρια την βραβευμένη με BAFTA Carey Mulligan, σοκάροντας το κοινό και αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.

Ένας συνταρακτικός μονόλογος για τη βία, την εξουσία, τις σχέσεις των δύο φύλων μέσα στη σύγχρονη πατριαρχική κοινωνία.

Λίγα λόγια από τον συγγραφέα:

«Δεν έχω υπάρξει ποτέ βίαιος, αλλά μόνο επειδή δεν ήμουν καλός σε αυτό. Δεν υπήρξα ποτέ ο σκληρός τύπος, αλλά πιθανώς να υπάρχει κάπου μέσα μου ένα κομμάτι που να επιθυμεί να σκοτώσει κάποιον. Μην με παρεξηγείτε. Δεν φαντασιώνομαι πάνω στη βία, στην πραγματικότητα με αρρωσταίνει. Αλλά νομίζω ότι υπάρχει μία πλευρά μου, σε ένα παράλληλο σύμπαν, που την ευχαριστιέται. Πολλοί άντρες το κάνουν. Υπάρχει κάτι στους άντρες που τους ωθεί στη βία και η ανατροφή και η επίγνωση είναι τα αντίδοτα. Οι άνδρες χρειάζονται την αρρενωπότητα και οι γυναίκες τη θηλυκότητα. Αλλά υπάρχουν άνδρες εκεί έξω για τους οποίους η επιβεβαίωση του ανδρισμού τους συνεπάγεται την αδυναμία τους να χάσουν ή να λυγίσουν, παρά μόνο να σπάσουν ολοκληρωτικά. Εκείνος ήταν ένας από αυτούς τους άνδρες με μία ωρολογιακή βόμβα που περίμενε να εκραγεί μέσα του».

Από συνέντευξη του Dennis Kelly στην εφημερίδα “The Guardian”

Σημείωμα σκηνοθέτιδας:

«Η οπτική της δικής μας παράστασης και η κύρια προτεραιότητά μας είναι να ειπωθεί αυτή η ιστορία, στην Ελλάδα, τώρα. Όλο αυτόν τον καιρό, που η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε κρίση, επιχειρήσεις, η μία μετά την άλλη, κλείνουν και οι άνδρες συχνά δεν μπορούν πια να προσφέρουν οικονομικά στο σπίτι και την οικογένεια. Σ’ αυτές τις συνθήκες αμέτρητα ζευγάρια έρχονται αντιμέτωπα με μια σκληρή πραγματικότητα: αδυνατούν να διαχειριστούν αλλαγές στο ενδοοικογενειακό τους περιβάλλον, ειδικά όταν πρόκειται για αλλαγές στην εισοδηματική τους ισορροπία. Οι ρόλοι του αρσενικού και θηλυκού ορίζονται και εξυπηρετούνται, σχεδόν ασυνείδητα, από ετεροπροσδιορισμούς, παλαιικούς νόμους κι έναν συντηρητισμό, που κάποιοι θέλουν να πιστεύουν ότι έχει ξεπεραστεί. Όχι, στην ουσία του όμως. Συναισθηματικά ανώριμοι και θεμελιωδώς ανασφαλείς, φέρονται σαν «κορίτσια και αγόρια», με συνέπειες τέτοιες, που η παράβλεψή τους ισοδυναμεί με σιωπηρή συναίνεση σε έγκλημα».

Άννα-Μαρία Στεφαδούρου

Συντελεστές:

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Άννα-Μαρία Στεφαδούρου

Σκηνικά: Ηλέκτρα Σταμπούλου

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

Trailer: Έλενα Κώτση

Παίζει η Δώρα Παρδάλη

Πρεμιέρα: 17 Οκτωβρίου 2020

Παραστάσεις: Σάββατο και Κυριακή στις 21:00 (για 12 παραστάσεις)

Εισιτήρια: 12 ευρώ, 10 ευρώ (μειωμένο)

Διάρκεια: 90 λεπτά

Θέατρο 104 (Black Box)

Ευμολπιδών 41, Γκάζι, Αθήνα, T. 210 3455.020

theatre[email protected]gmail.com | https://www.facebook.com/theatre104/[email protected] | https://www.facebook.com/Girls-and-Boys-101474127877379/?ref=br_rs

(Συνολικές Επισκέψεις 167, 1 επισκέψεις σήμερα)
Λάθη παντού
Παγκόσμια μέρα ψυχικής υγείας: Έξι θεατρικοί ήρωες στα όρια

mm
About Γιάννης Καφάτος 1810 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες αλλά πήρε πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*