«Τα Ζευγαρώματα» είναι η ματιά του σκηνοθέτη Αποστόλη Ψαρρού στο έργο του Νικολάι Γκόγκολ, «Τα παντρολογήματα», στο οποίο έχει κάνει και τη διασκευή. Το έργο ανεβαίνει στη σκήνη του Μικρού Κεραμεικού για δεύτερη σεζόν.
Όπως λέει στο σκηνοθετικό του σημείωμα ο κ. Ψαρρός : Τα Ζευγαρώματα προκύπτουν από τις ανάγκες και τις ανασφάλειες μας. Του πως μας αρέσει να ζούμε τη ζωή μας. Το όνειρο του καθενός, είναι το κατάλληλο ζευγάρωμα, και προκειμένου να επιτευχθεί επιστρατεύεται κάθε παραδοξότητα.
Κάθε σύγχρονη εφαρμογή ,κάθε σχετικός και άσχετος μεσάζων.
Είναι οι μεσάζοντες απαραίτητοι για να για ταιριάξουν σωστά οι άνθρωποι;
Η «κουβέντα» με τον σκηνοθέτη μας αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που μιλάει με ειλικρίνεια και παρατηρητή της κοινωνικής πραγματικότητας που μας περιβάλλει.
Η συνέντευξη εκτός από την ίδια την παράσταση λοξοδρόμησε φυσικά στις σχέσεις στο ψηφιακό μας περιβάλλον.
Καλύτερα όμως να «ακούσετε» τον ίδιο τον Αποστόλη Ψαρρό και τις ουσιαστικές του απαντήσεις.
Τι σημαίνει για μια παράσταση να συνεχίζει δεύτερη σεζόν σε μια Αθήνα που βρίθει παραστάσεων;
Σημαίνει ότι μια ομάδα νέων παιδιών, χωρίς μεγάλη πορεία πίσω της , χωρίς ψευτιές και δηθενιές, να καταφέρει με απλούς τρόπους να πει την ιστορία της και αυτό, να αρέσει πολύ.
Όπου απλοί τρόποι, ίσον μεράκι, διάθεση , προσωπική αλήθεια και χιούμορ με μπόλικη αγάπη.
Πώς ορίζετε την καλλιτεχνική και την προσωπική επιτυχία;
Η προσωπική επιτυχία είναι κάτι πάρα πολύ υποκειμενικό. Και ορίζεται από το πλαίσιο.
Ζούμε σε ζοφερούς καιρούς, με ασχήμια, πόλεμο, παραπληροφόρηση ,στέρηση θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων.
Συνεπώς, προσωπική επιτυχία μπορεί και να είναι η επιβίωση στις μέρες μας.
Εγώ έχω την τύχη να μην παλεύω με την επιβίωση. Έχω την τύχη να ονειρεύομαι, και να περιβάλλομαι από ανθρώπους που ονειρεύονται μαζί μου, να με στηρίζουν οι φίλοι και η οικογένειά μου. Το μυαλό μου να σκέφτεται ελεύθερα.
Και το κυριότερο να έχω την υγεία μου. Δεν είναι αυτονόητα αυτά.
Τώρα καλλιτεχνική επιτυχία ορίζεται στο να φτιάχνεις ένα έργο το οποίο αφορά όσο το δυνατόν γίνεται περισσότερο κόσμο, χωρίς καμία απολύτως ηθική έκπτωση.
Μερικές φορές φοβόμαστε να απολαύσουμε κάτι καλό που μας συμβαίνει όπως μια …επιτυχία. Σας έχει συμβεί, το έχετε δει να συμβαίνει σε άλλους και γιατί άραγε συμβαίνει;
Προσωπικά δεν φοβάμαι ούτε την απόλαυση την επιτυχίας, ούτε της αντιμετώπιση της αποτυχίας.
Μέσα στην ζωή είναι όλα και έχω μάθει να τα διαχειρίζομαι. Έχω πολύ στέρεες βάσεις από την οικογένειά μου, συνεπώς δεν με φοβίζει κάτι.
Τώρα όσον αφορά την δαιμονοποίηση της χαράς και της απόλαυσης είναι μια νόσος, εθνική.
Είμαστε ο μοναδικός λαός που όταν γελά με τη ψυχή του γυρίζει και λέει: “σε καλό να μας βγει”.
Λες και το γέλιο είναι κάτι έξω από εμάς, λες και πρέπει ντε και σώνει η ζωή μας να είναι συνυφασμένη με την μιζέρια και τις κακουχίες.
Αυτά είναι κατάλοιπα του παρελθόντος, και κυρίως θρησκευτικά. Η θρησκεία η δικιά μας είναι που υπαγορεύει το πένθος, την μαυρίλα και την αποποίηση του έρωτα. Πως περιμένεις από έναν λαό που ακολουθά τυφλά μια θρησκεία που θεωρεί αμαρτία το σεξ, να είναι σε θέση να απολαύσει το οτιδήποτε;
Τα ζευγαρώματα που είναι η δική σας εκδοχή στα Παντρολογήματα του Γκόγκολ έρχονται από ένα παρελθόν που δεν μοιάζει καθόλου με το σήμερα, ή μήπως τελικά μοιάζει;
Τα Ζευγαρώματα είναι τίτλος της διασκευής που έγραψα εγώ πάνω στη σάτιρα “παντρολογήματα” του Νικολάι Γκόγκολ. Μια χαρά μοιάζει το παρελθόν με το σήμερα. Μια χαρά ακόμα η κοινωνία χωρίζει τους ανθρώπους με βάση την οικονομική τους κατάσταση, μια χαρά το σήμερα βασίζεται σε πολλά στερεότυπα, ο κόσμος επιλέγει να ερωτευτεί βάση το τι λένε οι άλλοι, με το τι αρέσει γενικά και όχι ειδικά. Μια χαρά ακόμα και τώρα η οικογένεια έχει μια μορφή καταπίεσης μέσα στους κόλπους της , ενώ θα έπρεπε να είναι ένα καταφύγιο. Κοντολογίς, όχι απλά το παρελθόν μοιάζει με το σήμερα, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις το σήμερα είναι και πολύ χειρότερο δυστυχώς.
Οι ανασφάλειες καθορίζονται από την εποχή και τον κοινωνικό περίγυρο ή είναι καθαρά προσωπικά θέματα;
Το παν είναι η πρώτη επιβεβαίωση και αγάπη που παίρνεις στο σπίτι σου. Αν στο σπίτι σου το πρώτο πράγμα που θα διδαχτείς, θα είναι το πως να χτίσεις την εικόνα σου, μοιραία κι αυτό θα κυνηγάς μια ζωή. Και μοιραία αυτή η ανασφάλεια θα σου γίνει βραχνάς.
Η κάθε εποχή επηρεάζει φυσικά, και επιτάσσει κάποιες νόρμες. Ειδικά σήμερα που μέσω των σόσιαλ, ο καθείς χτίζει μια “διαδικτυακή περσόνα”. Αυτό πολλαπλασιάζει κάθε ανασφάλεια. Γιατί άλλη η εικονική ζωή, και άλλη η πραγματική.
Απαιτείται σωστή προσωπική θωράκιση και φίλτρο στην κάθε προσλαμβάνουσα.
Σήμερα ο έρωτας, λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει χάσει κάτι από τη «διαδικασία» του; Κι αυτό – αν ισχύει – τον έχει κάνει πιο σαθρό από ότι ήταν στο παρελθόν;
Δεν υπάρχει «διαδικασία» στον έρωτα. Στην παγκόσμια ιστορία και σε όλες τις ερωτικές ιστορίες που έχουν υπάρξει, δεν δημιουργήθηκαν με βάση κάποιο manual. Κάθε “οδηγία χρήσης” στον έρωτα, απέτυχε οικτρά! Συνταγή ερωτικής επιτυχίας δεν υπάρχει, δεν υπήρξε κι ούτε θα υπάρξει. Κάποτε υπήρχαν προξενήτρες, μετά γραφεία συνοικεσίων, τώρα εφαρμογές. Το τελευταίο, δε σημαίνει απαραίτητα ότι φτηναίνει τον έρωτα. Το πως τον τοποθετεί ο καθένας μέσα του έχει σημασία. Αν είναι αφορμή για ποίηση, για αγοραία επαφή ή για κουτσομπολιό, ή και όλα μαζί, έχει να κάνει με την πάστα του καθενός.
Το πιο εύκολο σεξ, κυρίως λόγω των εφαρμογών είναι μια πτυχή της αλλαγής των ερωτικών σχέσεων;
Οι σχέσεις αλλάζουν γιατί προφανώς αλλάζει και η ανθρωπότητα. Μοιραία θα επηρεαστεί και το σεξ. Τα παιδιά που είναι τώρα στο δημοτικό και γυμνάσιο, συνήθισαν κάποιες τάξεις να τις κάνουν διαδικτυακά. Να διδάσκονται ξένες γλώσσες διαδικτυακά , να διαλέγουν ρούχα, παπούτσια, δώρα διαδικτυακά,
να μιλούν με τον παππού και τη γιαγιά μέσω μιας οθόνης. Λογικό δεν είναι και μια ερωτική επιλογή να γίνει κατ αυτόν τον τρόπο; Ίσα ίσα που θα νιώθουν πιο οικεία να προσεγγίσουν έναν άνθρωπο μέσω ίντερνετ, παρά από κοντά. Δεν είναι τυχαίο που οι 20χρονοι δεν συνομιλούν προφορικά μεταξύ τους. Η καθημερινότητα τους δεν εμπεριέχει συνομιλία, προφορικές ιστορίες, ανέκδοτα.
Δεν είναι ότι δε θέλουν να επικοινωνήσουν. Το ζήτημα είναι, μπορούν;
Η εποχή μας τελικά είναι ανεκτική σε έρωτες που παλιότερα θα ήταν «απαγορευμένοι» ή παραμένουν στεγανά και στερεότυπα που τελικά μόνο καταπίεση προκαλούν
Εδώ νομίζω άθελα μου απάντησα ήδη. Υπάρχει μεγάλο ποσοστό συντηρητισμού και θρησκοληψίας ακόμα. Δείτε πως αντέδρασε το ποσοστό αυτό στην ιστορική απόφαση για την τεκνοθεσία ομόφυλων ζευγαριών. Παρατηρείστε πως ολόκληροι δήμαρχοι λοιδορούν, απαξιώνουν με κάθε τρόπο. Ο απέραντος κόσμος των σόσιαλ συγκεντρώνει αμέτρητα γκρουπ , που στο όνομα του Χριστού, του έθνους, μισούν. Είναι απίστευτο το πως το μίσος ενώνει κόσμο. Τα ίσα δικαιώματα, η ελευθερία, η ελεύθερη βούληση, τα αυτονόητα δηλαδή, να στέκονται αφορμή για συσπειρώνουν πανηλίθιες μάζες εναντίον τους.
Στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός, ποιο είναι το πιο σπαρταριστό και το πιο πονεμένο ζευγάρωμα που θα δουμε επί σκηνής;
Η απάντηση απο 6/10 στις 21:15 και και κάθε Δευτέρα στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός. Εισιτήρια στο ticketsrvices και στο ταμείο του θεάτρου!
Τι άλλο σχεδιάζετε για τη νέα σεζόν; Πού θα σας δούμε;
Μια καινούργια συνεργασία με το θέατρο του Μικρού Κεραμεικού που αναμένεται να ανακοινωθεί σύντομα. Παίζω και στη σειρά “Να μ αγαπάς” που θα προβάλλεται στον alpha, και επίσης διδάσκω θέατρο παράλληλα.
Έχετε κάποιο στοίχημα με τον εαυτό σας που προσπαθείτε να κερδίσετε;
Να παραμείνω υπομονετικός, ψύχραιμος και υγιής. Η κυνικότητα και η ματαιότητα γύρω μας , να μη με επηρεάσουν τόσο ώστε να χάσω την ανθρωπιά μου.
Τι φοβάστε και πώς καταπολεμάτε τους φόβους σας;
Φοβάμαι μη χάσω τους δικούς μου ανθρώπους.
Το χρόνο δεν τον νικά κανείς.
Γι’αυτό και προσπαθώ να είμαι δυνατός ώστε να είμαι δίπλα τους ,να τους ζω, και να τους φροντίζω οπότε χρειάζεται.
Γιάννης Καφάτος
ληροφορίες / Εισιτήρια για την παράσταση «Ζευγαρώματα»
Βασισμένο στο έργο του Νικολάι Γκογκόλ “Παντρολογήματα”
Έναρξη παραστάσεων
Δευτέρα 6 Οκτωβρίου
Κάθε Δευτέρα στις 21:30
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ
Η προπώληση ξεκίνησε:
https://www.ticketservices.gr/event/mikros-kerameikos-zevgaromata-2-xronos/
Στο θέατρο ΜΙΚΡΟΣ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά, λόγω επιτυχίας, η παράσταση «Τα Ζευγαρώματα» από την Δευτέρα 6 Οκτωβρίου, και κάθε Δευτέρα στις 21:30.
Ο Νικολάι Γκόγκολ (1809-1852) καταφέρνει από τα πρώτα του έργα που παρουσιάζονται στη Ρωσία, πολύ εύστοχα να στήσει έναν πελώριο παραμορφωτικό καθρέφτη της κοινωνίας. Η γραφή του, ξεδιπλώνει έναν ρεαλισμό πρωτόγνωρο, γεγονός που τον καθιστά πρόσωπο ύποπτο και επικίνδυνο για τους κρατικούς ιθύνοντες. Πικραμένος, αναστατωμένος και αηδιασμένος, αποφασίζει να ξενιτευτεί στην Ρώμη. Εκεί στο αρχικό του σχεδίασμα με τον τίτλο “Μνηστήρες”, θα δώσει την τελική μορφή στο έργο του αλλάζοντας του τον τίτλο σε: Παντρολογηματα. Το έργο το έστειλε από την Ρώμη, στη Ρωσία και παρουσιάστηκε στο θέατρο για πρώτη φορά στην Αγία Πετρούπολη τον Δεκέμβριο του 1842. Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1936 σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν.
Με μια γκροτέσκα σάτιρα της μικροαστικής ζωής, ο Γκόγκολ εμφανίζει χαρακτήρες παρορμητικούς, παράδοξους, αλλόκοτους, οι οποίοι συχνά κινούνται όπως αναφέρει χαρακτηριστικά σε ένα παράλογο πλαίσιο, που υπάρχει στον παράλογο αυτό κόσμο. Με αυτον τον τρόπο επιτυγχάνει να γίνει αυτό που επιθυμούσε ο ίδιος εξ αρχής: ένας κοινωνικός αναμορφωτής που μέσω της έντονης διακωμώδησης, θα επηρέαζε τους συγχρόνους του και θα τους προέτρεπε να γίνουν αλλιώτικοι και κυρίως καλύτεροι και ηθικότεροι άνθρωποι.
Σημείωμα του σκηνοθέτη
H κλασσική σάτιρα του Γκόγκολ στέκεται αφορμή στο να εξωτερικεύσουμε όλα αυτά που μας απασχολούν στον έρωτα και τις σχέσεις. Τα Ζευγαρώματα προκύπτουν από τις ανάγκες και τις ανασφάλειες μας. Του πως μας αρέσει να ζούμε τη ζωή μας. Το όνειρο του καθενός, είναι το κατάλληλο ζευγάρωμα, και προκειμένου να επιτευχθεί επιστρατεύεται κάθε παραδοξότητα.
Κάθε σύγχρονη εφαρμογή ,κάθε σχετικός και άσχετος μεσάζων.
Είναι οι μεσάζοντες απαραίτητοι για να για ταιριάξουν σωστά οι άνθρωποι;
Ένα κείμενο προσαρμοσμένο στο τώρα, με χαρακτήρες που υπήρχαν πάντα.
Αναζητούμε τις αιτίες που μας οδηγούν στο να συναναστρεφόμαστε ερωτικά.
Προκειται τελικά για το ξόρκισμα της ίδιας της προσωπικής μας μοναξιάς;
Ή μήπως τα όνειρα για κάποιους ανθρώπους, θα λειτουργούν ως εφιάλτες άλλων;
Ο καθένας είναι μόνος του στον έρωτα. Μόνος του ξέρει τι αισθάνεται για τον άλλο.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία/ διασκευή/κείμενο: Αποστόλης Ψαρρός
Βοηθοί σκηνοθέτη: Βάσω Παγιοπούλου, Τζώρτζης Χορταριάς
Κουστούμια\σκηνικά αντικείμενα: Λιάνα Γαβριήλ
Μουσική: Παναγιώτης Πασχάλης
Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Αφίσα: Κωνσταντίνος Σελλάς
Φωτισμοί: Αποστόλης Ψαρρός
Social Media: Eλενη Βαζακα / https://www.facebook.com/digitalprosgr
Παίζουν: Ειρήνη Ιωάννου, Ιορδάνης Κασάπογλου, Ερμής Κρούσκος, Βάσω Παγιοπούλου, Πάνος Πασχάλης,Τζώρτζης Χορταριάς
Παραγωγή: Μικρός Κεραμεικός
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
Δευτέρα 21:30
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ
14€ Γενική είσοδος
Μειωμένο 10€ μόνο στο ταμείο του θεάτρου
(Φοιτητικό,Ανέργων,ΑμΕΑ)
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
TICKETSERVICES
Οnline: https://www.ticketservices.gr/event/mikros-kerameikos-zevgaromata-2-xronos/?eventid=12574&showid=83943
Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39
(Στοά Πεσμαζόγλου)
Τηλεφωνικά: 210 7234567
Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης
Εmail: [email protected] και [email protected]
