Κάθε φορά που περνάω από το μικρό στενάκι της οδού Κιάφας, στο κέντρο της Αθήνας (πεζόδρομος που ενώνει την Ζωοδόχου Πηγής με την Ακαδημίας) κοντοστέκομαι έξω από το κλειστό Χνάρι! 
Χάνονται τα ίχνη μας μέσα στην πόλη όταν κλείνουν μαγαζιά και κυρίως βιβλιοπωλεία. 

Την εποχή που μαζεύαμε το χαρτζηλίκι για να αποκτήσουμε φαντασία, εικόνες, γνώσεις μέσα από τα βιβλία το Χνάρι ήταν πάντα εκεί. Φιλόξενο. 
Τι κρίμα που έκλεισε!