30/11/2021

Εγώ, η Patti και τα cookies

Τη ρωτήσαμε τι είναι πιο επώδυνο, να γράφεις ένα βιβλίο  ή ένα τραγούδι;


Μπήκαμε στην αίθουσα από τους πρώτους. Στον 5ο όροφο του Public. Μπορεί να μην είμαστε πιτσιρικάδες φαν (ή μάλλον φαν είμαστε, αλλά όχι τόσο πιτσιρικάδες) αλλά σε λίγα λεπτά θα είχαμε μπροστά μας έναν άνθρωπο που επηρέασε τις μουσικές μας επιλογές, που μας σύστησε με την ποίηση, με τον λυγμό που έβγαζε η φωνή της, με την πίστη της στους ανθρώπους. Θα είχαμε μπροστά μας την Patti που μας συστήθηκε πρόσφατα μέσα από το βιβλίο της «Πάτι Και Ρόμπερτ» (στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Κέδρος), η παιδική της ηλικία, η θρυλική Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’70, όλος αυτός ο μυθικός κόσμος που παραμένει για μας σημείο αναφοράς. Μπήκε στο χώρο απλά, όπως μπαίνει μία φίλη, μας χαιρέτησε, αστειεύτηκε με την κολώνα που υπήρχε στην μέση της αίθουσας άρχισε να μιλά, απλά, χαμογελαστά, έτσι όπως θα μιλούσε σε δικούς της ανθρώπους. Την Patti Smith δεν θα την δεις ποτέ μακιγιαρισμένη, δεν θα την δεις ποτέ με βαμμένα μαλλιά. Αλλά είναι βέβαιο ότι ποτέ δεν θα σου περάσει από το μυαλό ότι αυτή η γυναίκα σύντομα κλείνει τα 70. Ένα σώμα και ένα μυαλό γεμάτο ενέργεια, μια θετική διάθεση που απλώνεται στο χώρο, ένας άνθρωπος που έχει πολλά να πει και φυσικά λαχταράμε να τα ακούσουμε

Η πρώτη ερώτηση άλλωστε έγινε από το viewtag.gr. Τη ρωτήσαμε τι είναι πιο επώδυνο, να γράφεις ένα βιβλίο  ή ένα τραγούδι;

Σίγουρα το να γράφεις ένα τραγούδι. Νοιώθω περισσότερο υπέυθυνη όταν γράφω ένα τραγούδι. Δεν μπορείς όταν γράφεις το τραγούδι να είσαι μόνο στον δικό σου κόσμο, κάτι που μπορείς να κάνεις με το βιβλίο. Νομίζω ότι το να γράφεις ένα τραγούδι είναι πιο σκληρό, πιο δύσκολο.

patti-smith-006

Τι την εμπνέει περισσότερο;

Πολλά  μπορεί να με εμπνεύσουν . Εμπνέομαι από πράγματα που οπλίζουν την φαντασία μου. Μία βασική πηγή έμπνευσής μου είναι το διάβασμα. Εμπνέομαι διαβάζοντας. Να σας πω μια ιστορία που μου συνέβη πρόσφατα. Ήμουν στην Νότια Γαλλία όπου επισκέφθηκα την κόρη του Άλμπερτ Καμύ, που ήταν εξαιρετικά ευγενής και μου έφερε το προσχέδιο του τελευταίου βιβλίου που έγραψε πριν πεθάνει. Το έβαλε στον τραπέζι, μου επέτρεψε να το δω, να το αγγίξω, κάθε σελίδα από τις 120 σελίδες του. Με ενέπνευσε τόσο πολύ. Ήθελα να γράψω, ήθελα τόσο πολύ να γράψω. Ήταν μια μοναδική εμπειρία.

Στις ερωτήσεις που δέχεται «κλέβει» μερικά μπισκότα που τις πρόσφεραν μαζί με το τσάι και δείχνει ενθουσιασμένη! ‘Αλλωστε όταν την ρωτούν από πού αντλεί δύναμη δείχνει ένα και απαντά: «Cookies”

Τι δεν μπορεί να αντέξει;

Όσο μεγαλώνω αυτό που δεν μπορώ είναι αυτή η γαμημένη βλακεία των ανθρώπων. Όσο μεγαλώνω επίσης ένα μέρος του εαυτού μου μού λέει να εμπλέκομαι με όλα όσα συμβαίνουν, ένα άλλο μέρος του εαυτού μου μού λέει να συνεχίσω να κάνω τη δουλειά μου ως καλλιτέχνης, να ζω, να γράφω, να τραγουδάω. Καταλαβαίνω ότι πρέπει να ενδιαφερόμαστε γι αυτό που συμβαίνει γύρω μας, προσεύχομαι για τον κόσμο, για τον περιβάλλον, για τα ζώα, τα πουλιά τα πάντα, αλλά δεν μπορώ να λύση όλα τα προβλήματα του πλανήτη. Είμαι καλλιτέχνης, δεν είμαι πολιτικός. Ψηφίζω, κάνω ό,τι μπορώ να κάνω. Ξέρετε μεγάλωσα σε μια φτωχή οικογένεια. Ήμουν αρκετά ασθενική, είχα αρκετά προβλήματα. Τίποτα δεν ήταν τέλειο. Έτσι έμαθα. Δεν περιμένω λοιπόν τίποτα να είναι τέλειο. Κάποιες περιόδους βγάζω καλά λεφτά, κάποιες άλλες δεν βγάζω καθόλου.Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να αντλώ ευτυχία, μέσα από πολλές και διαφορετικές προκλήσεις. Αυτή είναι η φιλοσοφία μου. Δεν μπορούμε να θυσιάζουμε την όποια καθημερινή χαρά ή ευχαρίστηση νοιώθουμε, δεν μπορούμε να θυσιάζουμε την αισιοδοξία μας, να καταφεύγουμε στο σκοτάδι, να παραδινόμαστε στην απαισιοδοξία και στον πεσιμισμό.

Patti Smith 003b

Αντλεί από κάπου δύναμη;

Όταν ήμουν μικρή ήμουν πολύ ασθενική, πάρα πολύ, η μητέρα μου έκανε τα πάντα για να το αντιμετωπίσει. Γι αυτό λέω ότι αυτό που θέλω είναι να είμαι ζωντανή. Σύντομα θα κλείσω τα 70 και είμαι έτοιμη για άλλα 70. Αγαπάω τα παιδιά μου, μου αρέσει η δουλειά, μου αρέσει να γνωρίζω κόσμο. Όλα αυτά με κάνουν να νοιώθω ζωντανή

 

Και όλος αυτός ο «μυθικός» κόσμος της Νέας Υόρκης των ‘70’s;

Η εμπειρία δημιουργείται από τους ανθρώπους με τους οποίους βρίσκεσαι, Αυτοί δημιουργούν την εμπειρία. Ένα άλλο δεδομένο εκείνης της εποχής ήταν ότι η Νέα Υόρκη ήταν μια πόλη χρεοκοπημένη. Φτωχή, βρώμικη και επικίνδυνη κάποιες φορές. Υπήρχαν παντού ποντίκια… αλλά μπορούσες να ζήσεις πολύ φθηνά, χωρίς πολλά λεφτά. Σε όλα τα κτίρια, παντού έβρισκες καλλιτέχνες.Και ένας από τους λόγους ήταν ότι η πόλη δεν είχε λεφτά. Τώρα η Νέα Υόρκη είναι ακριβότερη, χωρίς αυτά τα προβλήματα, αλλά ακριβότερη. Είναι δύσκολο για έναν νέο να πάει και να μείνει σε ένα φθηνό διαμέρισμα και να δημιουργήσει. Αυτό τελείωσε. Τώρα είναι γεμάτη από αίθουσες τέχνης, οίκους μόδας, χάθηκαν πολλά σημεία που κάναμε πρόβες.

 

Αυτό που λέω είναι ότι η τέχνη γεννιέται πολλές φορές εκεί που δεν υπάρχουν χρήματα, υπάρχει ανέχεια ή διάφορα προβλήματα, αλλά υπάρχουν άνθρωποι με φαντασία, με ταλέντο. Εμείς δεν είχαμε τηλεόραση, δεν είχαμε τηλέφωνο, μέναμε σε διαμερίσματα του 6ου ορόφου που έπρεπε να ανέβεις με τα πόδια. Αλλά είμασταν μία κοινότητα. Κι αυτό ήταν συναρπαστικό. Πώς μπορεί σήμερα μια ανάλογη φωτιά, μια ανάλογη ενέργεια να υπάρξει ξανά; Μάλλον εκεί που θα υπάρξουν άνθρωποι που δεν θα έχουν απαραιτήτως λεφτά, αλλά θα δημιουργήσουν μία κοινότητα με μουσικούς, ποιητές, δημοσιογράφους,, ακτιβιστές, αλλά πάνω απ’ όλα ανθρώπους που σκέφτονται.

Και η νέα γενιά;

Οι παλιότερες γενιές, εμείς, δεν πρέπει να αποπαίρνουμε τα νέα παιδιά, δεν πρέπει να τους αποθαρύνουμε να τους κρίνουμε αυστηρά. Δεν πρέπει να κρίνεις τους νέους ανθρώπους, πρέπει να τους ενθαρρύνεις. Υπάρχουν νέα δεδομένα, η τεχνολογία

Τι είναι αυτό που φοβάται περισσότερο, την ρωτάμε ως viewtag.gr, λίγο πριν την αποχαιρετήσουμε

Δε νομίζω ότι φοβάμαι κάτι. Το μόνο που φοβάμαι είναι η ιδέα να κινδυνεύσουν τα παιδιά μου. Θυμάμαι όταν ο γιός μου ήταν 11 ετών και τον χάσαμε μέσα σε ένα πολυκατάστημα. Τρομοκρατήθηκα. Ένοιωσα πραγματικό φόβο. Νομίζω ότι αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος. Να παθουν κάτι τα παιδιά. Βλέπω αυτά τα παιδιά, που έρχονται ως πρόσφυγες. Που δεν έχουν πού να πάνε. Δεν μπορεί ο καθένας να λύσει το πρόβλημα, αλλά τουλάχιστον ας έχουμε συναίσθηση του τι συμβαίνει, ας είμαστε δίπλα σ’ αυτούς τους ανθρώπους.

Κι εσείς εδώ έχετε περάσει δύσκολα. Το καλύτερο θα ήταν να κάναμε μια συναυλία δωρεάν σε ένα βουνό, αλλά δεν είναι εύκολο αυτό. Να ξέρετε ότι σας σκεφτόμαστε, καταλαβαίνουμε αυτό που ζείτε. Πραγματικά.

patti-smith-007

Σηκώθηκε με το ίδιο αφοπλιστικό χαμόγελο, την πλησιάσαμε με τα βιβλία μας – το βιβλίο της- στο χέρι. Τα υπέγραψε, ευγενικά, οικεία, σαν ένας δικό μας άνθρωπος. Εδώ που τα λέμε είναι ένας δικός μας άνθρωπος. Απ’ αυτούς τους λίγους που τους θαυμάζεις και σε κάνουν να θέλεις να χορέψεις ξυπόλητος μέσα στο κατακαλόκαιρο

Γιάννης Καφάτος- Δημήτρης Σούλτας

https://www.youtube.com/watch?v=gcbuG2w0Kzo

Η Patti Smith θα εμφανιστεί σήμερα Σάββατο στο Piraeus 117 Academy παρουσιάζοντας τον δίσκο της "Horses" και κάποια άλλα επιλεγμένα κομμάτια απ' όλη της την καριέρα και αύριο Κυριακή στον ίδιο χώρο με ένα πιο ακουστικό σετ.

 

(Συνολικές Επισκέψεις 611, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Δημήτρης Σούλτας 575 Articles
Ο Δημήτρης Σούλτας εγεννήθη στη Θεσσαλονίκη, λίγο μετά την άφιξη του ηλεκτρισμού και μετά από 19 χρόνια κατέβηκε στην Αθήνα, με το τρένο το οποίο δεν είχε ανακαλύψει τον ηλεκτρισμό ακόμα και σήμερα. Είναι ιδρυτής του κινήματος του υπαρκτού σουλταφερτισμού και δημοσιογράφος που πιστεύει ότι ο κόσμος θα αλλάξει, απλώς δεν έχει βρει ακόμα το κατάλληλο δοκιμαστήριο.

1 Trackbacks & Pingbacks

  1. M train, Patti Smith – Βιβλιοκριτική - viewtag.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*