28/10/2021

Μία δολοφονία, ένα βιβλίο: Καλύτερα σκοτωμένη παρά χωρισμένη

Μία δολοφονία, ένα βιβλίο

1953. Χωριό  Κουπάκι Φωκίδος. Μια δολοφονία θα ταράξει την  καθημερινότητα του μικρού χωριού. Ο Σωκράτης Καραϊσκος πυροβόλησε και σκότωσε την Παναγιώτα, σύζυγο του Γιώργου Νίτσου, κατ’ εντολήν του.

63 χρόνια μετά ένα βιβλίο «Καλύτερα σκοτωμένη παρά χωρισμένη» αποτέλεσμα μακροχρόνιας έρευνας του συγγραφέα Λουκά Κονανδρέα, ανιψιού του θύματος έρχεται να μας υπενθυμίσει το γεγονός όσο και τις ισχύουσες κοινωνικές συνθήκες εκείνης της εποχής. 

Η Παναγιώτα ερωτεύθηκε τον Γιώργο, η σχέση τους προχώρησε, οπότε ο γάμος ήταν πλέον επιβεβλημένος για τα δεδομένα της εποχής. Από εκείνη τη στιγμή σημαντικό ρόλο παίζει ο Θανάσης Κονανδρέας εξάδελφος της Παναγιώτας και πατέρας του συγγραφέα. Είναι ο κοντινός συγγενής που τον ενδιέφερε και η τιμή της οικογένειας και ένας ευτυχισμένος γάμος για την ξαδέλφη του. Αλλά η  αγάπη της Παναγιώτας για τον Γιώργο ήταν τόση που όταν και ο Θανάσης και όλες οι γυναίκες της οικογένειας  την συμβούλεψαν να αποφύγει αυτό το γάμο, αφού θα περνούσε μια μαρτυρική ζωή με τον Γιώργο Νίτσο, εκείνη αρνήθηκε. Τον ήθελε. Ο ίδιος ο Θανάσης αργότερα, όταν θα έβλεπε ποσά προβλήματα είχε αυτή η συμβίωση  θα επανερχόταν να της επισημάνει πως κινδύνευε. Εκείνη όμως τον αψήφησε με ένα «Καλύτερα σκοτωμένη, παρά χωρισμένη». Και το κακό έγινε. 
Χρειάστηκαν δυο χρονοβόρες δίκες για να αποδοθεί η δικαιοσύνη, τις οποίες υποκίνησε ο Θανάσης Κονανδρέας με όλο το οικονομικό και προσωπικό κόστος. Γιατί τόση επιμονή;
Ο Λουκάς Κονανδρέας, συγγραφέας του βιβλίου μας είπε:
«Ο Θανάσης θα είχε τύψεις αν δεν τους δίκαζε, επειδή αν και είχε προσπαθήσει επανειλημμένα να πείσει την Παναγιώτα να χωρίσει τον Γιώργο για να σωθεί η ζωή της, είχε επίσης επέμβει στην αρχή φοβερίζοντας τον Γιώργο για να την παντρευτεί. Επιπλέον, η καταδίκη των δυο ενόχων ήταν αναγκαία και για την προσωπική ασφάλεια του Θανάση και της οικογένειάς του. Πώς θα ανεχόταν έναν ασεβή και προκλητικό δολοφόνο στο ίδιο του χωριό; Εκείνος ήταν προκλητικός ακόμη και όταν βγήκε από την φυλακή μετά την πρώτη δίκη, οπότε σκεφτείτε πώς θα συμπεριφερόταν εάν δεν είχε πάει καθόλου στο δικαστήριο. Ο Θανάσης θα έπρεπε να πάρει το νόμο στα χέρια του ποιος ξέρει με ποιες συνέπειες…»
Και ποια ήταν η αιτία που ο Λουκάς Κονανδρέας, σήμερα γιατρός και κάτοικος Στάμφορντ, Κονέκτικατ Ν. Υόρκης, επέστρεψε σε εκείνη την ξεχασμένη ιστορία τόσα χρόνια μετά;
«Οι δυσκολίες που δημιούργησε η δολοφονία της Παναγιώτας τότε και οι δίκες που ακολούθησαν είχαν με τον καιρό ξεχαστεί και οι καλές ημέρες που ήλθαν για την οικογένειά μας, μετέπειτα, έκαναν την υπόθεση και τα αποτελέσματά της μια μακρινή ανάμνηση που μάλιστα επισκιαζόταν από την περηφάνεια για τις ενάρετες πράξεις του πατέρα. Δεν είχα στο νου μου να δείξω με το δάκτυλο την κοινωνία είτε αυτή ήταν η τοπική κοινωνία (που θεωρούσε την παρθενιά των γυναικών ιερό πράγμα ή ψευδομαρτυρούσε στο δικαστήριο), ή ελληνική κοινωνία ευρύτερα (που επέτρεπε τον επηρεασμό της δικαιοσύνης από πολιτικά ή οικονομικά κίνητρα). Όλα αυτά τα ζητήματα θίγονται στο βιβλίο μου, αλλά δεν ήταν η πρωταρχική αιτία που το έγραψα. Ήθελα να γράψω ένα μνημόνιο για την Παναγιώτα, τον πατέρα μου, τον Δημοσθένη Δαπόντε (σ.σ.: Ένορκος με σημαντικό ρόλο στη δίκη) και μερικούς άλλους. Ως αναγνώστες, τότε, υπολόγιζα την οικογένειά μου και ίσως κάποιον συντοπίτη μου, που θα θυμόταν όσα είχαν συμβεί. Όσο προχωρούσε το βιβλίο όλα αυτά τα θέματα που σας προανέφερα διαπίστωσα πως είναι διαχρονικά και παγκόσμια, επομένως δεν αφορούσαν μόνο συγγενείς και συγχωριανούς μου, αλλά όλο τον κόσμο. Επιπλέον, όσο προχωρούσε η συγγραφή του, καθώς η πλοκή έφερνε στο προσκήνιο πρόσωπα και γεγονότα έκανα ανάλυση της ψυχολογίας πολλών χαρακτήρων της ιστορίας, τον ρόλο που έπαιξαν και πώς τον έπαιξαν. Αυτό μου έδινε ευχαρίστηση και με δίδασκε».
Χρειάστηκαν πολλά χρόνια έρευνας, πολλά χρήματα για να αποκτηθούν αρχεία από τις δυο δίκες που έγιναν στην Αθήνα και στη Χαλκίδα, τα οποία παραλίγο να καταστραφούν, πολλές ώρες προσήλωσης στα περιστατικά και τα έγγραφα για να ολοκληρωθεί το βιβλίο. 
Ο συγγραφέας του άραγε το ένιωθε ως χρέος του να φέρει στο φως εκείνη την οικογενειακή τραγωδία;
«Για να εστιάσω και να απαντήσω στην λέξη ‘χρέος’ που αναφέρατε,  θα ρωτήσω τον εαυτό μου: «Αν δεν έγραφες το βιβλίο θα είχες τύψεις;» Όχι, δεν θα είχα. Η αφοσίωση και οι απαιτήσεις της συγγραφής δεν ήταν απλό πράγμα και έγιναν με κόστος 12 ετών σκληρής δουλειάς. Έτσι θα παρέμενε ένα όνειρο σαν αυτά που όλοι κάνουμε και θέλουμε  να πραγματοποιήσουμε αλλά επειδή ήταν δύσκολο το αφήσαμε».

Το βιβλίο που κυκλοφόρησε πρώτα στα αγγλικά στην Αμερική, έχει πάρει τις εξής διακρίσεις:

Χρυσό Βραβείο Beverly Hills, Book Awards, κατηγορία True Crime, 2016 

Χρυσό Βραβείο eLit Awards, Illuminating Digital Publishing Excellence, κατηγορία True Crime, 2016

Βραβείο Nonfiction Authors Association, 2014, ΗΠΑ

Πλέον, πωλείται στα ελληνικά βιβλιοπωλεία η ελληνική έκδοση, την οποία θα βρείτε και στο amazon.

Σύσση Καπλάνη
(Συνολικές Επισκέψεις 647, 1 επισκέψεις σήμερα)

1 Trackbacks & Pingbacks

  1. Μία δολοφονία, ένα βιβλίο: Καλύτερα σκοτωμένη παρά χωρισμένη - QuoterLand

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*