Ο Αμερικάνος ποιητής Rory Ferreira κάνει hip hop με το όνομα Milo. Πραγματικά εντυπωσιακός στον τρόπο που εκφέρει τις ρίμες του. Αλλά και εξίσου εντυπωσιακό το jazz μουσικό πλαίσιο που τις περιβάλει. Απόλυτα urban και κινηματογραφικό.
Όχι κάτι καινούργιο σαν ήχος και πρόταση (πολύ κοντά στον ήχο του jazz hip hop των 90s), αλλά τόσο καλύτερο από το νέο βαρετό εμπορικό hip hop, γεμάτο αναμνήσεις από πιο «βρώμικες» και κοινωνικό- πολιτικά φορτισμένες hip hop εποχές. Σίγουρα κερδίζει τις εντυπώσεις και με το τέταρτο του album, με τίτλο Βudding Οrnithologists are Weary of Tired Analogies, είναι έτοιμος να ανοιχτεί σε μεγαλύτερα ακροατήρια.
Με “οχήματα” όπως το πρώτο single Stet, πιθανότατα θα πλησιάσει αρκετά το στόχο του, παρ’όλο που η μουσική του πρόταση δεν είναι εύκολη και δυστυχώς καθόλου φιλική στους σύγχρονους hip hop ακροατές (αν και δε νομίζω πως αυτό είναι το πιθανό ακροατήριο του Milo).

Θοδωρής Σουρβίνος