Νικόλας Ανδρουλάκης

Νικόλας Ανδρουλάκης: Για να κερδίσεις μια αγκαλιά πρέπει να διαθέτεις αυθυπαρξία

Ένα μονόλογος μιας φαλλικής γυναικείας προσωπικότητας γίνεται ελεύθερη διασκευή με πρωταγωνιστή έναν 30άρη ενοχικό άντρα, που αναζητάει την ειλικρινή ανθρώπινη επαφή, χωρίς αποτέλεσμα. Ο Νικόλας Ανδρουλάκης εντάσσει το κείμενο της Λένας Κιτσοπούλου στο κοινωνικόπολιτικό υπόβαθρο, αλλά και την ποπ κουλτούρα της Αθήνας του 2018, δίνοντας σίγουρα κάτι διαφορετικό από το πρωτότυπο.

Σύμμαχοι του η γειτόνισσά του Άννα (Αντιγόνη Σταυροπούλου), ένας φουσκωτός μονόκερος από το AMAZON, ένα τεχνητό γκαζόν και μια «μπετική» φιγούρα, που χειρίζεται τα φώτα και την μουσική της παράστασης, ανακοινώνοντας, κάθε μισή ώρα, πόσος χρόνος απομένει, πριν πέσει η αυλαία.

Το υπόγειο του Bios γίνεται Λ.Ε.Α (Λέσχη Εντειχισμένων Αυτοχείρων) και υποδέχεται τον μονόλογο Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α., μία δραματουργική μελέτη που αποτρέπει σκηνοθετικά την αποδόμηση και τη δόνηση όλων των σκηνών με διαφορετικό «ταξίδι» κάθε βραδιά. Οι θεατές είναι προσωρινοί επισκέπτες μέχρι να έρθει το άλλο γκρουπ. Και οι ήρωες νιώθουν ένα έκθεμα, ένα installation όπως λένε, που περιμένει στωικά τους επόμενους. Είσαι έτοιμος για μια αδιάκοπη λούπα;

Συνάντησα τον ανήσυχο Νικόλα με ένα σουρεαλιστικό τρόπο, καθώς η συνέντευξη έγινε μεταξύ ενός ποτού στον πρώτο όροφο του Bios, συνεχίστηκε σε διαλείμματα από την προετοιμασία του για την παράσταση των 21.00 και τελείωσε,κατά έναν περίεργο τρόπο, με το τέλος του έργου.

Γιατί επέλεξες τον θρυλικό πια μονόλογο της Λένας Κιτσοπούλου, Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.;

Έχω δηλώσει πολλές φορές ότι η Λένα Κιτσοπούλου είναι σα να έχει βάλει με κάποιον περίεργο τρόπο ένα βύσμα καλωδίου και να μιλάει στο μυαλό μου. Της έχω πει επανειλημμένα –μεταξύ σοβαρού και αστείου- την ατάκα: «Λένα παντρέψου με». Της το λέω, κάθε φορά που την πετυχαίνω τυχαία. Την Λένα, ξέρεις, δεν την πετυχαίνεις σε επίσημες πρεμιέρες, αλλά σε τσιπουράδικα να τραγουδάει ρεμπέτικα ή σε κοινές παρέες. Όσον αφορά την Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α., εγώ προσωπικά το θεωρώ ένα πολωμένο έργο, που θέτει στο κέντρο μία φαλλική γυναικεία φιγούρα, δίχως όνομα. Και επειδή είναι ένα κατεξοχήν έργο για τη μοναξιά και τα όντα που δεν έχουν ένα «συνδικαλιστικό» όργανο να εκφραστούν, με εξίταρε πολύ.

Πως αντέδρασε η Λένα Κιτσοπούλου όταν της είπες πως θέλεις να ανεβάσεις μια ελεύθερη διασκευή του θρυλικού πια μονολόγου της;

Δεν της είπα θέλω να κάνω μία ελεύθερη διασκευή. Της είπα: «Θέλω να μετατρέψω αυτήν την γυναικεία φιγούρα σε άντρα». Και μου απάντησε: «Τέλεια ιδέα, δεν το έχει κάνει κάνεις».

Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. σημαίνει: Μην Αντιστέκεσαι, Ισοπεδώσου, Ρίξε Ολοκληρωτικό Ύπνο, Λυτρώσου, Αυτοκτόνα.  Η παράσταση προβάλει την αυτοκτονία ως έναν τρόπο λύτρωσης;

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο Τέχνες-Plus

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top