04/03/2021

Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα σε… χάμστερ

Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα σε… χάμστερ

  Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα σε… χάμστερ – Ιστορίες αγάπης με ζώα

 
  Πολλοί άνθρωποι  νιώθουν αποστροφή για τα ποντίκια. Δεν είναι όμως και λίγοι αυτοί που τα προτιμούν με τη μορφή του χάμστερ για κατοικίδιο. Στο κλουβάκι τους, φυσικά. Προσωπικά, όταν βλέπω τα μικρά χαριτωμένα χαμστεράκια να γυρνάνε στη ρόδα τους σαν καταδικασμένα, ή να χάνονται σε κάτι πολύχρωμους σωλήνες στις σιδερόφρακτες κατοικίες τους προτιμώ να τα φαντάζομαι ελεύθερα, έστω και με το φόβο μιας πεινασμένης γάτας. 
  Η  μικρή ιστορία που θα σας πω με είχε συγκινήσει, όταν την άκουσα, και πιστεύω ότι τουλάχιστον θα σας κάνει να σκεφτείτε ότι κι άλλα όντα  σ’ αυτό τον κόσμο πέραν των έλλογων(;) έχουν συναισθήματα.
 
   Ο φίλος μου ο Χάρης ήθελε από μικρός να γίνει Κτηνίατρος. Βεβαία, για ζώο στο σπίτι ούτε λόγος. Ο καλός καναπές θα αποτελούσε λεία των γατόσκυλων. Οι τρίχες;  Άλλη φρίκη! Έλα που ήταν άριστος μαθητής και οι γονείς τού είχαν υποσχεθεί ζωάκι για το άριστα. Αυτό βέβαια το επέλεξαν μόνοι τους και ήταν ένα ολόλευκο χάμστερ. Τρελή χαρά ο Χάρης! Τι να το παρακολουθεί, τι να το ταΐζει, καινούρια παιχνιδάκια, τρομάρα για την μητέρα του, ειδικά όταν το εμφάνιζε κάτω από το μανίκι του! Ο Γαλατάς, έτσι το είχε ονομάσει, είχε γίνει η καλύτερη παρέα του. 
  Έφτασε όμως το καλοκαίρι που το περνούσε, κάθε χρόνο, υποχρεωτικά με τη γιαγιά στο νησί, μαζί με τ’ αλλά συνομήλικα ξαδέλφια του. Το κατώι στο νησί ήταν ένας κόσμος που κάθε καλοκαίρι ανακάλυπτε ξανά και ξανά. Η περσινή του προσπάθεια να πιάσει φιλίες με μια νυχτερίδα είχε θλιβερή κατάληξη, αφού αυτή πήγε και πνίγηκε μέσα στο γάλα, που ο Χάρης προσπαθούσε να την ταΐσει. Τέλος πάντων, φέτος θα φόρτωνε το Γαλατά και το σπιτάκι του στο πλοίο και δεν θα έχανε τη συντροφιά του. 
 Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα σε… χάμστερ
  Φτάνοντας το επόμενο πρωί στο σπίτι της γιαγιάς τον περίμενε μια μεγάλη έκπληξη. Ο άλλος ξάδερφος είχε κι αυτός ένα κλουβάκι με χάμστερ μαζί του. Η Μπουρούχα, εμπνευσμένο όνομα είναι αλήθεια, καφετιά με τα ματάκια της τα σπινθηροβόλα αντίκρισε με περισσή περιέργεια τον Γαλατά. Στην αρχή τα παιδιά φοβόντουσαν να τα βάλουν μαζί, η δε γιαγιά είχε ακούσει πως γεννοβολάνε, οπότε σκεφτόταν ποιον θα πρωτοσυγκρατούσε στα δύσκολα, τα αγόρια που ήταν πάνω στην τρέλα της εφηβείας τους ή τα ποντίκια, που ούτως ή άλλως θεωρούσε άχρηστα, γιατί δεν πρόσφεραν και τίποτα, μόνο έξοδα και φασαρία. 
   Ούτε ο Χάρης όμως, αλλά ούτε κι ο Αντρέας θα έδιναν λογαριασμό για το τι θα μπορούσε να διαμειφθεί μεταξύ των κατοικίδιων… Η απόπειρα να συστεγαστούν τα ζωάκια αποδείχθηκε επιτυχής και οι διακοπές κύλησαν πιο γρήγορα κι ευχάριστα από ποτέ για ανθρώπους και ποντίκια. 
Κι έφτασε η αποφράδα μέρα που το ζευγαράκι του Πλατανιά έπρεπε να χωρίσει. Κάθε κατεργάρης/α στο κλουβί του/της. Τα ξαδέλφια δεν έμεναν και  κοντά κι έτσι η Μπουρούχα έπρεπε να αποχαιρετήσει τον Γαλατά της κι εκείνος την καλοκαιρινή του σύντροφο. 

  Μετά από ένα μήνα στην Αθήνα, ο Χάρης  πήρε τον Αντρέα τηλέφωνο για να του πει ότι ο Γαλατάς είχε φύγει για τον Παράδεισο του Μίκυ Μαους και τότε πάγωσε, όταν άκουσε ότι και η Μπουρούχα είχε αποδράσει σ’ ένα κόσμο χωρίς κλουβιά και γάτες. Απίστευτο κι όμως αληθινό, είχαν πεθάνει, από έρωτα!

 

Νάντη Φίλια
(Συνολικές Επισκέψεις 273, 1 επισκέψεις σήμερα)
Από το "Ευ αγωνίζεσθαι στο Ευ ψωνίζεσθαι" - Επι-Θεώρηση Επικαιρότητας #11
Όσκαρζ, Πόλιτικζ και Σόσιαλ Μπούλσιτς

1 Trackbacks & Pingbacks

  1. Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα σε… χάμστερ - QuoterLand

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*