05/07/2020

Πάνος Μπίρμπας: Οι άνθρωποι, σήμερα, αποχωρίζονται τον πραγματικό εαυτό τους για να τον αντικαταστήσουν με τον ψηφιακό τους

Συνέντευξη με αφορμή την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ των Dustbowl και το Live στο Fuzz ως support στους Dream Syndicate

Πάνος Μπίρμπας

Τέσσερις δίσκους μετά, οι Dustbowl μας συστήνουν το άλμπουμ με τον αινιγματικό τίτλο Mr. Dadny Gasoline, ετοιμάζονται για ένα support στους The Dream Syndicate (Fuzz, το Σάββατο 26 Οκτωβρίου) και μας κάνουν να τους ακούμε με ακόμη μεγαλύτερη όρεξη.

Το άλμπουμ των Dustbowl είναι ένα «ήρεμο ξέσπασμα», έχει ταυτότητα, είναι rock με country/folk διάθεση, riffs που μένουν στο μυαλό όχι ως φτηνά τζινγκλάκια αλλά ως ξεσπάσματα ενός ολοκληρωμένου έργου που μπορείς να ακούσεις και να ξανακούσεις πίνοντας, περπατώντας, διαβάζοντας, δουλεύοντας (με ακουστικά χωρίς να καρφωθείς).

Η συμμετοχή του Chris Cacavas, στο ομότιτλο Mr. Dandy Gasoline, ανεβάζει τις μετοχές μιας δουλειάς που έχει κι από μόνη της σπουδαία αξία.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι με το τέταρτο αυτό άλμπουμ οι Dustbowl έβαλαν πολύ ψηλά τον πήχη για το επόμενο. Είναι μια δουλειά που αξίζει να τη γνωρίσετε.

Ο Πάνος Μπίρμπας, εκτός από τη φωνή του και σ’ αυτό το δίσκο της μπάντας, έχει γράψει και ένα από τα κομμάτια του άλμπουμ, το Sail Away.

Τους έχω δει live, έχουμε πιει μια μπύρα στα παρασκήνια αλλά με τον Πάνο, ως τώρα δεν τα είχαμε πει κατ’ ιδίαν. Φαίνεται ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για να γνωρίσουμε παρέα έναν πολύ ωραίο τύπο της μουσικής πλευράς της πόλης, κοινωνική ματιά και παρέμβαση. Ο Πάνος Μπίρμπας είναι κι άλλα εκτός από τραγουδιστής των Dustbowl.
Καλύτερα όμως η δική μου πολυλογία να σταματήσει και να μπούμε στην κουβέντα που κάναμε.

– Με έναν καινούργιο δίσκο, το Mr. Dandy Gasoline, στις αποσκευές σου (τι τετριμμένο) παρέα με τους Dustbowl αισθάνεσαι πιο πολύ μέλος της μπάντας, ή διατηρείς την ίδια ανάγκη για μοναχικούς δρόμους;

Αρχικά να σου πω πως είμαι περήφανος πως είμαι μέλος των Dustbowl αλλά και μέλος μιας μπάντας που δημιούργησε το The story of mr. Dandy Gasoline γιατί το θεωρώ πραγματικά μια πολύ ξεχωριστή δουλειά. Σε αυτό το άλμπουμ καταφέραμε να αποτυπώσουμε διαμέσου ενός φανταστικού προσώπου όλα όσα εμείς θα θέλαμε να ειπωθούν.

Ο Mr. Dandy Gasoline είναι ένα φανταστικό πρόσωπο το οποίο επινοήσαμε για να μιλήσουμε μέσω αυτού εκφράζοντας τους φόβους μας και την ανάγκη μας για ζωή μέσα σε αυτό τον τόπο

Όσον αφορά το που πιστεύω πως ανήκω περισσότερο θα σου πω μόνο πως ανήκω εκεί που μπορώ να εκφράζομαι ελευθέρα και με την ποιότητα που εγώ έχω καθορίσει για τον εαυτό μου και αυτό συνάδει απόλυτα με τους Dustbowl τους οποίους θεωρώ μια μουσική οικογένεια στην οποία είμαι πολύ χαρούμενος που ανήκω. Αυτό φυσικά δεν σταματάει την ανάγκη μου να γράφω τα δικά μου πράγματα και να συνεχίζω και με το προσωπικό μου project το οποίο εξελίσσεται συνεχώς.

Εσύ ξεκίνησες μόνος, αλλά εντάχθηκες σε μια ομάδα. Συνήθως συναντάμε το αντίθετο και στη μουσική αλλά και σε άλλες μορφές τέχνης. Πόσο εγωιστές είστε οι καλλιτέχνες; Πόση δύναμη χρειάζεται για να υπάρξει και να δημιουργεί μια ομάδα/παρέα;

Όπως είπα και παραπάνω οι Dustbowl είναι μια οικογένεια η οποία θέλεις να είσαι μέρος της και αποτελεί πάντα ένα πολύ δημιουργικό όχημα. Ξεκίνησα μόνος μου μετά από πολλές απόπειρες με μπάντες οι οποίες άλλες πήγαν καλά και άλλες όχι. Έτσι όμως έχει το ταξίδι στην μουσική. Θεωρώ τους καλλιτέχνες υπέρμετρα εγωιστές αλλά σε μένα δεν χωράει αυτό. Απλώς πλέον επιλέγω μόνο τους δρόμους που μου δίνουν χαρά και αυτό είναι ο σκοπός μου και για το μέλλον. Συνεχίζω να δημιουργώ μόνος αλλά και με τους Dustbowl, απλά συχνά το πρώτο είναι πιο δύσκολο στην πράξη γιατί είσαι μόνος σου ενώ το δεύτερο είναι σαφέστατα πιο διασκεδαστικό. Χρειάζεται πάντα δύναμη για να δημιουργείς σε αυτή την χώρα καθώς τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Εκεί ακριβώς έρχεται και η δύναμη της ομάδας η οποία στηρίζει τα μέλη της αλλά και την ίδια της την ύπαρξη.

– Στον καινούργιο σας δίσκο, η συμμετοχή του Chris Cacavas είναι μια ξεχωριστή στιγμή στην ελληνική αγγλόφωνη μουσική. Πώς ήταν η συνεργασία;

Ο Chris είναι φίλος μας. Προσωπικά θεωρώ πως είναι μια εξαιρετική περίπτωση καλλιτέχνη ο οποίος μπορεί με τις ιδέες του να δώσει πολλά σε ένα τραγούδι. Μόλις τον άκουσα να βάζει τα φωνητικά στο ομώνυμο κομμάτι του album είπα πως εδώ πρόκειται να έχουμε κάτι πολύ καλό!

Ο δίσκος σας, όπως τουλάχιστον τον αντιλήφθηκα εγώ ως ακροατής, είναι ένα ήρεμο ξέσπασμα. Εσύ ως ακροατής του, πώς σκιαγραφείς το Mr. Dandy Gasoline;

Το περιγράφεις πολύ καλά. Ο Mr. Dandy Gasoline είναι ένα φανταστικό πρόσωπο το οποίο επινοήσαμε για να μιλήσουμε μέσω αυτού εκφράζοντας τους φόβους μας και την ανάγκη μας για ζωή μέσα σε αυτό τον τόπο. Περπατάμε μαζί του στον δρόμο ή ξαπλώνουμε στο ντιβάνι του και του μιλάμε σαν να μιλούσαμε στον θεραπευτή μας. Εκείνος μας χαμογελά ή μας κλείνει ειρωνικά το μάτι ξέροντας πως δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε αυτόν.

– Όταν “φτιάχνετε” μουσική με το συγκρότημα, ή όταν γράφεις στίχους, σκέφτεσαι ποιος θα “καταναλώσει” το αποτέλεσμα ή δημιουργείς για τον εαυτό σου;

Όχι δεν σκέφτομαι ποιος θα το καταναλώσει γιατί δεν πιστεύω πως η μουσική αποτελεί πλέον προϊόν προς κατανάλωση. Αυτό είναι πολύ ανακουφιστικό για μένα. Καλύπτει απόλυτα την ανάγκη μου για ελεύθερη έκφραση και αυτό μου φτάνει και με υπερκαλύπτει γιατί αδυνατώ να γράψω μουσική με κάποιο σκοπό ή προσχεδιάζοντας το. Συνήθως γράφω όταν δεν έχω κανένα σκοπό να γράψω καθώς με προλαβαίνουν πάντα τα γεγονότα στην ζωή και με προκαλούν στο να τα αποτυπώσω σε νέα τραγούδια.

Έχω προσεκτικά διαλέξει την θέση μου σε αυτό τον κόσμο, δεν θα άλλαζα εύκολα κάτι που έχω επιλέξει συνειδητά. Η πραγματικότητα είναι πιθανότατα αυτό που είσαι στα αλήθεια.

– Πιστεύεις ότι ζούμε, λόγω των social media, μια εποχή αυτοαναφορικότητας;

 Θα σου απαντήσω αναφέροντας πως οι top εφαρμογές σήμερα στο ίντερνετ είναι οι εφαρμογές τελειοποίησης της εικόνας μας πριν εκείνη ανέβει στα social media. Θεωρώ πως πλέον η ναρκισσιστική διαταραχή έχει γίνει φετίχ στα social media και έχει αποενοχοποιηθεί λόγω της μαζικότητας της.  Οι άνθρωποι δυστυχώς σήμερα αποχωρίζονται τον πραγματικό εαυτό τους για να τον αντικαταστήσουν με τον ψηφιακό τους. Για αυτό τον λόγο δεν κουνιέται φύλλο στην κοινωνία. Για αυτό τον λόγο μουδιασμένοι κοιτάμε να περνάν τα χρόνια μας, τα γεγονότα που καθορίζουν τις ζωές μας, όλες οι φυσιολογικές ανάγκες μας που θα έπρεπε να εκφράζονται με φυσιολογικό τρόπο εκφράζονται μόνο ψηφιακά και ευτελώς.

Γράφεις στίχους, τραγουδάς και είσαι κοινωνικός λειτουργός. Τι άλλο θα ήθελες να είσαι;

Έχω προσεκτικά διαλέξει την θέση μου σε αυτό τον κόσμο, δεν θα άλλαζα εύκολα κάτι που έχω επιλέξει συνειδητά. Η πραγματικότητα είναι πιθανότατα αυτό που είσαι στα αλήθεια.

– Έχεις υπάρξει ομιλητής σε εκδήλωση Tedex. Πιστεύεις ότι πρόκειται για έναν θεσμό που αφορά όλη την κοινωνία ή μια νέα ελίτ που μπορεί να πληρώσει για να ακούσει, πραγματικά ενδιαφέροντες ανθρώπους;

Η ίδια η TedX προσδιορίζει πως προσκαλεί τις ελίτ από τον κάθε τομέα να μιλήσουν για τις ιδέες τους. Εγώ προσωπικά παρατηρώ πως αυτό εξ ’ορισμού περικλείει την αποκλειστικότητα και αποκλείει τους υπόλοιπους ανθρώπους. Παρόλα αυτά θεωρώ πως είναι μια φόρμα η οποία μπορεί να δουλέψει στην διάδοση της πληροφορίας με πολύ καλό τρόπο οπότε εάν την χρησιμοποιήσεις σωστά και όπως πολλές ομάδες πλέον το κάνουν δουλεύει σωστά. Με χαρά βλέπω πως τελευταία προσκαλούνται και άνθρωποι που δεν είναι μόνο πετυχημένοι Αμερικανοί επιχειρηματίες αλλά και άνθρωποι που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, περισσότερες γυναίκες κ.ο.κ.

Κάνω μια διαπίστωση (με όλη την αυθαιρεσία της υποκειμενικότητας): Τόσοι πνιγμοί προσφύγων έχουν δημιουργήσει ένα “μιθριδατικό αντανακλαστικό” στην κοινωνία. “Πόση στεναχώρια αντέχουμε από την ασφάλειά μας” – Εσύ που ασχολείσαι με τους πρόσφυγες λόγω επαγγέλματος, πώς τοποθετείσαι στη δική μου, υποκειμενική ξαναλέω, διαπίστωση;

Ένα μεγάλο μέρος δυστυχώς εξακολουθεί πάντα να βλέπει τους πρόσφυγες ως απειλή, εγώ πάλι τους βλέπω σαν μια μεγάλη ευκαιρία. Δουλεύοντας για πολλά χρόνια σε αυτό το πεδίο έχω διαπιστώσει πολύ καλά τα χαρίσματα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που αυτοί οι άνθρωποι φέρουν.

Το προσφυγικό ζήτημα κατά την γνώμη μου, θα μπορούσε να δώσει μια νέα πνοή σε ολόκληρη την Ευρώπη, κοινωνικά πολιτικά αλλά και οικονομικά.  Δημιουργώντας μέσα από σοβαρές προοπτικές ένταξης και αφομοίωσης των νέων πληθυσμών τον τρόπο για να προσλάβει τα θετικά χαρακτηριστικά των νεοεισερχομένων στην Ευρωπαϊκή κοινωνία. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δε συνέβη εξαιτίας των πολλών λανθασμένων χειρισμών από μια κλειστή και ξενοφοβική δυτική κοινωνία. Σε δεκάδες περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκε μόνο ως ένα κίνητρο για την συντηρητικοποίηση και τον εκφασισμό των κοινωνιών και των πολιτικών. Το αποτέλεσμα είναι στις περισσότερες κοινωνίες της Ευρώπης το ίδιο. Πολιτικές τρομολαγνείας, δαιμονοποίηση των νέων πληθυσμών, απουσία ενός ισχυρού θεσμικού συστήματος πάνω στο προσφυγικό ζήτημα. Στον τομέα της οικονομίας μόνο και σε κάποια ισχυρά κράτη, το προσφυγικό χρησιμοποιήθηκε για να μειώσει ελαφρώς την βουλιμία των κρατών για χαμηλά αμειβόμενους εργαζόμενους.

Και σήμερα που μιλάμε έρχεται η κυβέρνηση, η οποία αγκυλωμένη και ανήμπορη να διαχειριστεί το προσφυγικό με επιστημονικότητα παρουσιάζει ένα δογματικό νομοσχέδιο βασισμένο πάνω στην λογική της καταστολής, που επί της ουσίας αυθαίρετα θα αποφασίζεται ποιος μπορεί να παίρνει άσυλο , ποιος μπορεί να δουλέψει και μετά από πόσο διάστημα που στην πραγματικότητα θα κρατείται σε κάποιο κέντρο κράτησης και με απώτερο σκοπό να αποκλείσουν τους πρόσφυγες από το άσυλο και να τους απωθήσουν από την χώρα. Δεν είναι τυχαίο που τους αποτελούν μετανάστες ή λαθρομετανάστες. Δεν αποδέχονται καν πως ο ανατολικός κόσμος είναι ένα καζάνι που βράζει.

Είναι ωραίο στις συναυλίες να παρατηρείς από πίσω γιατί βλέπεις το σύνολο του show. Την μπάντα και το κοινό δηλαδή που είναι και τα δύο βασικά συστατικά μιας συναυλίας

– Αθηναϊκή νύχτα. Διασκέδαση. Τι βλέπεις όταν βγαίνεις έξω, πώς βλέπεις τον κόσμο όταν είσαι στη σκηνή; Γουστάρουμε να βγούμε έξω να διασκεδάσουμε;

Δεν μπορώ να πω πως βγαίνω πολύ πια. Μου αρέσει πολύ η Αθήνα βέβαια και την θεωρώ κορυφαία πόλη για να βρεις να διασκεδάσεις με όποιο τρόπο σου αρέσει. Μου αρέσει που έχουν γίνει ωραία μαγαζιά πλέον με ωραίο στυλ, οι μουσικές έχουν γίνει καλύτερες και μπορείς να βρεις να κάνεις ωραία πράγματα.

Εξαιτίας βέβαια του ότι εξελιχθήκαμε τα τελευταία 10 χρόνια νομίζω πως αυτό δεν αποτυπώνεται στην συνήθειες και στην κουλτούρα των ανθρώπων. Στις συναυλίες έχω συναντήσει πολλά, κόσμος που έρχεται για να προσέξει πραγματικά αυτό που κάνεις, πράγμα που είναι ευχής έργον όταν συμβαίνει και άλλες φορές κόσμος που σε ακούει αλλά νιώθεις πως μάλλον κατά λάθος βρέθηκε εκεί. Το δεύτερο είναι κάτι το οποίο προσπαθώ πολύ να αποφεύγω πλέον.

– Ποια είναι η μεγαλύτερη τρέλα που έχεις κάνει σε μια βραδινή σου έξοδο;

Έχω κάνει αρκετές αλλά την μεγαλύτερη τρέλα που έχω κάνει φοβάμαι πως δεν την θυμάμαι!

– Τι δε συγχωρείς σε έναν άνθρωπο, που έχεις επενδύσει κάτι απάνω του;

Την μη αναγνώριση της αξίας της μετοχής μου. (γέλια)

– Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Φοβάμαι μην έρθει κάποια στιγμή που θα ξεχάσω ποιος είμαι και ποιους αγαπάω. Φοβάμαι μην σταματήσω να ελπίζω και να αγωνίζομαι για όσα πιστεύω σήμερα και με κρατούν ζωντανό και δραστήριο.

Έρχεται το Live των The Dream Syndicate με τους Dustbowl support. Πώς προετοιμάζεσαι για να βγεις στη σκηνή; Και ως θεατής, πού σου αρέσει να είσαι στο χώρο για να δεις μια συναυλία;

Μου αρέσει που θα ξαναβρεθούμε μαζί με τους Dream Syndicate και θα μοιραστούμε την σκηνή μαζί τους. Για εκείνη την βραδιά που θα παίξουμε τα καινούρια μας κομμάτια αυτό που θα ήθελα είναι να παίξουμε τα τραγούδια με την ίδια ειλικρίνεια με την οποία τα ηχογραφήσαμε. Προετοιμάζομαι να πω την ιστορία με τον καλύτερο τρόπο λοιπόν.

Μετά λέω να κατέβω και να κάτσω σχετικά πίσω καθώς αυτή είναι η θέση που προτιμώ στις συναυλίες. Είναι ωραίο στις συναυλίες να παρατηρείς από πίσω γιατί βλέπεις το σύνολο του show. Την μπάντα και το κοινό δηλαδή που είναι και τα δύο βασικά συστατικά μιας συναυλίας.

Γιάννης Καφάτος

info: The story of Mr. Dandy Gasoline

Πάνος Μπίρμπας
Το εξώφυλλο του 4ου άλμπουμ των Dustbowl

The Story of Mr. Dandy Gasoline, released October 11, 2019
Written by Nick Fysakis

Panos Birbas – Vocals
Nick Fysakis – Electric Guitar
John Hardy Houstoulakis – Pedal Steel
Mike Dremetsikas – Electric Guitar & Backing Vocals
Lydia Grammatikou – Bass, Backing Vocals
Dionissis Stefanopoulos – Drums

Simon Bloom – Backing Vocals
Recorded and mixed at Shakti Sound Studio
(March / May 2019 – Athens Greece)

Produced and mixed by John Hardy Houstoulakis.
Sound Engineer: John Hardy Houstoulakis
Recording Engineer: Simon Bloom
Hardware / Analog Mastering: Yiannis Cristodoulatos / Sweet Spot Productions
Artwork: Lydia Grammatikou
Photography: Pavlos Fysakis

info Live:

Οι θρυλικοί The Dream Syndicate επιστρέφουν στην Αθήνα! Οι Steve Wynn, Dennis Duck, Mark Walton και Jason Victor θα ξαναβρεθούν στη σκηνή του Fuzz Live Music Club το Σάββατο 26 Oκτωβρίου, για να μας χαρίσουν μία βραδιά αυθεντικού rock‘n‘roll όπως μόνο αυτοί γνωρίζουν.
Τη συναυλία θα ανοίξουν οι εξαιρετικοί Dustbowl.

(Συνολικές Επισκέψεις 323, 1 επισκέψεις σήμερα)
«Τα σπλάχνα», το καινούργιο βιβλίο του Νίκου Ξένιου
BLACK LIPS «ODELIA», Το τραγούδι της Τρίτης (Video)

mm
About Γιάννης Καφάτος 1769 Articles
Γιάννης Καφάτος, Μπαμπάς, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, tattoer, T-shirt maker, dj, και ποιος ξέρει τι άλλο (ακόμη). Σπούδασε πολιτικές επιστήμες αλλά πήρε πτυχίο από το ΡΟΔΟΝ και άλλα συναυλιακά "ιδρύματα". Ταξιδεύει λιγότερο από όσο θα ήθελε.

1 Trackbacks & Pingbacks

  1. Ο Πάνος Μπίρμπας γράφει για τις «μέρες καραντίνας» και μας συστήνει το νέο του τραγούδι, «City Streets» - viewtag.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*