Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα του «Desperados r’ back», της κωμωδίας του Γιώργου Ηλιόπολου, που θα σηματοδοτήσει την πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια του ηθοποιού Βασίλη Τριανταφύλλου, συναντήσαμε στο Θέατρο NOŪS, την νεαρή ηθοποιό Ρουμπίνη-Γεωργία Χονδρουδάκη.
Η ίδια μαζί με μια παρέα νέων και ταλαντούχων παιδιών μας, μάς υπόσχονται ότι τα Δευτερότριτα μας θα αποκτήσουν διάθεση πάρτι. Σ’ ένα έργο που όπως τονίζει: «Γοητεύει γιατί δημιουργεί περισσότερες ερωτήσεις πάρα απαντήσεις!»
Πείτε μας δύο λόγια για το «Desperados», γιατί αξίζει να δει κανείς την παράσταση;
Αξίζει να δει κανείς το Desperados γιατί έκτος του ότι είναι ένα έργο επίκαιρο δίνει χώρο και χρόνο για σκέψη αυτό φυσικά ενισχύεται μέσω της μουσικής η οποία καθώς μπαίνεις στο χώρο του θέατρου σε κάνει να συμμετέχεις προαιρετικά και ενεργά σε αυτό. κατά κάποιον τρόπον γίνεσαι μέρος της παράστασης και ο ρόλος του θεατή καταργείται. Είμαστε όλοι νέοι τελειόφοιτοι δικηγόροι, όμως δεν είμαστε μόνο αυτό. Είμαστε πολλά παραπάνω από τον τίτλο που μας φόρεσαν. Αντιπροσωπεύουμε το παρελθόν, το παρόν το και μέλλον κάθε ατόμου. Το Desperados καταπιάνεται με θέματα που απασχολούν και θα απασχολούν. Η επικαλυμμένη βία, ο θυμός, τα ψυχοσωματικά η άρνηση της γνήσιας ταυτότητας, η έλλειψη αποδοχής του εαυτού μας, ο έρωτας, ο ναρκισσισμός, οι ουσίες που καταφεύγει ο νέος για να νιώσει επαρκής είναι όλα αυτά που σε κάνουν να νιώσεις και εσύ ένας από τους «Desperados»
Τι σας γοήτευσε περισσότερο στο έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου;
Λόγω του ότι προσφάτως αποφοίτησα αντιλαμβάνομαι απόλυτα την ανάγκη και το άγχος της ενήλικης ζωής που διακατέχει τους νέους. Αυτό παρουσιάζεται εύστοχα από τον Γιώργο Ηλιόπουλο στο έργο. Αναπάντητα εσωτερικά ερωτήματα του τύπου «Και τώρα τι;» «Έκανα το σωστό; Έκανα αυτό που επιθυμούσα;» Σε κάνουν να αναρωτιέσαι όλο ένα και πιο πολύ αν βρίσκεσαι στο σωστό χωρόχρονο την σωστή στιγμή. Υπάρχει όμως τελικά η σωστή στιγμή; Ή είμαστε καταδικασμένοι στο λάθος; Εξυπηρετούμε τα θέλω μας η τα πρέπει του οικογενειακού – κοινωνικού πρότυπου; Περνούμε πτυχίο η υπογράφουνε την ένταξη μας στο κοινότυπο; Εξελίσσομαι η επιμένω να επιλεγώ τις συνήθειες; Το έργο desperados με γοητεύει γιατί δημιουργεί περισσότερες ερωτήσεις πάρα απαντήσεις!
Υπάρχει κάποια φράση του έργου που ξεχωρίζετε;
«Αρκεί να έχεις προετοιμάσει να έχεις επενδύσει στον εαυτό σου»
Ο νόων νοείτο!
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η δικιά σας γενιά;
Θεωρώ ότι έχουμε μεγάλη δυσκολία συσχετισμού. Όλα έχουν γίνει κωδικοποιημένα προσεγγίζουμε το «τέλειο» επιφανειακά και εσωτερικά επικρατεί το χάος. Σχεδόν έχουμε «ρομποτικοποιηθεί».. δεν θέλω να ρίξω ευθύνη στα social media, η μεγαλύτερη δυσκολία είμαστε εμείς που δεχόμαστε την τεχνολογία των συναισθημάτων! Εμείς καθορίζουμε τις δυσκολίες και Τίς ευκολίες τις γενιάς μας!
Πώς ήρθε η υποκριτική στη ζωή σας;
Η υποκριτική στη ζωή μου δεν ήρθε υπήρχε πάντα. Σ’ αυτό το δρόμο με ώθησαν η ανάγκη μου για έκφραση και η κατανόηση της ανθρώπινης ψυχής με τα αλλοπρόσαλλα συναισθήματα, διαφορετικές οπτικές, οι αποχρώσεις του ψυχισμού μας, η ανομοιότητα μεταξύ των ανθρώπων ήταν κάτι που μου προξενούσε μεγάλο ενδιαφέρον. ήθελα να κατανοήσω κάθε μορφή της ύπαρξης μας, να την δικαιολογήσω αλλά πιο πολύ να την γνωρίσω και να συσχετιστώ. Σκέφτηκα ότι μέσα από τους ρόλους μου θα μπορούσα να επενδύσω πιο ουσιαστικά στην ψυχοσύνθεση την δίκη μου αλλά και ανθρώπων γύρω μου. Όταν «γίνεσαι» Κάτι άλλο, είσαι εσύ σε μια άλλη εκδοχή του εαυτού σου οφείλεις να την γνωρίζεις.
Από μικρή έφτιαχνα ιστορίες με περιεχόμενο και έπαιζα μόνη μου όλους τους χαρακτήρες που σχεδίαζα στο μυαλό μου, έπειτα τους παρουσίαζα στην οικογένεια μου η οποία ήταν πολύ ενθαρρυντικοί, ήταν οι πρώτοι μου
Θεατές σε αυτό το ρίσκο της έκθεσης που έπαιρνα. Στη πορεία των φοιτητικών μου χρόνων μπήκα σε μια ερασιτεχνική ομάδα και εκεί κατάλαβα πως ναι εδώ είναι οικεία, Εδώ μπορώ να είμαι εγώ! Αφού ολοκλήρωσα τις σπουδές μου σαν λογοθεραπεύτρια έδωσα εξετάσεις και πέρασα στην δραματική σχολή που επιθυμούσα, μέσα από την διαδικασία των σπουδών μου στο θέατρο και μετά από αυτό αρχίζω να βρίσκω Τίς εσωτερικές μου απαντήσεις η τουλάχιστον προσπαθώ!
Υπάρχει κάποιος ρόλος που πάντα ονειρεύεστε;
Ο επόμενος…!
Τι σας κάνει να χαμογελάτε και τι σας θυμώνει στην καθημερινότητά σας;
Προσπαθώ πάντα να βρίσκω λόγους για να χαμογελάω μέσα στην μέρα ένα από αυτά είναι όταν μπαίνω στο σπίτι και βλέπω ακόμα τους γονείς μου χέρι – χέρι στον καναπέ και δίπλα να ολοκληρώνει αυτή την εικόνα το γέρικο σκυλί μου. Υπάρχουν πολλές στιγμές στην ημέρα που θυμώνω χωρίς λόγο, αλλά είναι εσωτερικό και σπάνια θα το εκφράσω. Εξοργίζομαι όμως όταν βλέπω να ασκείται λεκτική η κακοποιητική συμπεριφορά ειτε σε έναν άνθρωπο ειτε σε ένα ζώο εκεί επεμβαίνω ,γίνομαι ταύρος! Οποιαδήποτε κατάχρηση εξουσίας με θυμώνει!
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Από 9 Οκτωβρίου
Για λίγες παραστάσεις
Διάρκεια Παράστασης: 90 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων
15ευρώ γενική είσοδος
12ευρώ μειωμένο (ανέργων, φοιτητικό, άνω των 65)
Προπώληση: https://www.ticketmaster.gr/showEventInformation.html?idEvent=2006399
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Συγγραφέας: Γιώργος Ηλιόπουλος
Σκηνοθεσία: Βασίλης Τριανταφύλλου
Επιμέλεια Σκηνικού: Κώστας Τόμπορης
Ενδυματολογική Επιμέλεια: Αντιγόνη Μακρή
Φωτογραφίες -Video: Δημήτρης Καράς, Σοφία Φυτιάνου
Μουσική- Τραγούδι παράστασης : Γιώργος Βέρρας
Επιμέλεια κίνησης: Φώτης Καράλης
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Γραφιστικά: Αντιγόνη Μακρή
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ευρώπη Αργυροπούλου, Τόνια Τσαπράζη
Επικοινωνία και Δημόσιες Σχέσεις : Χρύσα Ματσαγκάνη- Γιώτα Δημητριάδη
Παραγωγή- Οργάνωση παραγωγής: Arct Production Χρήστος Δούκας, Ευρώπη Αργυροπούλου
Ηθοποιοί (αλφαβητικά): Αλέξανδρος Δαβιλάς, Αντιγόνη Μακρή, Λυκούργος Μπάδρας, Κωνσταντίνος Πεσλής, Ορέστης Τουλιάτος, Βασιλεία Φουρλή, Ρουμπίνη-Γεωργία Χονδρουδάκη
ΘΕΑΤΡΟ NOŪS
Διεύθυνση: Τροίας 34, Αθήνα 11255 (5’ λεπτά από το σταθμό του ηλεκτρικού «Βικτώρια»)
Τηλέφωνα: 210 8237 333, 690 7105 203, 694 4130 219
