Ο Στέλιος Καλαθάς είναι μια σταθερή πηγή έμπνευσης και θετικής ενέργειας για τους ανθρώπους που συναντάει, γνωρίζει και δουλεύει μαζί τους.
Είτε μέσα από την «Συναισθηματική διαλεκτική» είτε μέσα από τις παραστάσεις που συμμετέχει ως ηθοποιός ή σκηνοθετεί, ο Στέλιος Καλαθάς είναι μια ήρεμη δύναμη. Πρωτίστως είναι ένας ευγενής άνθρωπος.
Με αφορμή τα δύο έργα που συμμετέχει, στο ένα ως ηθοποιός και στο άλλο ως σκηνοθέτης κάναμε την παρακάτω κουβέντα που δεν σταματάει στα δύο θεατρικά του. Ο Στέλιος μας λέει για τι μετανοιώνει, αλλά και πώς έμαθε να συγχωρεί και να αγαπάει τον εαυτό του.
Πώς συμβιώνεις με τον Στέλιο ηθοποιό και τον Στέλιο σκηνοθέτη, την ίδια στιγμή. Πρωταγωνιστείς στο «Φωτιά και νερό» και σκηνοθετείς το «Καφενείο, Το επέκεινα». – Πώς δουλεύεις για τις δύο αυτές ιδιότητές σου;
Είναι πραγματικά μια περίοδος που μπαινοβγαίνω σε δυο διαφορετικούς κόσμους. Κάθε έργο ,κάθε θίασος ,κάθε παράσταση έχει διαφορετική ενέργεια, διαφορετικό τρόπο και φυσικά διαφορετικό ζητούμενο. Προσπαθώ λοιπόν να κερδίσω τα δώρα που μου χαρίζει αυτή η ποικιλία. Για τον καλλιτέχνη τα διαφορετικά ερεθίσματα αποτελούν χρήσιμο υλικό, όποτε κάπως έτσι δουλεύω.
Είναι τυχαίο ότι και τα δύο είναι έργα Ελλήνων συγγραφέων;
Η αγάπη μου για τους Έλληνες συγγραφείς είναι δεδομένη. Το γεγονός αυτό όμως πραγματικά προέκυψε συγκυριακά και το απολαμβάνω!
Να ξεκινήσω με το «Φωτιά και νερό» σε κείμενο της αδικοχαμένης Χρύσας Σπηλιώτη. Ποιος είναι ο δικός σου ρόλος στο έργο;
Εγώ στο έργο είμαι ο « ξένος» ένας ρόλος που συμβολίζει τον δυτικό πολιτισμό με τα καλά και τα άσχημα του. Ένας πολιτισμός που εισβάλει ,κατακτά ,εξουσιάζει ,ξέρει από διπλωματία και όταν χρειαστεί ξέρει και να αγαπά. Είναι ένας πολύ-επίπεδος χαρακτήρας που ακροβατεί ανάμεσα στο δράμα και στο κωμικό. Κυρίως όμως διαθέτει έναν πλούτο συναισθημάτων.
Από τους ρόλους του έργου, ποιος περιέχει πιο πολλά δικά σου στοιχεία;
Απέχω αρκετά από τους χαρακτήρες του έργου ,παρ’ όλα αυτά τους αγάπησα και τους τρείς για άλλους λόγους.
Το 2007, η συγγραφέας είχε γράψει για το τότε ανέβασμα της παράστασης: Προσωπικά, δεν με τρομάζει η διαφορετικότητα, αλλά η ομοιότητα πολλών ανά τον πλανήτη, να χτυπούν τον αδύναμο, τον απροστάτευτο. Κι αυτό νομίζω πως καταλύει κάθε έννοια πολιτισμού. – Σήμερα τι νομίζεις ότι θα έλεγε για τα θέματα που θίγει το έργο της;
Ίσως δεν θα πίστευε ότι σήμερα το έργο αυτό είναι τόσο επίκαιρο ,με πολέμους που συμβαίνουν στην γειτονιά μας, με γενοκτονίες και τόσο αίμα από αθώες ψυχές. Δυστυχώς ο Κάιν και ο Άβελ είναι ακόμα ζωντανοί
Τι θα ήθελες να της πεις για το έργο της σήμερα;
Θα την ευχαριστούσα που μέσα από το κείμενο της αυτό φωτίζει αλήθειες που ξεχνάμε. Μια απ΄ αυτές είναι ότι με τους «άλλους», τους «διαφορετικούς» από εμάς μπορεί να έχουμε άλλη γνώμη ,αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να έχουμε μια καρδιά.
Με αφορμή τόσο τον άδικο θάνατο της Χρύσας Σπηλιώτη, όσο και των 57 νεκρών στα Τέμπη που πρόσφατα έκλεισε ένας χρόνος από την τραγωδία. Πιστεύεις ότι η δικαιοσύνη τελικά, δικαιώνει τους αδύναμους, ή προφυλάσσει τους «δυνατούς»;
Γι αυτό έχει μιλήσει η ιστορία. Ο Αισχύλος στην Ορέστεια γράφει… «Ο χρόνος βλέπει, όλα τα βλέπει εδώ στην γη» .
Πάμε τώρα και στο «Καφενείο το Επέκεινα». Πες μου δύο κουβέντες για το έργο και ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες στη διδασκαλία του;
Είναι ένα ιδιαίτερο έργο με μια γραφή που ισορροπεί ανάμεσα στο ρεαλισμό και το μεταφυσικό. Θίγει ερωτήματα που σχετίζονται με το πέρασμα από την ζωή στον θάνατο, με το πέρασμα όμως και ανάμεσα σε σχέσεις που αλλάζουν. Η κάθαρση έρχεται πάντα με την μετάνοια ; Η μεγάλη πρόκληση ήταν να μιλήσουμε για το επέκεινα μέσα από μια φρέσκια ματιά που θα πρέπει να περιέχει και σεβασμό. Μην ξεχνάς ότι μιλάμε για τον μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου.
Καταλαβαίνω ότι η «μετάνοια» είναι βασικό στοιχείο του έργου και της παράστασης. Εσύ ως άνθρωπος τι πιστεύεις για την έννοια της μετάνοιας; – Για τι έχεις μετανιώσει στη ζωή σου.
Η μετάνοια είναι ιερή ικανότητα. Ο Δάντης έγραψε ότι δεν μπορεί να απαλλαγεί κανείς από αυτό για το οποίο δεν έχει μετανιώσει και πραγματικά αυτό είναι αλήθεια. Τώρα να σου πω ότι εγώ έχω μετανιώσει για ταξίδια που δεν έκανα…ακόμα ( ότι αυτό μπορεί να συμπεριλάβει)
Η ζωή σου είναι μέσα στο θέατρο ακόμη κι όταν δεν σε βλέπουμε στο σανίδι αφού με το εργαστήρι «Συναισθηματικής Διαλεκτικής» χρησιμοποιείς το θέατρο. Πες μας σε ποιους απευθύνεται το εργαστήρι και τι προσφέρει και σε σένα ως εμψυχωτή της προσπάθειας;
Πολλοί πιστεύουν ότι η Συναισθηματική διαλεκτική απευθύνεται σε ηθοποιούς. Αυτό όμως δεν ισχύει. Απευθύνεται σε ΟΛΟΥΣ. Είναι για όσους θεωρούν ότι μπορούν να βελτιώσουν το προσωπικό τους μονοπάτι και ερευνούν τους λόγους που δεν είναι τόσο χαρούμενοι όσο θα ήθελαν. Είναι μια βιωματική μέθοδος που βασίζεται σε 3 άξονες. Κατ’ αρχάς στους δείκτες συναισθηματικής ευφυΐας που μετριούνται και καλλιεργούνται, στο κομμάτι επικοινωνία (μάθε να επικοινωνείς και να διαχειρίζεσαι σωστά όλα αυτά που νιώθεις), στους κώδικες της υποκριτικής και στην επιτέλεση μέσα από τα μονοπάτια της τέχνης και των ρόλων. Απευθύνεται σε όλους όσους θέλουν να ρίξουν φως στα συναισθήματά τους και μέσα από σωστούς κώδικες επικοινωνίας να δημιουργήσουν σωστές σχέσεις με τους γύρω τους και κυρίως με τον εαυτό τους. Όλο αυτό το ταξίδι με τις ομάδες μου, με έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο και νομίζω και ποιο αντικειμενικό παρατηρητή της ζωής μου. Έμαθα να βρισκω τρόπους να χαλαρώνω την εσωτερική ένταση αλλά και να συγχωρώ τα λάθη μου. Κυρίως έμαθα να με αγαπώ ουσιαστικά!
Θέατρο ή τηλεόραση; Έχεις ποτέ «προδώσει» το ένα μέσο για το άλλο;
Είναι σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία . Άλλα τα δώρα που σου προσφέρει το ένα ,άλλα το άλλο . Σίγουρα όμως αν με βάλεις να επιλέξω θα σου πω το θέατρο. Όχι δεν έχω προδώσει ,αλλά υπήρξαν περίοδοι που πιέστηκα πολύ για να τα συνδυάσω
Όταν δεν κάνεις θέατρο, με τι ασχολείσαι. Ποιο είναι ας πούμε ένα χόμπι σου;
Τα ταξίδια…είμαι εξερευνητής μ αρέσει να ανακαλύπτω και να βιώνω νέους τρόπους, νέες χώρες, νέες ιδέες
Τι σε εκνευρίζει και τι κάνεις για να αποφορτίζεσαι στην καθημερινότητά σου;
Με εκνευρίζει η αδικία που κυριαρχεί στην καθημερινότητα μας και η έλλειψη σεβασμού και συνέπειας. Με αποφορτίζει μια καλή παρέα , μια καλή ταινία , ένα καλό βιβλίο.
Θέλω να μας συστήσεις τον Στέλιο μέσα από πέντε έργα τέχνης
Είναι δυναμικός σαν έργο του Μπετόβεν .με φαντασία σαν πίνακας του Μαγκρίτ, πολύ επίπεδος σαν τις 4 εποχές του Βιβάλντι με συνέπεια όπως οι κολώνες της Ακρόπολης και ρομαντικός σαν το γλυπτό ‘’έρως και ψυχή¨’ του Αντόνιο Κανόβα
Τι φοβάσαι και τι κάνεις για να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου;
Φοβάμαι τα ανήμπορα χρόνια .Προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά και να πιστεύω.
Kαφενείο «Το επέκεινα» ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ – Πληροφορίες/Εισιτήρια
