SUPER RALLY 2016, Μια εξαιρετική, αλλά δύσκολη εκδρομή.
Η απόφαση της ΠΝΟ για τετραήμερη απεργία από την Παρασκευή 6 Μαΐου έσκασε σαν βόμβα την Τετάρτη το μεσημέρι. Όλο το ταξίδι για την Βαρκελώνη από τις 7 έως τις 18 του μήνα κρεμόταν από μία κλωστή. Τελικά βρέθηκε μία λύση. Αντί για πλοίο από την Πάτρα για Ανκόνα, θα μπορούσαμε να πάρουμε ένα από το Δυρράχιο της Αλβανίας για το Μπάρι. Χωρίς δεύτερη σκέψη κάναμε ομαδικές κρατήσεις, μόνο που θα μας απαντούσαν την επομένη αν θα ταξιδεύαμε όντως. Όλη την ημέρα ήμασταν στα καρφιά. Τελικά το άλλο πρωί… ΚΑΛΑ ΝΕΑ!!!
Μόνο που άλλαξε λίγο το πρόγραμμα. Αντί στις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου, θα έπρεπε να ξεκινήσουμε στις 8 το πρωί καθώς τα 200 χιλιόμετρα της Πάτρας, έγιναν 700. Το ραντεβού ήταν το γνωστό. Στα Mc Donalds στο Καπανδρίτι.
Και η περιπέτεια ξεκίνησε, που έμελλε να μας περάσει από τελείως διαφορετικά μέρη. Από την οικονομική εσχατιά της Ευρώπης, την Αλβανία, στη μεγαλύτερη εξτραβαγκάντσα των Κανών πριν από το φεστιβάλ και του Μόντε Κάρλο πριν από το Γκραν Πρι και τελικά σε μία από τις πιο πολιτισμένες, πιο όμορφες και πιο ιδιαίτερες πόλεις της Ευρώπης: την Βαρκελώνη.
Έκτακτη προσθήκη: Όλα τα παραπάνω γράφτηκαν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Δυστυχώς οι ημέρες της επιστροφής μας επιφύλασσαν και ένα ατύχημα που μας βρήκε σε μία ανύποπτη ευθεία μόλις 100 χιλιόμετρα πριν την Ανκόνα. Από αυτό βγήκαμε όλοι ζωντανοί (τρομακτικό να το γράφει αυτό κανείς) αλλά με τρεις τραυματίες.
Αλβανία
Αν αναρωτιόσασταν, ναι, στο εθνικό δίκτυο της Αλβανίας συναντάς αραμπάδες, αγελάδες να τις περπατάνε ανάποδα στο ρεύμα, μουλάρια και κατσίκια να βόσκουν στην άκρη της ασφάλτου, αλλά και ακριβά γερμανικά αυτοκίνητα με οδηγούς που σε προσπερνούν με κάθε κόστος. Υπήρξε σημείο του δρόμου που ήταν χωματόδρομος καθώς τον επισκεύαζαν, άλλο ένα τόσο στενό στο οποίο ίσα που χώραγαν δύο ΙΧ (όχι δύο φορτηγά) αλλά και τμήμα σύγχρονης ταχείας οδού. Χωρίς διόδια όμως. Τα καταφέραμε πάντως και φτάσαμε στο Δυρράχιο μόλις μία ώρα πριν ξεκινήσει το καράβι. Κύριοι.
Ιταλία
Πρώτη στάση, Νάπολη. Οι Ναπολιτάνοι είναι πιο τρελοί οδηγοί από εμάς. Τα φανάρια τηρούνται κατά το δοκούν ενώ οι πεζοί απλά δεν υφίστανται. Στην Φλωρεντία φτάσαμε βράδυ κατάκοποι. Πέσαμε στο ξενοδοχείο για ύπνο και κάναμε μία σύντομη περιήγηση στο ιστορικό κέντρο το επόμενο πρωί. Εννοείται ότι βρεθήκαμε στην Βασιλική της πόλης με τον χαρακτηριστικό τρούλο. Μία μέσα. Μία έξω. Ήπιαμε και καφέ στο ιστορικό Gilli και γρήγορα στις μηχανές. Αυτό είναι ένα ζήτημα με τα road trip. Βλέπεις πράγματα μεν, αλλά δεν εμβαθύνεις δε. Ψιλοπασαλείβεις, καθώς πρέπει να φύγεις για τον επόμενο σταθμό. Ήταν η Γένοβα όπου διανυκτερεύσαμε.
Γαλλία
Την Τρίτη 10 του μηνός η μέρα αναμενόταν πολύ ενδιαφέρουσα και δεν μας απογοήτευσε. Σε 180 χιλιόμετρα ήμασταν στο Μονακό το οποίο ετοιμαζόταν για να υποδεχθεί το επόμενο Σαββατοκύριακο τη μεγαλύτερη γιορτή του: τον πιο πρεστιζάτο αγώνα της Φόρμουλα 1. Κατεβήκαμε προς τη θάλασσα και ξαφνικά βρεθήκαμε πάνω στην πίστα να περνάμε μέσα από το τούνελ στο οποίο τα μονοθέσια φτάνουν τα 300 χιλιόμετρα την ώρα. Μας χώριζαν από αυτά περίπου 260!
Γρήγορα αναχωρήσαμε για Νίκαια. Άλλα φτωχάδια εδώ. Η πόλη έχει συνεχή ζωή, η παραλία της όμως μοιάζει με ένα Λουτράκι, ή ένα Τολό τεραστίων διαστάσεων Την επομένη -ήταν βροχερά αλλά και με διαστήματα με ήλιο- ξεκινήσαμε για την κατάκτηση της Κυανής Ακτής. Πρώτη στάση Κάνες. Πρώτο αυτοκίνητο που είδαμε φτάνοντας στο κέντρο, μία Μακλάρεν. Το πρώτο ταξί με το οποίο διασταυρωθήκαμε SUV Κάντιλακ και μετά όλα τα υποδεέστερα: Μερσεντές, Άουντι, γαλλικές λιμουζίνες κλπ. Χιλιάδες άνθρωποι στην Κρουαζέτ, φωτογράφοι, κάμερες (και από Ελλάδα) τίγκα όλα τα πανάκριβα μαγαζιά και πανέμορφες γυναίκες με ψώνια να βγαίνουν από αυτά.
Στη συνέχεια και κάτω από βροχή φτάσαμε στην Αβινιόν, την πρώτη έδρα του Παπά. Την επίσκεψη στα παπικά ανάκτορα κάποιοι την κάναμε την επομένη και ήταν εξαιρετική. Έπρεπε όμως να φύγουμε. Τί σας είπα στην αρχή; Στα road trips δεν προλαβαίνεις για ποιότητα.
Ξεκινήσαμε για Βαρκελώνη. Και αυτή η διαδρομή είχε απρόοπτα. Η μοτοσικλέτα του γράφοντα έκαψε φλάντζα κι έτσι για περίπου 30 χιλιόμετρα πηγαίναμε αργά μέχρι να συναντηθούμε με το όχημα υποστήριξης. Ευτυχώς που υπάρχει. Τί θα κάναμε χωρίς αυτό;
Ισπανία
Στη Βαρκελώνη φτάσαμε σε ένα εξαιρετικό ξενοδοχείο. Ακριβώς απέναντι ήταν ένα κινέζικο εστιατόριο όπου με 11,5 ευρώ έτρωγες όσο ήθελες στον μπουφέ. Έ ρε τί έγινε!
Η επομένη ήταν δύσκολη ημέρα. Μαύρη Παρασκευή. Κάποιος μας είχε μουντζώσει. Εκτός από τη ζημιά της προηγουμένης που έπρεπε να φτιαχτεί, έμεινε μία μηχανή από μπαταρία και μία άλλη από καύσιμα.
Με τα πολλά η ομάδα έφτασε στον τελικό της προορισμό, το χωριό Monroyo (Βασιλικό Βουνό αν αναρωτιόσασταν) όπου το ξενοδοχείο ήταν μία ευχάριστη έκπληξη. Όλοι άφησαν τα πράγματα και έφυγαν για μια πρώτη επίσκεψη στο Super Rally στο Alkañiz. Διαβάζεται Αλκανίθ και το νι Πατρινό. Νιι. Η γιορτή πάντως ήταν μάλλον αρνητική έκπληξη. Στημένη σε μία πίστα μότο GP, ενώ ήταν πολλά υποσχόμενη, τελικά κατέληξε πολύ industrial, μόνο με άσφαλτο και ούτε ένα δέντρο. Στον χώρο πάντως βρέθηκαν αρκετές μηχανές (περί τις 6.000) πολλά και καλά live, αρκετά μαγαζιά και ντόπιες λύσεις γρήγορου φαγητού. Όχι όμως Παέγια! Κι αυτό ήταν ένα θέμα καθώς είχαμε βάλει αμέτι μουχαμέτι να την δοκιμάσουμε.
Επιστροφή
Νωρίς το απόγευμα της Κυριακής φτάσαμε ξανά στη Βαρκελώνη. Το βράδυ βρεθήκαμε στην Ramblas έναν τεράστιο τουριστικό δρόμο. Μία ασταμάτητη περατζάδα όπου χιλιάδες ντόπιοι και τουρίστες περπατούν ανάμεσα σε μικροπωλητές, σε κράχτες καταστημάτων και σε μαγαζιά κάθε είδους. Μπαράκια, ακριβά ρουχάδικα, φαγάδικα, καλά εστιατόρια, τα πάντα. Αν μπεις δε στα στενάκια και τις πλατείες που έχει γύρω γύρω, πραγματικά χάνεσαι.
Την Δευτέρα, κάποιοι περπάτησαν και έκαναν διάφορες επισκέψεις: στη Sagrada Familia, στα σπίτια που έχτισε ο Γκαουντί, στα Μουσεία. Και κάποιοι -ΝΑΙ!- πέτυχαν ποιοτική πεάγια και μας περιέγραψαν και την εμπειρία.
Τί τα θες όμως; Το απόγευμα ήρθε και μαζί ήταν η ώρα να πάμε στο λιμάνι. Μπήκαμε σ´ ένα τεράστιο Grimaldi (τρελό μονοπώλιο στη Μεσόγειο ο τύπος) και φύγαμε για Ιταλία.
Καραμπόλα στην άσφαλτο
Όπως σας προϊδεάσαμε, δυστυχώς το ταξίδι συμπεριλάμβανε και ατύχημα. Έγινε την Τετάρτη 18 Μαΐου, αξάφνως σε μία ευθεία καθώς μία μηχανή ξέφυγε από τον έλεγχο του αναβάτη και άλλες τρεις συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Δύο συνοδοιπόροι μας βρέθηκαν με ελαφρά κατάγματα σε νοσοκομείο της Ιταλίας και επέστρεψαν τρεις ημέρες μετά στην Ελλάδα.
"Τελικά άξιζε το ταξίδι;" θα ρωτήσετε. Όχι βέβαια αν το τίμημα ήταν ο τραυματισμός των συνοδοιπόρων μας. Σε κάθε άλλη περίπτωση ναι! Άξιζε! Ήταν ένα πραγματικό Χαρλεάδικο ταξίδι που μας έδωσε πολλές εμπειρίες, μας εμφάνισε δυσκολίες και τελικά μας γέμισε εμπειρίες που θα έχουμε να λέμε για τα επόμενα χρόνια.
Το Super Rally είναι η ετήσια πανευρωπαϊκή συγκέντρωση Harley που διοργανώνει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Λεσχών Harley-Davidson, η Harley – Davidson Club Federation Europe. Κάθε χρόνο διοργανώνεται σε διαφορετική χώρα. Η Ελλάδα έχει διοργανώσει δύο. Ένα το 2001 στην Ηγουμενίτσα και ένα στην Πάτρα το 2010.
Μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας είναι το Harley-Davidson Club Hellas, το μεγαλύτερο και παλαιότερο Club φίλων Harley στην Ελλάδα (από το 1990)
Κώστας Δαυλός
