Η παράσταση «Ήλιος με δόντια», που παίζεται στο Θέατρο Μπέλλος είναι μια σημαντική στιγμή στα θεατρικά δεδομένα της Αθήνας για τις ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών που υποδύονται το ίδιο πρόσωπο, το καταπληκτικό κείμενο … και φυσικά τη σκηνοθεσία του Θανάση Ζερίτη που συνέλαβε αυτή τη σπουδαία δουλειά.
Η δραματουργική επεξεργασία του έργου είναιτης Νεφέλης Μαϊστράλη και τον Κωσταντή, αυτόν τον ιδιαίτερο ήρωα, υποδύονται οι Παναγιώτης Εξαρχέας και Γιάννης Λεάκος.
Το μυθιστόρημα του Γιάννη Μακριδάκη «Ήλιος με δόντια» κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Εστία το 2011 και ευτυχήσαμε να το δούμε στη σκηνή τη σεζόν 2024-2025.
Ο ήρωας Κωσταντής σε έναν, σχεδόν παραληρηματικό, μονόλογο μας μεταφέρει σκηνές της ιστορίας αλλά πάνω απ’ όλα την αγωνία ενός ανθρώπου που ως διαφορετικός έχει υποστεί βία και αποκλεισμό.
Αυτό το μυθιστόρημα ο Θανάσης Ζερίτης μας το παραδίδει στη σκηνή του Μπέλλος και, πιστέψτε με, είναι μια παράσταση που αξίζει να δείτε!
Ευχαριστώ τον σκηνοθέτη, Θανάση Ζερίτη, για τις ουσιαστικές του απαντήσεις στις ερωτήσεις μου, που προέκυψαν αμέσως μετά την θέαση της παράστασης του!
Πώς επιλέγεις έργα και πώς έφτασε στη σκηνή του «Μπέλλος» το έργο «Ήλιος με δόντια»;
Κάθε έργο έχει και μια άλλη ιστορία. Συνήθως πέφτω πάνω στα κείμενα. Αυτά έρχονται και με βρίσκουν. Τον Ήλιο τον διάβασα πρώτη φορά πριν αρκετά χρόνια στη Χίο και απλώς φέτος έφτασε η στιγμή.
Ο Κωνσταντής, ο ήρωας της παράστασης είναι «παλιός» αλλά και σύγχρονος. Πού τον «συναντάς» σήμερα;
Πολύ φοβάμαι ότι τον συναντάμε συνεχώς και δεν του δίνουμε σημασία.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα των δύο ηθοποιών που λειτουργούν ως ένα πρόσωπο στην παράσταση;
Ο Κωνσταντής είναι μια πολύπλοκη προσωπικότητα. Είναι μελαγχολικός και ταυτόχρονα εξωστρεφής. Φλυαρεί αλλά αδυνατεί να βάλει τις σκέψεις του σε τάξη. Κατηγορεί και μετά από λίγο εξωραΐζει καταστάσεις. Η σκέψη μας , μαζί με την Νεφέλη Μαϊστράλη που έκανε τη διασκευή, ήταν ότι δύο ηθοποιοί θα έδιναν ακόμα μεγαλύτερη γκάμα συναισθημάτων σε αυτόν τον ήρωα που παλεύει με τον ίδιο του τον εαυτό.
Πιστεύεις ότι η εποχή μας είναι το ίδιο ενισχυτική ως προς τους διαχωρισμούς και αποκλεισμούς όπως της εποχής που πραγματεύεται η υπόθεση του έργου;
Σίγουρα οι καιροί έχουν αλλάξει, αυτό έλειπε. Ωστόσο , τηρουμένων των αναλογιών, πιστεύω ότι η άρση των διαχωρισμών και των αποκλεισμών είναι καίριο ζητούμενο της εποχής μας.
Είναι τελικά «επικίνδυνοι» οι ευυπόληπτοι και οι νοικοκυρεμένοι που κρύβονται πίσω από την «κανονικότητα» τους;
Μια ματιά στις ειδήσεις αρκεί…
Ποιο ήταν το πιο δύσκολο σημείο στην διδασκαλία της παράστασης – Τι δυσκόλεψε περισσότερο τους πρωταγωνιστές της;
Νομίζω όλους μας δυσκόλεψε να βρούμε τρόπους να πούμε την ιστορία του Κωνσταντή χωρίς φίλτρα. Να αφήσουμε τον ίδιο να πει την ιστορία.
Πόσο ελεύθερος αισθάνεσαι καλλιτεχνικά μέσα σε μία ομάδα;
Όταν είναι καθορισμένα τα πλαίσια και η ομάδα είναι λειτουργική όλοι μπορούν να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό. Η δύναμη της ομάδας δεν είναι μια γλυκανάλατη έκφραση, όταν πετυχαίνει είναι ορατή πάνω στη σκηνή.
Ηθοποιός ή σκηνοθέτης; Ποια ιδιότητα σε χαρακτηρίζει περισσότερο και γιατί;
Δύσκολο. Λατρεύω να σκηνοθετώ αλλά δυσκολεύομαι ακόμα να αφήσω τη σκηνή.
Να το ξανασυζητήσουμε το 26;
Πώς γεννήθηκε το πάθος για τη σκηνή;
Ήμουν από αυτά τα παιδιά που πάντα έλεγα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός. Δεν ξέρω ούτε πως ξεκίνησε όλο αυτό, ούτε γιατί. Είναι μάλλον μια ανάγκη..
Έχεις βιώσει την απόρριψη προσωπικά και καλλιτεχνικά και πώς …προχώρησες;
«Έ δεν είμαστε και γιατροί». Με αυτή τη σκέψη και με φροντίδα από τους γύρω μου.
Έχεις «στοιχεία» / δείγματα ότι έχουμε περάσει σε μια εποχή που όλα γίνονται πιο συντηρητικά και πώς επηρεάζει αυτό την καλλιτεχνική δημιουργία;
Υπάρχει γύρω μας ένας διάχυτος νέο συντηρητισμός παρότι φαινομενικά τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα όσον αφορά τη συμπερίληψη ας πούμε, τουλάχιστον στο χώρο της τέχνης. Η μεγάλη μερίδα της κοινωνίας όμως πραγματικά δεν ξέρω αν ακολουθεί. Ελπίζω ότι σιγά σιγά τα πράγματα αλλάζουν και αυτό το φαινόμενο θα πάψει χωρίς να το καταλάβουμε.
Πώς ήσουν ως παιδί; Υπάκουος ή αγύριστο κεφάλι; – Τι έχει μείνει από το παιδί …Θανασάκη, στον ενήλικα Θανάση από εκείνη την εποχή;
Γενικά ήμουν καλόβολο παιδί, σύμφωνα με τις αφηγήσεις. Ελπίζω ότι διατηρώ τη χαρά και τη διάθεση να βλέπω το καλό στους ανθρώπους. Θέλει προσπάθεια όμως.
Ποιο θεωρείς μεγαλύτερό σου κουσούρι;
Είμαι λίγο απαιτητικός, Και με τους άλλους και με εμένα.
Έχεις προσβάλει – άθελά σου – κάποιο πρόσωπο και δεν του ζήτησες ποτέ συγγνώμη;
Δεν νομίζω….δεν θυμάμαι κάτι ας πούμε που με βαραίνει και θα ήθελα τώρα να ξεπλύνω… ωστόσο αν διαβάζει κάποιος που τον έχω προσβάλει άθελα μου του ζητάω δημόσια συγγνώμη.
Όταν νευριάζεις, ποια βρισιά σου έρχεται αυθόρμητα να πεις πρώτα;
Έλα ρε μαλάκα…ή γαμησε τα… ή άντε γαμήσου. Κι αλλά λέω. Βρίζω γενικά μάλλον εύκολα. Χαχα.
Πώς είναι ένα τυπικό σου 24ωρο;
Το καλό με αυτή τη δουλειά είναι ότι είναι δύσκολο να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση.
Πόσες ώρες αφιερώνεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πώς τα αντιμετωπίζεις;
Γενικά χαζεύω αρκετά. Δυστυχώς. Τουλάχιστον το αντιμετωπίζω χαλαρά.
Έχεις πάρει μέρος σε διαδικτυακό καβγά;
Ποτέ. Μου φαίνεται λίγο ανούσιο.
Τι θα σε έκανε να καυγαδίσεις στην πραγματική ζωή;
Η αχαριστία. Η αδικία. Η εκμετάλλευση.
Ποιο βιβλίο έχεις στο κομοδίνο σου / ποιο κάθε φορά που το διαβάζεις σου προσφέρει διαφορετική απόλαυση;
Την Κοκκινοσκουφίτσα.
Τι φοβάσαι και πώς καταπολεμάς τους φόβους σου;
Δεν θα το βαρύνω. Κι ας φοβάμαι τον θάνατο, όπως οι περισσότεροι. Θα πω ότι φοβάμαι να οδηγήσω και σκοπεύω να το αντιμετωπίσω οδηγώντας.
Γιάννης Καφάτος
Πληροφορίες / εισιτήρια για την παράσταση «Ήλιος με δόντια» στο λινκ.
