Χρειάστηκε να περάσουν μόλις 19 χρόνια από την τελευταία δισκογραφική τους εμφάνιση, αλλά στο διάστημα αυτό συνέβησαν διάφορα, αρχής γενομένης από την αποχώρηση του William Reid κατά τη διάρκεια της περιοδείας που τους έφερε στην Ελλάδα για τις τελευταίες συναυλίες της καριέρας τους.
Ή έτσι νομίζαμε, αφού μετά μερικά χρόνια πλήρους αποξένωσης τα αδέλφια Reid, άρχισαν να μιλάνε και πάλι. Και μετά αποφάσισαν να παίξουν ξανά μουσική κι έτσι ένα από τα πλέον επιδραστικά σχήματα των τελευταίων δεκαετιών επέστρεψε για τα καλά.
Η αλήθεια είναι πως ο καινούργιος δίσκος άργησε λιγάκι , αφού πάνε ήδη δέκα χρόνια από τότε που τα ξαναβρήκαν, αλλά δε πειράζει. Σημασία έχει πως μπορούμε να ακούσουμε καινούργιο υλικό από τους Jesus. Οι οποίοι, για να είμαστε δίκαιοι, δε θα μπορέσουν να ξαναγράψουν ένα Psychocandy.Μπορούν όμως να γράψουν ντουζίνες εξαιρετικών κομματιών και είναι μάλλον ανίκανοι να γράψουν κάτι πραγματικά κακό.
Οι Mary Chain είναι ένα ιδιαίτερο σχήμα, τελεία και παύλα. Έχουν συγκεκριμένες απόψεις για τη μουσική τους και ποτέ δεν παρέκλιναν απ’ αυτές. Αυτό το χαρμάνι από κιθαριστική ποπ, με μία δόση Spector και έξτρα θόρυβο/παραμόρφωση στην κιθάρα το κατέχουν καλύτερα απ’ οποιονδήποτε άλλο και είναι λογικό, αφού αυτοί το πρωτοπαρουσίασαν κατά κάποιο τρόπο.
Το Damage And Joy είναι γεμάτο με όλα όσα λατρέψαμε σ’ αυτή τη μπάντα. Οι έντονες στιγμές δεν απουσιάζουν και δείχνουν πως εξακολουθούν να το έχουν, αλλά η έκπληξη έρχεται στις μελωδικές στιγμές του δίσκου, όπου τ’ αδέλφια λες και βάλθηκαν να ξαναγράψουν ένα Sometimes Always.Η πλάκα είναι πως τα κατάφεραν! Με τη βοήθεια των Sky Ferreira και Isobel Campbell στα φωνητικά οι Mary Chain κεντάνε, με αποτέλεσμα ο δίσκος (στη παραγωγή του οποίου βρίσκεται η περσόνα που ονομάζεται Youth) να μπαίνει άνετα μέσα στα καλύτερά τους (θα εξαιρείται εσαεί το Psychocandy που είναι μια κατηγορία μόνο του), αν και όπως προαναφέρθηκε, κακό δίσκο αυτή η μπάντα δε μπορεί να βγάλει.
Το ότι θα τους ξαναδούμε ζωντανά στα μέρη μας το καλοκαίρι (Eject Festival 14 Ιουλίου) με καλό δίσκο είναι το κερασάκι στη τούρτα.
Μανώλης Κιλισμανής
