Ο Θοδωρής Σουρβίνος κάθε ημέρα (και) του 2017 διάλεγε ένα τραγούδι, νέα κυκλοφορία. Τώρα, μια εβδομάδα πριν αποχαιρετήσουμε την παλιά χρονιά, και υποδεχτούμε το 2018 ετοίμασε τις λίστες με τα 50 καλύτερα τραγούδια. Πάμε λοιπόν: Part 3 – 30-21
30. BAXTER DURY – MIAMI
Έχοντας αφετηρία τον ήχο του πατέρα του, χωρίς να αγχώνεται γι’αυτό, πλέον απόλυτα σίγουρος και με έλεγχο δημιουργεί εξαιρετικό δικό του ήχο και μια πλήρη δημιουργία χαρακτήρων. Μέχρι και μια πόλη μπορεί να μιλήσει στον κόσμο του. Και το κάνει ν’ακούγεται εθιστικό.
29. BEDOUINE – DUSTY EYES
Μας συστήθηκε με τον καλύτερο τρόπο φέτος και λογικά θα υπάρξει συνέχεια. Με εξαιρετική 70s και διαχρονική αισθητική κάνει χαμηλότονη folk pop που ακούγεται απόλυτα σύγχρονη και υπέροχη.
Κι αυτό το κομμάτι μ’άρεσε πάρα πολύ.
28. THE WAR ON DRUGS – KNOCKED DOWN
Μ’ένα υπερπλήρες album σαν συνέχεια του προηγούμενου θριάμβου του, ο Adam Granduciel ξεφεύγει στο κομμάτι αυτό, από τα καθιερωμένα του epics και δημιουργεί μια υπέροχη και ζεστή 70s soul pop μπαλάντα, που δείχνει πόσο καλός τραγουδοποιός είναι και σ’άλλες φόρμες.
27. LAURA MARLING – PLEASE DON’T PASS ME BY
Ξέρωντας τις μεγάλες δυνατότητες της και το έργο της, θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα ότι φέτος περίμενα να είναι η χρονιά της και να είναι ακόμα καλύτερη. Αλλά έτσι κι αλλιώς το album είναι καλό, χαμηλότονο και έχει μέσα κι αυτό το διαμάντι, που δείχνει το επίπεδο της και σαφώς δεν έχει πει ακόμα την «μεγάλη» της λέξη.
26. BROEN – <3
Με ελληνο- νορβηγική ψυχή και ασύλληπτα όμορφη φουτουριστική pop αισθητική έσκασαν στα radar μου, στα μέσα της χρονιάς μ’ αυτό το κομμάτι και έμειναν μαζί μου όλη τη χρονιά, χάρην σ’αυτό. Πραγματικά αποκαλυπτικό και σαφώς μας κάνει να περιμένουμε πολλά απ’αυτούς στη συνέχεια. Δεν είμαστε οι μόνοι πλέον.
25. THE COMET IS COMING – START RUNNING
Η αναγνώριση έχει έρθει εδώ και καιρό. Πλέον μπροστάρηδες σ’αυτή την βρετανική jazz αντεπίθεση και σαφώς δε θα μπορούσε η φετινή συνέχεια να είναι το λιγότερο εξαιρετική. Όταν το έχεις, δεν κάνεις υπερβολές, δεν μπλέκεις με την ψευτοακαδημαικότητα και δεν επαναπαύεσαι, τ’αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, όπως εδώ
24. LOVE SSEGA – OUT HERE LOOKING
Η funk pop αποκάλυψη της χρονιάς έρχεται από την αγγλία με αφρικάνικες ρίζες και δεν κρύβει κανένα στοιχείο της πολυεθνικές ταυτότητας του, στο εξαιρετικό και τόσο ξεσηκωτικό αυτό τραγούδι. Πλέον είναι στο μάτι του κυκλώνα και πολλοί τον περιμένουν με μεγάλες προσδοκίες. Αν δεν αγχωθεί και διαλέξει το σωστό δρόμο, που άνοιξε μ’αυτό το τραγούδι, θα πάει πολύ μακριά.
23. HMLTD – TO THE DOOR
Μια μπάντα που διχάζει, ενοχλεί και δείχνει επικίνδυνη είναι ένα κάποιο επίτευγμα στις κάπως απαθείς και post εποχές που ζούμε. Οπότε από μόνο του αυτό είναι σημαντικό στοιχείο, για του HMLTD. Έστω κι αν πατάνε σε παλιότερα πρότυπα. Το κάνουν τέλεια. Αν προσθέσουμε και την ευφυία που χαρακτηρίζει τις παραγωγές τους (ναι δεν είναι ακριβώς τραγούδια αυτό που κάνουν) τότε κάνουν πολλά πράγματα πολύ καλά. Ειδικά σ’αυτό εδώ. Μεγάλες ελπίδες για τη συνέχεια, ή μια μεγάλη απογοήτευση. Αλλά έχουν κάνει ήδη κάτι διαφορετικό.
22. MORRISSEY – JACKY’S ONLY HAPPY WHEN SHE’S UP ON STAGE
Τι κι αν το album δεν είναι καλό. Τι κι αν ακυρώνει live γιατί έχει και τα θεματάκια του. Ξέρει να μπαίνει στο επίκεντρο με κάθε τρόπο και να γίνεται μια από τις προσωπικότητες της χρονιάς όποτε θέλει, απλά γιατί λέει ότι θέλει και είναι αυτός που είναι. Και αν θέλει γράφει κι ένα θαυμάσιο classic, έτσι για να δικαιολογεί τον θρύλο που είναι.
Ξέρετε πολλούς που μπορούν να το κάνουν έτσι?
21. SQUEEZE – PATCHOULI
Η μεγάλη επιστροφή αληθινών θρύλων της καλής pop και σε εξαιρετική φόρμα. Ένα εξαιρετικό album που διδάσκει την καλή τραγουδοποιία και σαφώς, η πεμπτουσία της καλής pop τραγουδοποιίας είναι το καλό «pop single». Αυτό είναι ένα πολύ καλό δείγμα του διαχρονικότερου και καλύτερου ορισμού του όρου.
