Δεν με εντυπωσιάζουν τόσο τα πλακάτ και οι διαμαρτυρίες κάποιων ανθρώπων έξω από το Θέατρο Ακροπόλ, που έγιναν το τελευταίο διάστημα, με αφορμή την παράσταση «Jesus Christ Superstar». Έχω αποδεχθεί ότι ζω σε μια τριτοκοσμική χώρα, όπου μέλη παραεκκλησιαστικών οργανώσεων μπορούν με ασήμαντη αφορμή να σπείρουν τον πανικό και μάλιστα αγνοώντας και τον λόγο για τον οποίο το κάνουν.
Σήμερα η ψυχολογία της μάζας δρα τόσο ενισχυτικά, που είναι φυσικό να βλέπει κανείς μια ομάδα ανθρώπων να καταστρέφει ένα έργο τέχνης με το έτσι θέλω.
Παρόμοια γεγονότα τα έχουμε ξανασυναντήσει και αν θέλουμε να μιλήσουμε για τη θεατρική πραγματικότητα, ας μην πάμε πολύ μακριά: το «Corpus Christi» στο Θέατρο Χυτήριο ήταν μόλις πριν μια πενταετία, όπου ζήσαμε επεισόδια με τα ΜΑΤ, καθώς έξω από το θέατρο εξελίχθηκαν σκηνές ξυλοδαρμού και μάλιστα με πρωταγωνιστές βουλευτές της Χρυσής Αυγής.
Στην Ελλάδα του 2018, μια θεατρική παράσταση ανεβαίνει και ανεξάρτητα από το καλλιτεχνικό της αποτέλεσμα, επίσημος φορέας της εκκλησίας, όπως είναι ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ καταθέτει μήνυση για κακόβουλη βλασφημία.
Η μήνυση αφορά στην παραβίαση των άρθρων 198 και 199 του Ποινικού Κώδικα για κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση θρησκεύματος.
Όλα αυτά, είναι ένα κακόβουλο χιλιοπαιγμένο σίριαλ και εδώ ο όρος «σίριαλ» δεν είναι τυχαίος…Χθες τα ξημερώματα, παρακολουθώντας ένα άλλο «σίριαλ» αυτό της ψηφοφορίας στη Βουλή για την προανακριτική της πολύκροτης υπόθεσης Novartis, έπεσα πάνω σε εκπομπή γνωστού καναλιού…
