Πρεμιέρα έκανε στο Κηποθέατρο Παπάγου η νέα σκηνοθεσία του Δημήτρη Καραντζά πάνω σε ευριπίδεια τραγωδία.
Μετά τις «επιδαύριες» δουλειές του Ελένη και Μήδεια του Ευριπίδη, ο αναγνωρισμένος σκηνοθέτης επανέρχεται με μια σπάνια παιγμένη τραγωδία, τον Ηρακλή Μαινόμενο έχοντας στη διάθεσή του μια εκλεκτή διανομή ηθοποιών. Από το 2011 είχαμε να δούμε τη συγκεκριμένη τραγωδία σε μεγάλη παραγωγή, όταν δηλαδή ο Μιχαήλ Μαρμαρινός είχε αναλάβει τη σκηνοθεσία της παράστασης στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.
Υπόθεση (δελτίο τύπου): Ο Ευριπίδης στο σπάνια παιζόμενο έργο του «Ηρακλής Μαινόμενος», βάζει στο επίκεντρο τον Ηρακλή. Το μυθικό αυτό πρόσωπο, θα κατρακυλήσει στην πιο επώδυνη συντριβή και από ημίθεος θα γίνει μίασμα, μέσα από ένα ανελέητο παιχνίδι των Θεών. Σ’ αυτό, το πιο σκοτεινό και πιο ανθρώπινο έργο του Ποιητή, τόπος δράσης είναι η Θήβα, που βρίσκεται σε καθεστώς τυραννίας από τον Λύκο, αφότου ο Ηρακλής έφυγε για τον τελευταίο του άθλο. Ο πατέρας και η σύζυγος του Ηρακλή, εξόριστοι και μελλοθάνατοι, δεν έχουν καμία ελπίδα. Το ίδιο και ο Χορός που βρίσκεται ξαφνικά δούλος στο καθεστώς του Τυράννου Λύκου. Όταν ο Ηρακλής έρχεται από τον Άδη έχοντας καταφέρει όλους τους άθλους, ανατρέπει τον Λύκο και όλα δείχνουν ότι το τέλος τους θα είναι αίσιο. Αλλά η βούληση των Θεών – η Τυραννία του Ηρακλή – βάφει τα χέρια του ήρωα με το πιο νοσηρό αίμα. Το αίμα της γυναίκας και των παιδιών του, που θα σκοτώσει κεντρισμένος από τη μανία της Λύσσας. Μια τιμωρία για έναν ήρωα(;), ημίθεο(;) ή απλώς έναν άνθρωπο που ξεπέρασε τον κανόνα, βγαίνοντας έξω από το ανθρώπινο και διαταράσσοντας τη δομή και τα προκαθορισμένα όρια;
Η παράσταση
Η σκηνογραφία και γενικότερα η αισθητική της παράστασης διακρίνονται από το πένθος που σκεπάζει τον οίκο, το οποίο χωρίζεται σε δύο φάσεις: την απουσία/χαμό του Ηρακλή και το μακελειό που διέπραξε υποκινούμενος από τη Λύσσα. Στην αρχή της παράστασης Ηρακλής Μαινόμενος, ο Αμφιτρύων (Γιώργος Γάλλος) και η Μεγάρα (Στεφανία Γουλιώτη) εμφανίζονται ως δύο τραγικές φιγούρες, που θρηνούν τον χαμό του γενναίου Ηρακλή και συνάμα υφίστανται την βία του Τυράννου Λύκου (Αινείας Τσαμάτης). Όπως γνωρίζουμε και από τη μυθολογία, ο Ηρακλής με την εκπλήρωση του τελευταίου του άθλου, καταλήγει στον Άδη όπου αντιμετωπίζει τον Κέρβερο, αλλά γυρνώντας πίσω «μαίνεται» και σκοτώνει τη σύζυγό του και τα παιδιά του. Έτσι, περνάμε από τον θρήνο για την απουσία του και τον εορτασμό της επιστροφής του, σ’ έναν νέο κύκλο πένθους και συμπόνιας, αφού έχει σκοτώσει γυναίκα και παιδιά.
Ο Δημήτρης Καραντζάς κατόρθωσε να δημιουργήσει μια παράσταση εξαιρετικής αισθητικής και με καθαρές εικόνες που συγκλονίζουν τον θεατή χωρίς να ξεπέσουν σε εύκολους μελοδραματισμούς. Έχοντας στη φαρέτρα του μια ξεχωριστή πλειάδα ηθοποιών, αλλά και τους σταθερούς συνεργάτες του (Ιωάννα Τσάμη, Τάσος Καραχάλιος, Γκέλυ Καλαμπάκα), έφτασε στον πυρήνα του έργου. Ξεχωριστό δομικό υλικό της παράστασης είναι η μουσική του Φώτη Σιώτα -που εμφανίζεται και ζωντανά στην σκηνή- διαμορφώνοντας ηχοτοπίες που δίνουν τον τέμπο της σκηνοθεσίας. Ιδίως στην σκηνή όπου η Λύσσα (Άννα Καλαϊτζίδου) και η Ίρις (Ηρώ Μπέζου) περιφέρονται και εκφράζουν τι έχει συμβεί, ο πειραγμένος ήχος δίνει μια ενδιαφέρουσα διάσταση στην σκηνική συνθήκη.
Στο κέντρο της Σκηνής δεσπόζει το σκηνικό του Κωνσταντίνου Σκουρλέτη, του οποίου δουλειές βλέπουμε από πέρσι στις πιο πολυσυζητημένες δουλείες όπως τον Άσχημο του Κουτλή ή τη σειρά Milky Way. Ο οίκος που συνήθως -και βάσει της παράδοσης του αρχαίου δράματος- είναι απλώς το φόντο, εδώ είναι το επίκεντρο, καθώς μετατρέπεται σε ένα διάτρητο τρισδιάστατο σκηνικό, μέσα στο οποίο βλέπουμε τα παιδιά -κούκλες-, τη μοναξιά της Μεγάρας αλλά και την φρικιαστική σκηνή του οικογενειακού μακελειού. Αυτές οι σκηνές έντονης βίας, όπως και οι αυτοκτονίες δεν λάμβαναν χώρα μπροστά στα μάτια του θεατή, αλλά γινόντουσαν στο παρασκήνιο και το κοινό τα πληροφορούταν από τους Αγγελιοφόρους.
Ο θίασος
Το συνολικό σκηνικό εγχείρημα απογειώνεται από τους ηθοποιούς της διανομής, με πρωτεύοντα τον Γιώργο Γάλλο που αποτελεί την τραγική φιγούρα του Αμφιτρύωνα, θνητού πατέρα του Ηρακλή. Ο Γάλλος αποδεικνύει για άλλη μια φορά αυτό που ξέρουν όσοι βλέπουν συστηματικά θέατρο, το πόσο σπουδαίος θεατρικός ηθοποιός είναι, από την αρχή όπου θρηνεί τον γιο του μέχρι το τέλος που τον συμπονεί μετά τις αποτρόπαιες πράξεις του. Πλάι του η Στεφανία Γουλιώτη, εντυπωσιάζει με την στωικότητα που δείχνει ως Μεγάρα κατά τη διαχείριση του πένθους της. Στον αντίποδα, ο Λύκος που υποδύεται ο Αινείας Τσαμάτης, αναδεικνύει τον σαδισμό της εξουσίας.
Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ηρακλή υποδύεται ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, που φαίνεται πως διανύει μια από τις σημαντικότερες περιόδους της καριέρας του μετά τη σειρά Έτερος Εγώ και την επιτυχημένη διετία των Αινιγματικών Παραλλαγών. Στην παράσταση Ηρακλής Μαινόμενος επέδειξε μέσα σε λίγες στιγμές την μετάβαση από τον ένδοξο ήρωα που επέστρεψε από τον θάνατο, στον τραγικό ήρωα που μένει πίσω μόνος έχοντας σκοτώσει ο ίδιος την οικογένειά του.
Την επόμενη μέρα έτυχε να παρακολουθήσω παράσταση στην Επίδαυρο και σκεφτόμουν πόσο ταιριαστή θα ήταν η παράσταση Ηρακλής Μαινόμενος του Δημήτρη Καραντζά στο αργολικό θέατρο. Μέσα σε 100 λεπτά βλέπουμε ένα masterclass υποκριτικής που αναδεικνύει την σπάνια παιζόμενη τραγωδία του Ευριπίδη.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ – Στο Λινκ δειτε το πρόγραμμα των παραστάσεων και κλείστε ειριστήρια
Μετάφραση: Μαίρη Γιόση
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Δραματουργική επεξεργασία: Αντώνης Αντωνόπουλος, Δημήτρης Καραντζάς
Μουσική: Φώτης Σιώτας
Σκηνικό: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος
Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης
Artwork, Φωτογραφίες & Video: Γκέλυ Καλαμπάκα
Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτης Γκιζώτης
Επικοινωνία & Δημόσιες Σχέσεις: Όλγα Παυλάτου
Social Media:Renegade Media
Οργάνωση Παραγωγής: Κατερίνα Λιάτσου
Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη & ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης
ΔΙΑΝΟΜΗ
Πυγμαλίων Δαδακαρίδης – Ηρακλής
Γιώργος Γάλλος – Αμφιτρύων
Στεφανία Γουλιώτη – Μεγάρα
Ηρώ Μπέζου – Ίρις
Άννα Καλαϊτζίδου – Λύσσα
Αινείας Τσαμάτης – Λύκος
Νίκος Μήλιας – Θησέας
Φώτης Σιώτας / Δημήτρης Χατζηζήσης – Χορός | Live Μουσική
Γιάννης Κλίνης – Χορός
Γκαλ Ρομπίσα – Χορός
Μπάμπης Γαλιατσάτος – Χορός
Θανάσης Ραφτόπουλος – Χορός
Αντώνης Αντωνόπουλος – Χορός
Comments are closed.