Αν έφτιαχνα ένα top 5, από τις παραστάσεις που έχω παρακολουθήσει, τις δύο τελευταίες δεκαετίες στην Επίδαυρο, σίγουρα ψηλά σ’ αυτό θα βρισκόταν η αριστουργηματική δουλειά « Ορέστης- Ηλέκτρα» του Ίβο βαν Χόβε, το 2019, με την Κομεντί Φρανσέζ.
Ο κορυφαίος θίασος επιστρέφει στην Επίδαυρο την Παρασκευή 26 Ιουλίου, αυτή τη φορά τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Πορτογάλος σκηνοθέτης και διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν, Τιάγκο Ροντρίγκες.
Η παράσταση «Hecuba, not Hecuba» θα ξεκινήσει τη διεθνή περιοδεία της από το αργολικό θέατρο. Μ’ αφορμή αυτή τη σημαντική συνεργασία του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, η γαλλική πρεσβεία άνοιξε τις πύλες της για να υποδεχθεί τον Πορτογάλο σκηνοθέτη και τους εκπροσώπους των ελληνικών ΜΜΕ.
Στην αίθουσα εκδηλώσεων μας καλωσόρισε η πρέσβειρα Laurence Auer, η οποία τόνισε ότι: «το θέατρο ανέκαθεν υπήρξε ένας ισχυρός δεσμός ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γαλλία». Παράλληλα, υπενθύμισε και την παρουσία της χώρας της στο Φεστιβάλ Επιδαύρου, ήδη από το 1957 με τους «Πέρσες» του Αισχύλου.
Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Κατερίνα Ευαγγελάτου σημείωσε ότι επιδιώκουν « έναν τολμηρό διάλογο με την παράδοση του αρχαίου δράματος, με πάθος ακόμη και φανατισμό». Γεγονός που έχει αποδείξει σ’ όλη την καλλιτεχνική της θητεία, τόσο με το άνοιγμα σε θιάσους του εξωτερικού, όσο και με τη συνολική πρωτοβουλία στήριξης και ανάδειξης του ελληνικού θεάτρου με έργα εμπνευσμένα από το Αρχαίο Δράμα στο Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου – Contemporary Ancients.
Η ίδια η κ. Ευαγγελάτου, χαρακτήρισε αυτή την παράσταση ως ένα «πολύ μεγάλο παράθυρο, ένα βατήρα για τη συνεργασία των δύο χωρών».
Στην πρώτη του συνεργασία με τον θίασο της Κομεντί Φρανσέζ, ο Τιάγκο Ροντρίγκες καταπιάνεται με την ιστορία της Εκάβης, σ’ ένα δικό του κείμενο.
Ο σκηνοθέτης αναφέρθηκε στη μεγάλη ευθύνη που ένιωθε από την αρχή γράφοντας το συγκεκριμένο κείμενο. Όταν ακόμη η παράσταση στην Επίδαυρο ήταν « μόνο ένα όνειρο στο μυαλό» του. Ο ίδιος εκμυστηρεύτηκε ότι «ήταν σαν ο Ευριπίδης να του ψιθύριζε στο αφτί».
Για τον Ροντρίγκες είναι σημαντικό να διατηρηθεί η κληρονομιά των αρχαίων τραγικών αλλά το παρόν απαιτεί και ένα βαθμό ελευθερίας. Παράλληλα, δηλώνει περίεργος να δει τις αντιδράσεις του κοινού, σε μια ιστορία διαφορετική από αυτές που έχει συνηθίσει να παρακολουθεί.
Στο έργο, μια ηθοποιός κάνει πρόβα στην «Εκάβη» του Ευριπίδη. Υποδύεται τον ρόλο της χήρας του Πριάμου. Που με την ήττα της Τροίας έχασε τα πάντα: τον άντρα της, τον θρόνο της, την ελευθερία της και, το πλέον οδυνηρό, σχεδόν όλα τα παιδιά της. Είναι μια γυναίκα που αξιώνει δικαιοσύνη.
Ο μύθος της τραγωδίας συναντάει όμως σπαρακτικά την οικεία πραγματικότητα της ηθοποιού, μητέρας ενός εφήβου στο φάσμα του αυτισμού, που έχει υποστεί κακοποίηση από το προσωπικό του ιδρύματος όπου τον έχει εμπιστευτεί. Καθώς οι ιθύνοντες προσπαθούν να συγκαλύψουν την υπόθεση, αποφασίζει να τη δημοσιοποιήσει στον Τύπο. Στις πρόβες για την παράσταση ο θεατής παρακολουθεί και τη δικαστική έρευνα για το περιστατικό κακοποίησης του παιδιού.
Σύμφωνα με τον Τιάγκο Ροντρίγκες «το θέατρο δεν μπορεί πάντα να μας σώζει αλλά μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε τον πόνο» . Εξάλλου, και ο ίδιος εμπνεύστηκε το «Hecuba, not Hecuba» από την τραγική ιστορία, που βίωνε η ηθοποιός του. Μόλις έμαθε γι’ αυτή την υπόθεση, σε δύο λεπτά, όπως μας είπε, έκανε τη σύνδεση στο μυαλό του με την τραγωδία του Ευριπίδη, όπου θίγονται τα ζητήματα της μητρότητας και της δικαιοσύνης.
Κλείνοντας, τόνισε ότι «το θέατρο δεν μας έχει ανάγκη, εμείς το έχουμε. Αυτές οι ιστορίες -των τραγικών ποιητών- υπάρχουν εδώ και 25 αιώνες, το ζήτημα είναι πόσο επίκαιρος είναι αυτός ο κόσμος, όταν τον βλέπουμε μέσα από τα γυαλιά της τραγωδίας».
Ραντεβού την Παρασκευή 26 και το Σάββατο 27 Ιουλίου στην Επίδαυρο, όπου στο αρχαίο κοίλον θα ζωντανέψει μια Εκάβη, σύγχρονη. Σε μια παράσταση « που θίγει θέματα για τα οποία δεν μιλάμε συχνά, και δεν έχουμε μιλήσει ποτέ στο Αρχαίο Θέατρο», όπως είπε και η καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ, με την ευχή «να ανοίξει μια ενδιαφέρουσα και ερεθιστική συζήτηση».
