Η εκλογή Τραμπ μέχρι στιγμής εξελίσσεται σε θείο δώρο για την Ευρώπη αρκεί οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες να το συλλάβουν ως τέτοιο. Ο θείος Σαμ φεύγει απότομα και βίαια από την Ευρώπη και αυτό ή θα την ωριμάσει τάχιστα ή θα την οδηγήσει στην σταδιακή αποσάθρωση της.
Τα πρώτα μηνύματα είναι ενθαρρυντικά. Στον κόσμο που έρχεται, η Ευρώπη έχει όλα τα εφόδια για να πρωταγωνιστήσει αρκεί να βελτιώσει την αυτάρκεια της σε όλα τα επίπεδα και αρκεί να ενοποιηθεί πλήρως και σε όλα τα επίπεδα. Η πολιτική Τραμπ της δίνει αυτή την ευκαιρία.
Οτιδήποτε άλλο θα την κρατούσε στον χρόνιο λήθαργο από τον οποίο σήμερα βγαίνει ως δευτερεύουσα δύναμη και κομπάρσος της παγκόσμιας σκηνής. Ο εφησυχασμός και ο υπερπροστατευτισμός των ΗΠΑ την έκαναν σαν ενήλικο που αρνείται να απογαλακτιστεί από τους γονείς του. Μόνο ένα σοκ μπορούσε να την ξυπνήσει κι αυτό ήρθε.
Για την χώρα μας οι εξελίξεις αυτές είναι θετικές για ευνόητους λόγους. Όσον αφορά την μεγάλη εικόνα τώρα, η νέα πίστα των διεθνών σχέσεων στην οποία περάσαμε είναι η απροκάλυπτη επιβολή. Η κεκαλυμμένη επιβολή των φιλελεύθερων έδωσε την θέση της στην χωρίς προσχήματα και εξωραϊσμούς θέληση του ισχυρού.
Τουλάχιστον τώρα ξέρεις ακριβώς τι αντιμετωπίζεις και με ποιον έχεις να κάνεις. Η πολιτική Τραμπ έως τώρα θυμίζει σύστημα προστασίας της νύχτας. Θες την προστασία μου; Θα πληρώσεις ακριβά γι’ αυτή. Η Ουκρανία είναι το πρώτο θύμα.
Το πρόβλημα είναι πως αυτό το στάδιο κατά πάσα πιθανότητα θα φέρει και το επόμενο αργά ή γρήγορα. Το πιο σκοτεινό και δολοφονικό που δεν προϋποθέτει καν διαπραγμάτευση για παραχώρηση κυριαρχίας.
Οι νεοϊμπεριαλιστικές δυνάμεις που αναδύονται θα παίρνουν αυτό που θέλουν μέσω της άμεσης επιβολής και χωρίς προσχήματα στο πεδίο. Μιλάμε βέβαια για τέτοιο χάσμα στην ισορροπία δυνάμεων που χώρες νάνοι δεν θα μπαίνουν καν στην διαδικασία εμπλοκής. Απλώς θα εισέρχονται στο «δορυφορικό σύστημα» του ανώτερου παίρνοντας ότι μπορούν για αντάλλαγμα. Ότι του επιτρέπει το μπόι τους.
Σε αυτό τον κόσμο χώρες σαν την Ελλάδα δεν έχουν τύχη πορευόμενες μονάχες. Γι’ αυτό και η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι το πιο ρεαλιστικό και αισιόδοξο σενάριο για τη χώρα. Δεν θέλω να φανταστώ την Ελλάδα εκτός Ευρωπαϊκού πλαισίου σε ένα κόσμο νέο-αυτοκρατοριών.
Ποιες θα είναι αυτές;
ΗΠΑ και Κίνα στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας, Ινδία, Βραζιλία, στο καλό σενάριο Ε.Ε και ίσως Ρωσία στο δεύτερο και κάτω από αυτές, περιφερειακές δυνάμεις όπως η Τουρκία, το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία.
Δεν μπορώ πραγματικά να δω τον κόσμο σε 50 χρόνια από τώρα, μπορώ να καταλάβω όμως ότι η λογική Τραμπ θα απελευθερώσει όλα τα άγρια ένστικτα όσων τα μετρίαζαν ως τώρα με βάση την διπλωματική λογική και την έστω και προσποιητή αβρότητα που είχαμε συνηθίσει στον δυτικό κόσμο.
Καμιά φορά η ντροπή κάνει τον κόσμο λιγότερο επικίνδυνο απ’ ότι είναι στην πραγματικότητα. Αυτή η «ντροπή» δεν υπάρχει πια με τον Τραμπ.
Χάρης Φιλιππάκης
