Ο Όμιλος Θεατρικής Αγωγής του Γυμνασίου – Γενικού Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Μπουγά ταξίδεψε από την Καλαμάτα στην Αθήνα για να παρουσιάσει το εμβληματικό έργο του Νηλ Σάιμον.
Ένα μικρό χωριό της Ουκρανίας, το Κουλιέντσικοφ. Μια κατάρα που έχει καταδικάσει σε ισόβια ηλιθιότητα όλους τους κατοίκους τα τελευταία διακόσια χρόνια. Ένα νεοφερμένος δάσκαλος γεμάτος όνειρα και πίστη. Θα καταφέρει, άραγε, ο Λέων Τολτσίνσκυ να σπάσει την κατάρα μέσα σε 24 ώρες ή θα καταντήσει κι αυτός ηλίθιος;
Υπάρχουν, τελικά, κατάρες ή όλα αυτά είναι κουταμάρες;
Ποιο χρώμα δεν κολλάει τόσο στα δάχτυλα; Το κίτρινο ή το μπλε;
Και πόσες προτάσεις γάμου, μπορεί να κάνει κάποιος σε μια μέρα;
Ποιος είναι ο σκοπός της υπάρξεως του ανθρώπου;
Και με το φτερούγισμα στην καρδιά, τι γίνεται;
Μην ανησυχείτε, όμως, η ιστορία συνέβη πολύ παλιά στην Ουκρανία και όχι στην Ελλάδα…ή μήπως όχι;
Το έργο «Οι Ηλίθιοι» του Αμερικανού Νηλ Σάιμον σατιρίζει τα κοινωνικά ήθη και τα πολιτικά συστήματα του 20ου αιώνα, ασκώντας κριτική τόσο στις εξουσίες που βασίζονται στον φόβο, την άγνοια και την χειραγώγηση της γνώσης και της μόρφωσης των λαών – «προβάτων», όσο και στους ανθρώπους που απαρνούνται την σκέψη και τη λογική. Ταυτόχρονα, αποτελεί κι έναν ύμνο στην καταλυτική δύναμη του έρωτα. Μια κωμική παραβολή, που δείχνει ότι η αγάπη προς τον Άνθρωπο και την Γνώση, «έξω τον φόβο βάλλει». Μα, πάνω απ’ όλα, είναι μια διαχρονική, έξυπνη κωμωδία με στοιχεία ανατρεπτικής φάρσας, βιτριολικού χιούμορ αλλά και βαθιάς μελαγχολίας.
Η παράσταση που έστησε ο Όμιλος Θεατρικής Αγωγής του Γυμνασίου – Γενικού Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Μπουγά ήταν καλοφτιαγμένη, στακάτη και άκρως απολαυστική. Ο θίασος κινήθηκε πειστικά με ενθουσιασμό, κέφι, παλμό κι ενέργεια υπό την σκηνοθετική μπαγκέτα της Κωνσταντίνας Κορμά. Κι έτσι, απολαύσαμε ωραίες ερμηνείες από μια σφιχτοδεμένη ομάδα μαθητών – ηθοποιών, που φαίνεται ότι έχει δουλέψει εντατικά για το άρτιο αποτέλεσμα και δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τους επαγγελματίες ηθοποιούς.
Το πολύχρωμο ύφος του σκηνικού και των κοστουμιών ανέδειξε τον καρτουνίστικο χαρακτήρα του χωριού και των κατοίκων του. Οι μουσικές επιλογές, ειδικά το Careless Whisper του George Michael στα ουκρανικά, τη στιγμή που ο δάσκαλος συναντά για πρώτη φορά την Σοφία, ήταν χάρμα ώτων και…οφθαλμών!
Ο Στάθης Κουσουλάκος έκλεψε την παράσταση ως Λέων Τολτσίνσκυ με λόγο, έκφραση και κίνηση σε πλήρη αρμονία. Η Παναγιώτα Αυρηλιώνη έπλασε μια υπέροχη Σοφία Ζουμπριτσκυ με την απαιτούμενη αφέλεια.
Εξαιρετικό το ζεύγος «ηλιθίων», Δρ. Νικολάι και Λένια Ζουμπρίτσκυ. που υποδύθηκαν ο πληθωρικός Μάριος Κωνσταντακόπουλος και η ευθύβολη Ελένη Ρούτση. Η χημεία τους ήταν αξιοπρόσεχτη!
Εξαιρετικός στο ρόλο του βοσκού Σνέτσκυ, που έχει χάσει το μικρό του όνομα μαζί με τα πρόβατά του, ο λιλιπούτειος Κώστας Μπίντσης.
Στο γέλιο συνέβαλε ομόψυχα και το υπόλοιπο καστ ως απελπισμένοι κάτοικοι της πόλης και ….άκρως πανύβλακες: ο χασάπης Σλόβιτς του Δημήτρη Καργάκου, ο ταχυδρόμος Μίσκιν του Γιώργου Πράσινου που δεν μπορεί να βρει τις διευθύνσεις, η Ελίνα Παπαδοπούλου στο ρόλο της Γιέτσνα, που πουλάει τα λουλούδια ως ψάρια, η δικαστής Τζωρτζίνα Τσίτουρα, που τριγυρνάει ανακοινώνοντας την ώρα και ο ωραίος κακός, Κόμης Γκρέγκορ Γιουσέκεβιτς από τον Γιώργο-Μάριο Φιλιππόπουλο.
Η μαγεία του θεάτρου πλημμύρισε τις ψυχές μας. Και είναι παρήγορο που γίνονται τέτοιες δράσεις, γιατί η Τέχνη και ο Πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη. Συγχαρητήρια σε όλους για την ποιοτική δουλειά τόσο δραματουργικά όσο και σε συλλογικό επίπεδο.
Απολαύσαμε την παράσταση, στο Θέατρο «Ιάκωβος Καμπανέλλης» του Δημαρχείου Αγ. Ι. Ρεντης και φύγαμε εξυπνότεροι από το χωριό Κουλιέντσικοφ…
Ντίνα Καρρά
