Μία από τις μεγαλύτερες, πρόσφατες θεατρικές και τηλεοπτικές επιτυχίες, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης σε σκηνοθεσία Μάκη Παπαδημητρίου.
Στη χώρα μας το έργο Baby Reindeer είναι δημοφιλές από την βραβευμένη με Emmy σειρά του Netflix (2024) με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον συγγραφέα και θύτη της ιστορίας, Richard Gadd. Ως θεατρικό έργο (μονόλογος) παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη χώρα μας σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Μάκη Παπαδημητρίου με μια αισθητική που παραπέμπει σε stand-up comedy, γνώριμο χώρο του χαρακτήρα του Gadd. Τον πολύ απαιτητικό χαρακτήρα ανέλαβε να ενσαρκώσει ο ανερχόμενος ηθοποιός Διονύσης Πιφέας, απόφοιτος Εθνικού, που έχει ξεχωρίσει ήδη σε πληθώρα παραστάσεων.
Υπόθεση
Το Baby Reindeer ξεκίνησε την πορεία του τον Αύγουστο του 2019 από το Fringe Festival του Εδιμβούργου, όταν ο Ρίτσαρντ Γκαντ ανέβηκε στη σκηνή με ένα αυτοβιογραφικό one-man show, που αφηγούταν την ασταμάτητη και τρομακτική καταδίωξή του από μία επίμονη stalker. Η ιστορία του ξεκίνησε το 2016, όταν ο Γκαντ, επίδοξος τότε κωμικός, δούλευε σε ένα μπαρ για τα προς το ζην.
Η φοβερή περιπέτειά του ξεκίνησε όταν μια μέρα αποφάσισε να κεράσει ένα τσάι σε μία πολύ θλιμμένη πελάτισσα, τη Μάρθα, η οποία και άρχισε να καταδιώκει και να παρενοχλεί τον ίδιο, αλλά και μέλη της οικογένειας και του περιβάλλοντός του. Στη διάρκεια των έξι ετών που μεσολάβησαν μέχρι να καταφέρει να δικαιωθεί ο Γκαντ στο δικαστήριο, έλαβε από τη Μάρθα 41.071 email, φωνητικά μηνύματα που έφταναν σε διάρκεια τις 350 ώρες, 744 tweets, 46 μηνύματα στο Facebook, 106 σελίδες επιστολών και περίεργα δώρα. Πολλά από τα παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν αυτούσια στο έργο.
Η παράσταση
Ο Μάκης Παπαδημητρίου δεν είχε ένα εύκολο έργο να διαχειριστεί, καθώς πρόκειται για έναν θεατρικό μονόλογο που γράφτηκε και ερμηνεύτηκε από τον ίδιο άνθρωπο, τον Richard Gadd και αφορούσε ένα προσωπικό του βίωμα. Που τελειώνει όμως το προσωπικό και που γίνεται κοινωνικό ένα βίωμα; Η παρεμβατικότητα που μπορεί να έχει ένας τελείως άγνωστος στη ζωή μας, η ευκολία που έχουν δώσει τα social media για να «τρυπώσει» στη ζωή μας και τελικά η επισφάλεια που φέρνει η καταδίωξη ενός stalker είναι θέματα σύγχρονα που δεν έχουμε βρει ακόμη τον τρόπο να τα διαχειριστούμε.
Το σκηνικό που φιλοτέχνησε η Άννα Ζούλια με τις χρυσές κουρτίνες και τις ταπετσαρίες στους τοίχους, παραπέμπει ευθέως στα μπαράκια live theatre που εμφανιζόταν ο Gadd στο Λονδίνο. Ο ηθοποιός της παράστασης, Διονύσης Πιφέας εμφανίζεται στην σκηνή με τη φυσικότητα και την αμηχανία ενός stand-up κωμικού, που απευθύνεται στο κοινό του. Άλλωστε, στη συγκεκριμένη κατηγορία παραστάσεων, οι καλλιτέχνες μοιράζονται βιώματά τους μέσα από το μικρόφωνο υπό ένα πρίσμα πιο ανάλαφρο και αυτοσαρκαστικό. Την ατμόσφαιρα συνδιαμόρφωσαν οι εξαιρετικά σχεδιασμένοι φωτισμοί και η πρωτότυπη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου.
Το κλειδί βέβαια στη δραματουργία, είναι πως ο Gadd εδώ δεν έχει σκοπό να διασκεδάσει το κοινό, αλλά τολμάει να μιλήσει για την καταδίωξη του από τη Μάρθα, τον γολγοθά που αντιμετώπισε για σχεδόν 4 χρόνια αλλά και την σεξουαλική παρενόχληση που δέχτηκε από άντρα παραγωγό μερικά χρόνια πριν. Ταυτόχρονα, ο Gadd με εξομολογητική διάθεση προσπαθεί να διαχειριστεί και να αποδεχτεί τη σεξουαλικότητά του, έχοντας δεχθεί κακοποίηση τόσο από άντρα όσο και από γυναίκα, ενώ συνάπτει μια σεξουαλική σχέση με την τρανς γυναίκα Τέρι.
Ο Διονύσης Πιφέας αναδεικνύεται ως ο ιδανικός ηθοποιός για τη συγκεκριμένη παράσταση, καθώς καταφέρνει να ξεδιπλώσει όλες τις συναισθηματικές και ερμηνευτικές ποιότητες του Gadd, δείχνοντας την ευάλωτη πλευρά του, χωρίς να τον δικαιώνει στο έπακρον. Με υποκριτική μαεστρία, ακροβατεί ανάμεσα στο κωμικό και στο δραματικό, φωτίζει τα σκοτάδια του ήρωα και κάνει τον θεατή συνένοχο στο δράμα του χωρίς να γίνεται μελοδραματικός. Συμπτωματικά, ο Πιφέας έχει την ίδια ηλικία με τον Richard Gadd, ενώ και φυσιογνωμικά μπορούμε να εντοπίσουμε αρκετές ομοιότητες.
Πέραν από τον ίδιο τον Πιφέα ως Gadd, ακούγονται φωνές άλλων προσώπων του περίγυρού του με τη μορφή ηχητικών μηνυμάτων με πρωτεύουσα την Μάρθα (τη φωνή της χαρίζει η Ευαγγελία Καρακατσάνη). Τα μηνύματά αυτά κάνουν ανάγλυφη την εμμονική καταδίωξη (stalking) της Μάρθα και τη διαβρωτική ενέργεια που αυτή προκάλεσε στην οικογένεια και τη σχέση του Gadd. Προσωπικά, ως θεατής δεν τα βρίσκω απαραίτητα για την πρόσληψη του έργου, αλλά έδιναν στον επί σκηνής ερμηνευτή τις απαραίτητες λαβές (και ανάσες) για ν’ αλληλεπιδράσει και να ερμηνεύσει ανάλογα.
Το Baby Reindeer (Μικρό Ταρανδάκι) είναι μια παράσταση που χαράκτηκε μέσα μου αυτόματα και δε γινόταν να μην συναισθανθούμε ως θεατές το μονόδραμα του Gadd. Ο Διονύσης Πιφέας είναι ένας ηθοποιός που πρέπει να προσέξουμε όλοι!
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
- Σκηνοθεσία – Μετάφραση: Μάκης Παπαδημητρίου
- Κίνηση – Βοηθός σκηνοθέτη: Σεσίλ Μικρούτσικου
- Σκηνικό – κοστούμια: Άννα Ζούλια
- Φώτα: Ιωάννα Αθανασίου, Τάσος Παλαιορούτας
- Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
- Με τον Διονύση Πιφέα
- Τις φωνές τους μας χάρισαν οι: Ευαγγελία Καρακατσάνη ως Μάρθα, Στρατής Χατζησταματίου ως Μπάρμαν, Σεσιλ Μικρούτσικου ως Τέρι, Κωνσταντίνα Μικρούτσικου ως μητέρα, Στέργιος Μικρούτσικος ως Ντάρεν, Αλεξάνδρα Μικρούτσικου ως Μπίτι, Κώστας Μάρης ως πατέρας και Τόνια Μαράκη ως φωνή τηλεφωνητή.
- Φωτογραφία παράστασης: Δομνίκη Μητροπούλου
- Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 16 ετών.
