Επιστροφή με τρίτο album και για τους μεγάλους Γάλλους electro stars Justice. Ίσως πλέον με κάπως πεσμένες τις μετοχές τους και έναν ήχο που μοιάζει να μην εξελίσεται και με κάποιο τρόπο να τα έχει πει όλα, πλέον.
Αυτό μου θυμίζει λίγο την εξέλιξη των δασκάλων τους, τον Daft Punk. Kαι εκείνοι έφτασαν σε αδίεξοδο με το τρίτο τους album, που ενώ δεν είναι κακό, είναι απλά μια μέτρια επανάληψη του προηγούμενου…αλλά η εξέλιξη τους με το τέταρτο είναι γνωστή και τ’άλλα είναι ιστορία.
Στους Justice και το Alakazam, ισχύει ακριβώς το ίδιο. Ενώ είναι ένα πολύ ok, dance track, δεν είναι καλύτερο ή διαφορετικό από τα tracks του Audio, Video , Disco και σαφώς δε σοκάρει όπως τα tracks του ντεμπούτου τους. Το λες καλό, αλλά ως εκεί.
Δεν πιστεύω να μην κάνουν επιτυχία, και ειδικά το καλοκαίρι στα festivals θα κάνουν πάταγο, αλλά λογικά θα ξεχαστεί το νέο υλικό σχετικά γρήγορα και αν δεν έχουν το ταλέντο να κάνουν αυτή την ακραία και απόλυτα καλή στροφή στον ήχο τους, όπως οι Daft Punk, θα ξεχαστούν και οι ίδιοι. Στο χέρι τους είναι. Απλά ζήτημα χρόνου, σκέψης και ταλέντου είναι.
Θοδωρής Σουρβίνος
