Το καλοκαίρι είναι στα μισά του, και εμείς στα μισά του δρόμου.
Οι δολοφονίες του καλοκαιριού εχουν κορυφαία του Θάνου Αξαρλιάν από τη 17 Νοέμβρη που νόμιζε ότι μπορεί να είναι ο τιμωρός της πόλης και να βάζει βόμβες.
Να όμως που εκείνο το μεσημέρι του Ιουλίου η βόμβα για τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Παλαιοκρασά, σκότωσε τον νεαρό Θάνο.
Τις προάλλες κάτι άλλοι «τιμωροί» έβαλαν γκαζάκια σε κάτι νεοδημοκράτες γιατί δεν τους γούσταραν. Σκότωσαν τη μητέρα Βάγια Νέστορα επειδή δεν τους άρεσε η νεοδημοκρατική δράση της κόρης της.
Στο Άργος οι αστυνομικοί εκτέλεσαν ουσιαστικά με τη χρήση απαγορευμένων για την επίσημη Αστυνομία σφαίρες, τον 20χρονο Θοδωρή επειδή δε σταμάτησε στον έλεγχο.
Έχουμε γεμίσει δολοφόνους.
Πιτσιρίκια σφάζονται στο σχόλασμα ή ακόμη και στα προαύλια των σχολείων.
Η κουλτούρα του θανατικού έχει απλωθεί και θύμα το θύμα συμβαίνει το χειρότερο: Συνηθίζουμε!
Μας φαίνεται «οκ» που οι αστυνομικοί σκοτώνουν (και δεν τιμωρούνται στις περισσότερες των περιπτώσεων), οι βιαστές βιάζουν, οι αυτόκλητοι τιμωροί προκαλούν θανάτους.
Οκ αντιδρούμε με οργή στα πληκτρολόγια, αυτό να το πω!
Ομαδική οργή, ομαδικός θρήνος, διαγκωνισμός ατάκας για το εκάστοτε θέμα και μετά…
Μετά όλα «οκ» σα να μην έγιναν και περιμένουμε τα επόμενα.
Πώς θα γκρεμίσουμε αυτή την εμπεδωμένη κουλτούρα του θανάτου; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα.
Είναι προσωπικό θέμα του καθενός και της καθεμιάς; Είναι θέμα πολιτικής πρακτικής; Είναι θέμα του σχολείου;
Προφανώς δεν υπάρχει μια απάντηση. Και όσες και να δώσουμε είτε θα είναι ελλιπείς, είτε θα είναι πολιτικά φορτισμένες, κοινωνικά αποδεκτές ή και απαράδεκτες.
Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει θέμα!
Το βέβαιο είναι πως ό,τι το «συνηθίζουμε» στο τέλος μας κατσικώνεται και το θεωρούμε «φυσιολογικό».
Οι δολοφονίες πάντως φυσιολογικές δεν είναι. Ούτε αποδεκτές.
Και σίγουρα οι πιο επικίνδυνες είναι οι δολοφονίες που διαπράττονται από αυτούς που ορκίστηκαν στο Σύνταγμα να μας …προστατεύουν.
Η αστυνομική βία που καταλήγει σε «εκτέλεση», όπως του Γιάννη Μάγγου, του Κώστα Μανιουδάκη και τόσων άλλων είναι πιο επικίνδυνη γιατί οι δολοφόνοι προστατεύονται από το σύστημα που τελικά τους εκτρέφει!
Γιάννης Καφάτος
