Ο απίστευτα ταλαντούχος Αμερικάνος μουσικός Ty Segall, επιστρέφει με ένατο album (περιέργως έχοντας ως τίτλο το όνομα του), και πιθανότατα πάλι θα κάνει ιδιαίτερη αίσθηση.
Έχοντας απόλυτο έλεγχο του τι κάνει, στην αρχή μοιάζει σα να αναμασά τις ιδέες των Tyranosaurus Rex (εννοώ τα late 60s T Rex albums) και να παίζει στη safety zone, της (σχεδόν τελειωμένης) νεοψυχεδέλειας που τον ανέδειξε. Αλλά ο Ty Segall δεν είναι ο μέσος μουσικός της εποχής μας, με μια άνετη ντρίμπλα, ξεφεύγει από τα cliché του ήχου τους, προσγειώνεται στα cool 70s, αναδεικνύοντας ένα απο τα μεγάλα του όπλα. Το συνθετικό του ταλέντο στην πανέμορφη μετα Beatl-ική pop.
Το Orange Color Queen καταλήγει να ακούγεται θριαμβευτικό και κάνει τον δημιουργό του ένα από τους αναμφισβήτητους ηγέτες της νέας γενιάς σημαντικών δημιουργών της εναλλακτικής σκηνής. Σαφώς και το νέο του album είναι μια από τις κυκλοφορίες, που σηκώνουν τον πήχη των προσδοκιών πολύ ψηλά.
Θοδωρής Σουρβίνος
