‘Καλά, την εποχή που βγαίνουν οι λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς εσύ διαλέγεις να γράψεις γιά ένα δίσκο 25 ετών;’ , θα αναρωτηθείτε και δικαιολογημένα.
Το Out Of Time δεν είναι όμως ένας συνηθισμένος δίσκος και οι R.E.M. δεν ήταν μια συνηθισμένη μπάντα.
Ναι, είναι αυτό με το Losing My Religion (τοπική έκφραση της περιοχής τους που σημαίνει χάνω την υπομονή μου), αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα μέσα στον δίσκο, ο οποίος υπήρξε κάτι σαν ξεκίνημα για μια απίστευτη τετράδα albums που κυκλοφόρησαν μεταξύ 1991-1996 .
Τη χρονιά που κυκλοφόρησε το Out Of Time βγήκαν επίσης τα Nevermind (Nirvana), Screamadelica (Primal Scream), Bandwagonesque (Teenage Fanclub), Loveless (My Bloody Valentine), Achtung Baby (U2), Blue Lines (Massive), Peggy Suicide(Julian), The White Room (KLF) και σταματάω εδώ γιατί είναι πραγματικά άσκοπο να συγκρίνεις την μαζική απήχηση εκείνων των καλύτερων της χρονιάς με αυτή των πλέον πρόσφατων ετών, όπου οι λίστες κοντεύουν να γίνουν προνόμιο των λίγων, λες και οι μάζες δεν έχουν δικαίωμα στην καλή μουσική (είπαμε μεγάλη κουβέντα πάει ν’ ανοίξει ας τη κλείσουμε εδώ).
Το να κρίνεις το Out Of Time 25 χρόνια μετά δεν έχει νόημα .Ήταν και παραμένει δισκάρα, με έντεκα αριστουργήματα. Η τωρινή έκδοση περιλαμβάνει, εκτός από τα 11 αυτά κομμάτια, άλλα 19 demos, τα οποία στην ουσία είναι τα τραγούδια που κατέληξαν στον δίσκο (εκτός από ένα άτιτλο για το οποίο θα πρέπει να περάσουν λαικό δικαστήριο που το άφησαν εκτός δίσκου) και το Fretless που χρησιμοποιήθηκε στο Until The End Of The World. Τα demos είναι στη τελική τους μορφή-φανταστείτε πως ακούτε τον δίσκο χωρίς την τελική παραγωγή, τα δεύτερα φωνητικά και τα επιπλέον όργανα, ενώ σε αρκετά οι στίχοι είναι διαφορετικοί.
Αυτή εδώ η επανέκδοση είναι το πάρτυ στην απέναντι πολυκατοικία που παίζει ελληνικά και ξαφνικά μπαίνει το Losing και ακούγονται ουρλιαχτά, είναι το καλό MTV που βλέπαμε το unplugged αυτών εδώ των Αθηναίων χωρίς συνδρομή πουθενά, είναι η υπενθύμιση μιας χρονιάς ορόσημο για τη σύγχρονη μουσική, οι μέρες που η λέξη εναλλακτικός δεν ήταν μόδα των ολίγων, αλλά κτήμα μιάς αρκετά μεγάλης μερίδας ανθρώπων οι οποίοι απλά αισθάνονταν όμορφα έτσι, δεν είχαν να αποδείξουν τίποτα σε κανένα και σίγουρα δεν έβγαζαν την ‘δείτε με’ ντουντούκα.
Κλασσικό με όλη τη σημασία της λέξης.
Μανώλης Κιλισμανής
