19/10/2021

Άλλο Γάλλοι, άλλο παπαγάλοι


Ο Μακρόν δεν είναι απλώς ο νέος εκλεγμένος πρόεδρος της Γαλλίας. Πριν ακόμα εκλεγεί έγινε το απόλυτο φετίχ γι αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως «συνεπείς Ευρωπαίοι», έγινε το απόλυτο ίνδαλμα, έγινε ο θεός που οφείλουν όλοι να λατρεύουν. Οποιαδήποτε παρέκκλιση απ’ αυτή τη λατρεία θεωρείται ύβρις, συμπόρευση με την ακροδεξιά και καθιστά επικίνδυνο και έτοιμο για την πυρά όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει την «λάμψη» του νέου Ευρωπαίου ηγέτη «που θα αλλάξει την Ευρώπη».

Ο Μακρόν είναι ένα φαινόμενο που δεν είναι πρωτοφανές. Η απαξίωση στο κατεστημένο πολιτικό σύστημα γεννά την ανάγκη για «αλλαγή», για «άφθαρτους», για «νέους».  Το ίδιο το σύστημα προσπαθεί να δώσει απάντηση σ’ αυτή την ανάγκη δημιουργώντας αυτό το «νέο». Πρώτ’ απ’ όλα ηλικιακά, αν και τίποτα δεν διασφαλίζει ότι ένας νέος άνθρωπος θα είναι εξ ορισμού προοδευτικός, καινοτόμος ή ριζοσπάστης. Υπάρχουν εκατομμύρια νέοι σε όλη την Ευρώπη, που υποστηρίζουν την ακροδεξιά, εκατομμύρια νέοι που είναι συντηριτικότεροι των παπούδων τους. Αλλά ένας 40άρης είναι πιο ελκυστικός επικοινωνιακά. Είναι πωλήσιμος. Ακόμα και το γεγονός ότι είναι παντρεμένος με μία γυναίκα κατά πολύ μεγαλύτερη του είναι πωλήσιμο. Όχι γιατί δεν έχει δικαίωμα να κάνει αυτή την επιλογή- προφανώς και την έχει- αλλά αυτό «πωλείται» ως ριζοσπαστικό, μια επιλογή κόντρα στον συντηρητισμό. Δεν μιλάμε για την ίδια την επιλογή, μιλάμε για την επικοινωνιακή διαχείριση της επιλογής.

Χιλιάδες ΜΜΕ σε όλη την Ευρώπη έχτισαν, μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, το προφίλ του «νέου και άφθαρτου που θα αλλάξει την Ευρώπη». Κάτι που φυσικά συνέβη και στην Ελλάδα. Ακόμα και απ’ αυτούς που πριν τον πρώτο γύρο των Γαλλικών εκλογών είχαν άλλη επιλογή. Μέσα σε δύο εβδομάδες έγιναν όλοι … Μακρονιστές, χαράσσοντας τον μονόδρομο που οδηγούσε στην εκλογή του. Και αν αυτή η εκλογή φαινόταν ένας μονόδρομος απέναντι στην ακροδεξιά Λεπέν η επικοινωνιακή διαχείριση αυτού του μονόδρομου τον επέκτεινε. Όχι μόνο έπρεπε να δηλώνει κάποιος υπέρμαχος του μονοδρόμου της εκλογής Μακρόν, αλλά οποιαδήποτε αμφισβήτηση των ικανοτήτων του και του προγράμματός του σε έστελνε στον Καιάδα.

Η χαρακτηριστικότερη περίπτωση τέτοιας στάσης στην Ελλάδα ήταν και παραμένει ο Σταύρος Θεοδωράκης, που είναι και πολιτικός και δημοσιογράφος, συμπυκνώνει δηλαδή σε ένα πρόσωπο την τακτική της αποθέωσης Μακρόν και της «ποινικοποίησης» της κριτικής του. Ο τρυφερός ερασιτέχνης υπερασπιστής του συστήματος ανέβαζε αφίσες με καρδούλες για τον Μακρόν λες και έκανε διαδικτυακό καμάκι, με πιθανότητες αποδοχής 0,000001%. Μετά την εκλογή πήρε μέρος μιας φράσης που διατυπώθηκε από δημοσιογράφο της ΕΡΤ και ζήτησε την κεφαλή του επί πίνακι αποκαλώντας τον “φασίστα”. Ακολούθησε η Ν.Δ. που έκανε στροφή από τον Φιγιόν στον Μακρόν. Τι κι αν η δεύτερη εκλογική Κυριακή έδειξε ότι κυρίως οι ψηφοφόροι του Φιγιόν πήγαν στην Λεπέν. Το νέο ευρωπαϊκό trend είναι είναι ο Μακρόν και ένα κόμμα εξουσίας πάει πίσω από το γκανιάν.

Η άλλη άποψη, έστω και μια υπόνοια ότι ο Μακρόν είναι το νέο πουλέν του ίδιου συστήματος αντιμετωπίζεται σαν επικίνδυνη παρέκκλιση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το «φιλοευρωπαϊκό»  protagon ανέβασε άρθρο σύμφωνα με το οποίο το σύνθημα «δεν είναι αυτή η Ευρώπη που ονειρεύομαστε» χαρακτηρίστηκε «χυδαίο». Είναι εν ολίγοις χυδαίο να θεωρείς ότι οι κεντρικές ευρωπαϊκές πολιτικές δεν σε εκφράζουν, δεν συνθέτουν ένα όραμα ελκυστικό. Δεν έχεις άλλη άποψη, είσαι χυδαίος. Και το επιχείρημα; Αν δεν σου αρέσει να πας να ζήσεις στην Αφρική. Τόσος διαφωτισμός!

Μέσα ενημέρωσης και πολιτικοί παπαγαλίζουν «βεβαιότητες», «μονόδρομους» και "TINA" ρίχνοντας, χωρίς ίχνος ντροπής, λάσπη σε όποιον τολμήσει να εκφράσει έστω και μετριοπαθείς αντιρρήσεις. Η Ευρώπη της μίας άποψης είναι προφανές ότι κάνει την ακροδεξιά ακόμα πιο ισχυρή, αφού της δίνει την πάσα να εμφανίζεται ως «αντισυστημική», ενώ παράλληλα καταγγέλλει όσους δεν συμμερίζονται τα «ρεαλιστικά» της «οράματα» ως συνοδοιπόρους της ακροδεξιάς.

Υπάρχουν πάντα πρόθυμοι παπαγάλοι γι αυτή τη δουλειά. Μόνο που δεν είναι πολύχρωμοι, δεν είναι εντυπωσιακοί. Είναι μονόχρωμοι, παράφωνοι και εντέλει επικίνδυνοι.

(Συνολικές Επισκέψεις 244, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Lennin Kravitz 30 Articles
Ο Lennin Kravitz είναι γόνος Ρώσων εμιγκρέδων, της γνωστής οικογενείας του Michael Trollitz Vissarionovich (MTV) που μετανάστευσε στην Αμερική στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Hγήθηκε του κινήματος «Ψωμί, ελιά και αφάνα τα μαλλιά», το οποίο έφτασε μέχρι και τα 10 μέλη την εποχή της ακμής του. Ζει στην Ελλάδα από βίτσιο και του αρέσουν η ταραμοσαλάτα, ο σκελετός των γυαλιών του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και ο γάργαρος λόγος της Όλγας Τρέμη.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*