31/03/2020

Anti-Flag ‎«20/20 Vision», Δισκοκριτική από τον Πάνο Γιαννόπουλο

Anti-Flag

Πριν δυο μήνες είχαμε την δισκογραφική επιστροφή των Αμερικανών Punk Rockers Anti-Flag με το δωδέκατο Studio Album τους 20/20 Vision.

Οι Anti-Flag είναι ένα από τα Group που από την αρχή της πορείας τους έχουν ως κύριο πυρήνα έμπνευσης τα πολιτικά τεκταινόμενα τόσο
στη χώρα τους όσο και στον κόσμο και δεν θα μπορούσε να γίνεται κάτι διαφορετικό στον τελευταίο δίσκο τους.

Ο δίσκος περιέχει έντεκα τραγούδια με συνολική διάρκεια μισή ώρα και κινείται κατά βάση σε Punk ρυθμούς και μερικές πιο Pop στιγμές που φέρνουν στο μυαλό Green Day. Βέβαια σε αντίθεση με τους τελευταίους σε πολύ πιο ξεκάθαρους και ωμούς σε αναφορά στίχους για το κατά που βάλουν. Αυτό φαίνεται και από το πρώτο κομμάτι Hate Conquers All που ξεκινάει με απόσπασμα από μια ομιλία του Donald Trump να μιλάει για την παλιά καλή Αμερική. Και κάπου εκεί ξεκινάει το κομμάτι και ο δίσκος που σαν σύνολο μπορεί να θεωρηθεί ως μια απάντηση στο όραμα του ίδιου και των ομοίων του για τη Μεγάλη Αμερική.

Αμέσως μετά έχουμε το ένα απο τα δυο κομμάτια που κέντρισαν εξ’ αρχής την προσοχή μου, το It Went Off Like A Bomb. Γρήγορος ρυθμός με δυναμικούς στίχους που ξυπνάνε άμεσα τις αισθήσεις. Το ομότιτλο 20/20 Vision στην συνέχεια όπου εδώ έχουμε μια στιγμή που φέρνει στο μυαλό την American Idiot περίοδο των Green Day. Το Christian Nationalist
που ακολουθεί είναι το δεύτερο κομμάτι που μου τράβηξε την προσοχή, άμεσοι στίχοι που μιλάνε για τον Χριστιανό Εθνικιστή που στην Αμερική παρουσιάζεται ως Ρεπουμπλικάνος πατριώτης στη δική μας γειτονιά ως “αγανακτισμένος πολίτης” αν σου λέει κάτι.

Don’t Let The Bastards Get You Down ακολουθεί το κομμάτι που ταιριάζει άψογα με τις συνθήκες που προσπαθούν να μας επιβάλουν κάποιοι και δεν θα μπορούσε με καλύτερο τρόπο να αποτυπωθεί σε τραγούδι.
Unbreakable και The Disease ακολουθούν με το τελευταίο να εντάσσεται πάλι στις ενδιαφέρουσες στιγμές με ένα ωραίο ξέσπασμα στο τέλος που λειτουργεί ως γέφυρα για το επόμενο κομμάτι. Και το όνομα αυτού A Nation Sleeps με έντονες αναφορές στο 90s Punk και βέβαια η πιο σκληρή στιγμή του Album. Περίπου στο ίδιο μήκος κύματος και το You Make Me Sick και μετά έχουμε μια χαλάρωση με το Un-American, όσον αφορά το
μουσικό σκέλος πάντα. Το κλείσιμο έρχεται με το αισιόδοξο Resistance Frequencies.

Συνοψίζοντας λοιπόν έχουμε έναν παραδοσιακό Punk δίσκο πολιτικής θεματολογίας ενός απο τα καλύτερα Group του είδους. Σίγουρα κάτι καινούργιο δεν παρουσιάζει σαν ήχο αλλά αναγκαίο όπως έχω ξαναπεί να υπάρχουν τέτοιες φωνές μουσικών στις μέρες με την άσχημη
ροπή που έχει πάρει και η Αμερική πολιτικά και ο κόσμος γενικά. Κλείνοντας να πω πως κυκλοφορεί απο την Spinefarm Records σε έκδοση βινυλίου μονόχρωμου ή χρωματιστού στην Ευρώπη ενώ η έκδοση Cd μόνο στην Αμερικάνικη αγορά.

Βαθμολογία: 7/10

Πάνος Γιαννόπουλος

(Συνολικές Επισκέψεις 19, 1 επισκέψεις σήμερα)
TIM BURGESS «THE MALL», το Τραγούδι της Τρίτης (Video)
«Σχεδία»: «Να αγαπάς και να αγωνίζεσαι», Πώς θα βοηθήσουμε στην εποχή του Κορωνοϊού

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*