Επιστροφή και για τις Καναδέζες Austra, με τρίτο album, μετά από ένα σχετικά μετριότερο δεύτερο album και ένα απόλυτα επιτυχημένο ντεμπούτο. Σ’αυτές τις περιπτώσεις ξέροντας και λίγο το πως είναι τα μεγάλα συμβόλαια, συνήθως το τρίτο είναι το λεγόμενο “make or break” album.
Αυτό που ακούω από το Utopia είναι ένα καλό τραγούδι για κάθε καλλιτέχνη, αλλά είναι εντελώς safe και κοπιάρισμα του παλιού τους ήχου, για τις Austra. Αυτό δείχνει μια δειλία και έναν φόβο. Και συνήθως ο συνδιασμός αυτών των δύο δεν οδηγει πουθενά.
Βέβαια μπάντες όπως οι Austra (σχετικά ακτιβιστικές ως προς την πολιτική της σεξουαλική ταυτότητας και με συγκεκριμένο εντυπωσιακό image) που έχουν ένα φανατικό συγκεκριμένο κοινό, η μουσική είναι μόνο μια παράμετρος για την επιτυχία τους και αποκτώντας ένα cult status και συνεχίζουν την καριέρα τους ανενόχλητες.
Αν λοιπόν είστε οπαδός των Austra, δε θα απογοητευτήτε, αλλά σύντομα θα ξαναγυρίσετε στο πρώτο album, αλλά δε θα τους γυρίσετε την πλάτη και θα συνεχίσετε να είστε οπαδός τους. Αν είστε απαιτητικός ακροατής θα πείτε, «να ζήσουμε να τις θυμόμαστε» και αν είστε casual electro pop- hipster ραδιοφωνικός ή blog ακροατής, θα χαρείτε για κάνα δίμηνο και μετά θα τις ξαναξεχάσετε .
Αυτά τα μέτρια και ευχάριστα ηχητικά.
Θοδωρής Σουρβίνος
