Αυτοί που φώτισαν

Αυτοί που φώτισαν το σκοτάδι στο Μάτι – Επιθεώρηση Επικαιρότητας #79

Πάντα κάπου στη μαυρίλα, τη σαπίλα και την ενοχή υπάρχει κάτι που λάμπει!

  • Το μεγαλύτερο μάθημα παίρνουμε αυτές τις μέρες, τις μαύρες, τι γεμάτες θρήνο για τους νεκρούς.
  • (καλά υπάρχουν και τα κροκοδείλια δάκρυα. Αυτά χύνονται σε κάθε ευκαιρία που θα βρεθεί υπέρ …ανακουφίσεως πολιτικών και δημοσιο-καφρικών εγωισμών)
  • Λάμπρυνε την μαυρίλα η αλληλεγγύη του κόσμου για τα θύματα της τραγωδίας.

 

  • Όλα τα κοινωνικά δίκτυα από τις χαβαλοσέλφι έγιναν μεμιάς η πιο γρήγορη ενημέρωση για τις ανάγκες των πληγέντων.

  • Ο κόσμος άφησε τα σελφοκόνταρα και τις παραλίες, άφησε προσωπικά και τα γκομενικά του κι έτρεξε να βοηθήσει.

  • «Παρών» από χιλιάδες ανώνυμους ανθρώπους που από «αδιάφοροι μπροστά στα πληκτρολόγιά τους» εφτιαξαν μια ανθρώπινη αλυσίδα προστασίας και φροντίδας για τους πληγέντες.

 

  • Μακριά από τυπικές οργανώσεις, κόμματα ή συλλογικότητες. (αυτό δείχνει ότι κάποια κομμάτια από τα προαναφερθέντα κάπου πάσχουν)

  • Ό,τι είχε ο καθένας σπίτι, ό,τι μπορούσε έτρεξε να το πάει στο Μάτι και στη Ραφήνα.

  • Εντάξει μερικοί την έκαναν την πατατιά τους και όπως είδαμε στις φωτογραφίες έστειλαν ρούχα για πίστα στους ανθρώπους που έχασαν τα πάντα, αλλά αυτό είναι ένα «χαριτωμένα» μεμονωμένο περιστατικό.

  • Για πότε συντάχθηκαν οι κατάλογοι, για πότε ανανεώνονταν, για πότε γέμιζαν οι αποθήκες και οι χώροι συγκέντρωσης.

  • Εθελοντές βρέθηκαν εκεί απλώς να «δώσουν ένα χεράκι»!

  • Νέοι όλων των ηλικιών και όλων των εθνοτήτων!

  • Χωρίς φωτογραφίες, χωρίς σελφι. Ίδρωσαν και έζησαν τις πρώτες ώρες μετά την τραγωδία με εικόνες που δύσκολα θα φύγουν από το κεφάλι τους.

  • Κι αν οι εικόνες ξεθωριάζουν, η μυρωδιά του θανάτου, η καπνιά, το καρβουνίδι που μπαίνει από τα ρουθούνια καρφώνεται στην καρδιά και θέλει χρόνια να χάσει την δύναμή του.

  • Κι ας είχαμε κηρύγματα μίσους. Πάντα οι άνθρωποι, αυτοί που είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ κάνουν τις παραφωνίες να μην ακούγονται. Μένει μόνος ο ήχος από τους λαχανιασμένους εθελοντές που δίνουν το είναι τους για να απαλύνουν τον πόνο του άλλου.

  • Κανένας εθελοντής καμία δωρεά δεν θα φέρει πίσω τους νεκρούς, αλλά η παρουσία των έως τώρα αποκαλούμενων «ωχαδερφάκιδων» δίπλα στα θύματα της καταστροφής δίνει τον τόνο της ελπίδας!

  • Μου έκαναν εντύπωση κάποιοι επώνυμοι, που λέγονται «Ινφλουένσερς», πληρώνονται δηλαδή για κάθε ανάρτηση που κάνουν στο Instragram ή σε άλλα κοινωνικά δίκτυα. Θετική εντύπωση – οι περισσότεροι από αυτούς.

  • Ήταν από τους πρώτους που άρχισαν να κινητοποιούν κόσμο. Χωρίς κέρδος.

  • Κάποιοι έδωσαν το παράδειγμα και βρέθηκαν εκεί στα καμένα, όχι για να φωτογραφηθούν αλλά για να βοηθήσουν και να «σηκώσουν» από τον καναπέ όποιον μπορούσαν να επηρεάσουν, ως «επηρεαστές – influencers» που είναι!

  • Την ώρα που οι πολιτικοί σφάζονται, ο Ψινάκης αλαλιάζει γιατί έχει ν’ αντιμετωπίσει τη ζωή και μάλιστα την σκληρή της πλευρά, τα media αλληλοκαρφώνονται (αναλόγως ποιον θέλουν να αποθεώσουν ή να καταποντίσουν) οι Πολίτες πήραν σοβαρά το ρόλο τους και έτρεξαν να στηρίξουν την καμένη Πολιτεία.

  • Μέσα από τη μαυρίλα των ημερών το παράδειγμα των πολιτών – εθελοντών είναι το μήνυμα που λάμπει.

  • Προσπαθώ να κρατήσω αυτό ως εικόνα – για ν’ αντέξω την τραγωδία.

  • Οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που χρησιμοποίησαν την τεχνολογία και τα «μπλιμπλίκια», που λένε κάποιοι τα έξυπνά μας κινητά, είναι η ελπίδα που λάμπει.

  • Το σκοτάδι μπορούμε να το νικήσουμε φωτίζοντάς το. Κι οι χιλιάδες πολίτες που στέκονται δίπλα στα θύματα κάθε τραγωδίας αυτό έκαναν!

Γιάννης Καφάτος

 

Σχόλια

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε ακόμα

Scroll to Top