12/08/2020

Carthago delenda est

του Χάρη Φιλιππάκη

Carthago delenda est

Carthago delenda est δηλαδή η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί διαμήνυε συνεχώς ο Κάτωνας ο πρεσβύτερος μέσα στη Ρωμαϊκή σύγκλητο, αναλογιζόμενος τον πλούτο και την ευημερία που αντίκρισε όταν επισκέφτηκε την πόλη ως μέλος μιας πρεσβείας. Τι ήταν αυτό που φόβισε πραγματικά τον πολύπειρο αυτόν συγκλητικό; Ο ανταγωνισμός που ασκούσε στην ανερχόμενη Ρωμαϊκή οικονομία η πάμπλουτη Καρχηδόνα. Ο φόβος ότι μια τέτοια δύναμη βρίσκεται στο μαλακό υπογάστριο της Ρώμης. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Στον τρίτο Καρχηδονιακό πόλεμο οι Ρωμαίοι βρίσκοντας μια αφορμή παραβίασης της μεταξύ τους συμφωνίας, αποβιβάστηκαν στην Καρχηδόνα και την υπέταξαν μετά από δύο χρόνια πολιορκίας, καταστρέφοντας τη συθέμελα. Το μήνυμα προς όλη τη Μεσόγειο ήταν σαφές. Όποιος δεν «υποτάσσεται» στο λόγο της Ρώμης θα έχει τη μοίρα της Καρχηδόνας.

Οι διαχρονικές πρακτικές που χειρίζονται οι ηγεμονικές δυνάμεις ιστορικά, είτε είναι στερεωμένες είτε εκκολαπτόμενες όπως η Ρώμη του 2ου αι. π.Χ είναι ίδιες. Η τιμωρία ως μέσο παραδειγματισμού προς μελλοντικούς πιθανούς ανταγωνιστές είναι η ασφαλέστερη μέθοδος μακροημέρευσης στο θρόνο.

Πριν από το περσινό καλοκαίρι, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και η ηγετική ομάδα πέριξ αυτού, πίστεψαν πως είναι οι απόλυτοι ρυθμιστές του πολιτικού παιχνιδιού. Ότι βρίσκονταν πάντα ένα βήμα μπροστά από τους αντιπάλους τους λόγω των σκανδάλων που είχαν βγει στην επιφάνεια, της «αναδιανεμητικής» οικονομικής πολιτικής που είχαν ακολουθήσει τον τελευταίο χρόνο διακυβέρνησης αλλά και της παγιωμένης υποτίμησης προς το πρόσωπο του προέδρου της ΝΔ, ο οποίος παρουσιαζόταν ως διακοσμητικός αρχηγός που δεν μπορούσε να νικήσει τον αντίπαλο του επικοινωνιακά. Δεν ξέρω αν το πίστευαν πραγματικά ή αν απλά προσπαθούσαν να τον υπονομεύσουν με αυτό τον τρόπο. Το μούδιασμα που επικρατεί ακόμα από την ήττα μάλλον αποδεικνύει το πρώτο.

Τα αποτελέσματα των εκλογών Μαΐου-Ιουλίου έκαναν και τους τελευταίους δύσπιστους να αντιληφθούν ότι τα κοινωνικά ρεύματα και αιτήματα δεν μπορούν ποτέ να προβλεφθούν με ασφάλεια. Ότι τίποτα δεν είναι έτσι όπως φαίνεται και ότι τη στιγμή που θα πιστέψεις πιο έντονα ότι είσαι στο ζενίθ της ιστορίας σου, «εκείνη» θα βρει πάντα τον τρόπο για να σε διαψεύσει σχεδόν ειρωνικά και σαδιστικά.

Ένα χρόνο μετά τις εθνικές εκλογές, έχουμε μπει στη φάση του 3ου καρχηδονιακού πολέμου για το Ελληνικό πολιτικό σύστημα. Η ηγεσία της συντηρητικής παράταξης ξέρει καλά ότι είναι καβάλα στο άλογο. Έχει σχεδόν όλες τις προϋποθέσεις για να χτίσει ηγεμονικό βάθρο όχι τετραετίας αλλά 20ετίας και κεφαλαιοποιώντας τις πρόσφατες επιτυχίες σε πανδημία και ελληνοτουρκικά, σε συνδυασμό με την γενική υποστήριξη που λαμβάνει από τα ΜΜΕ, βρίσκεται στο στάδιο ισοπέδωσης της «Καρχηδόνας» σε όλα τα επίπεδα. Ηθικά, πολιτικά κλπ. Τα «δώρα» από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ είναι αρκετά. Είναι σαν μερικοί να μην αντιλαμβάνονται τη ζημιά που κάνουν με τη στάση τους και το βίο που διάγουν. Η κάλυψη που παρέχεται από την ηγεσία οδηγεί στη συρρίκνωση ένα κόμμα που πριν ενάμιση χρόνο θεωρούσε πως έχει το πάνω χέρι στις κινήσεις. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε βρίσκεται συνήθως 2 με 3 βήματα πίσω από κάθε κίνηση της κυβέρνησης, κάτι το όποιο είναι σύνηθες λόγω των εργαλείων που διαθέτει μια κυβέρνηση, παρ’ όλα αυτά η αμηχανία χειρισμού είναι έντονη.

Η λογική που επικρατεί στη δεξιά είναι: τώρα που έχουμε το μομέντουμ είναι η κατάλληλη στιγμή για την πλήρη ισοπέδωση του ΣΥΡΙΖΑ και το χτίσιμο μια πολιτικής παντοδυναμίας εν απουσία αξιόπιστης δεύτερης λύσης. Σύσσωμη η αριστερά περιλαμβάνεται στο σχέδιο αποκαθήλωσης. Είναι πλέον ευδιάκριτο το: «Να μην ξανασηκώσουν κεφάλι ποτέ». Να επιστρέψουμε στο: «Σεβόμαστε την αριστερά βαθιά αλλά ποιος την υπολογίζει;» Είναι το διακοσμητικό στοιχείο στο σαλόνι της μεταπολίτευσης που δείχνει πως μετεξελιχτήκαμε δημοκρατικά, ότι αφήσαμε πίσω τον κακό μας εαυτό αλλά μέχρι εκεί. Η πολύκροτη και ασυγχώρητη ανάδυση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία το 2015, ξύπνησε καλά υπνωτισμένα ένστικτα στον κόσμο της δεξιάς η οποία είναι αποφασισμένη να μην ξαναζήσει εποχές στιγματισμού σαν αυτές που έζησε από το 1981 και μετά.

Αν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να πορεύεται με την παρούσα τακτική διαχείρισης των σκανδάλων που «σκάνε», οι επόμενες εκλογές θα είναι οδυνηρές και οι μεθεπόμενες οδυνηρότερες εκτός απροόπτου. Δεν χρειάζεται άλλη απόδειξη για το κλίμα που επικρατεί σε τμήματα της κοινωνίας από τις αντιδράσεις σε επίμαχα ζητήματα διαφάνειας που προκύπτουν από τις πράξεις της κυβέρνησης. Στην ουσία δεν υπάρχουν αντιδράσεις. Το συγχωροχάρτι είναι γενικευμένο και η ασυλία έχει ορίζοντα τετραετίας τουλάχιστον, για δύο λόγουςΓια να μην ξαναγυρίσουν οι «αριστεροί» και για να συνεχίσουμε να διατηρούμε τα φεουδαλικά μας προνόμια. Το μόνο ίσως που μπορεί να ανατρέψει τους συσχετισμούς είναι ένας βασανιστικός «λιμός» μέσα στο χειμώνα.     

(Συνολικές Επισκέψεις 71, 1 επισκέψεις σήμερα)
Ολυμπιακή παρακμή
Ο αδιαμφισβήτητος Ηγέτης!

mm
About Χάρης Φιλιππάκης 50 Articles
Ο Χάρης Φιλιππάκης συχνά αυτοαποκαλείται ιστορικός. Έχει αποφοιτήσει από κάποιο τμήμα ιστορίας και αρχαιολογίας. Συνήθως μιλάει για ιστορία και πιο συγκεκριμένα για το Βυζάντιο και την αρχαία Ρώμη. Προσπαθεί βέβαια να μην κάνει διακρίσεις.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*