20/10/2019

Χουλιγκανισμός: τότε και τώρα…


Mε την βοήθεια της ''μηχανής του χρόνου'' γυρνώ για άλλη μια φορά νοερά πίσω. Στην αθώα και πλημμυρισμένη από χιλιάδες αναμνήσεις παιδική ηλικία. Τότε που όλα έμοιαζαν εύκολα και τα βάσανα δεν περνούσαν ούτε καν από την άκρη του μυαλού.
 
Πάμε λοιπόν. Αν και η ιστορία που θα σας θυμίσω θα σας μελαγχολίσει καθώς πρόκειται για την μεγαλύτερη αθλητική τραγωδία όλων των εποχών.

Βρυξέλλες 29 Μαίου 1985. Γήπεδο Χέιζελ.Τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητρών ομάδων Ευρώπης αναμεσα στην Γιουβέντους και την Λίβερπουλ.
Είναι η χρονιά που ο Ευρωπαίος Παναθηναϊκός του Γιάτσεκ Γκμοχ φθάνει ένα βήμα πριν το θαύμα και αποκλείεται στους ημιτελικούς από τους Αγγλους. Έχοντας τελειώσει βιαστικά τα μαθήματά μου περιμένω με μεγάλη αγωνία την έναρξη της μεγάλης αναμέτρησης και την ονειρεμένη φωνή του δασκάλου Γιάννη Διακογιάννη.
Η κρατική ΕΡΤ,αλλωστε τότε δεν υπήρχε ιδιωτική τηλεόραση,αργει να συνδεθεί με την Βελγική πρωτεύουσα. Και διαφημίσεις ξανά και ξανά. Εγώ στο μεταξύ βιαζόμουν γιατί το άλλο πρωί είχα σχολείο. Ο χρόνος δεν ήταν άπλετος. Ωστόσο το μυαλό κανενός δεν πήγαινε στο κακό. Ούτε η πιο διεστραμμένη φαντασία δεν θα μπορούσε να πλάσει ένα τέτοιο εφιαλτικό σενάριο.

Η εικόνα επιτέλους της ΕΡΤ μεταφέρεται στο Βέλγιο και τα πλάνα προκαλούν φρίκη,ντροπή και αποτροπιασμό.
Οι Βέλγοι έχουν βάλει Ιταλούς και Άγγλους μαζί και ορισμένοι μεθυσμένοι χούλιγκαν ξεσπούν κατά των γειτόνων μας. 39 Ιταλοί νεκροί είναι ο θλιβερός απολογισμός.Ο πατέρας μου με στέλνει άρον άρον για ύπνο για να μην γεμίσει το παιδικό μυαλουδάκι από τέτοιες φρικαλέες εικόνες. Την άλλη μέρα το πρωι θα μάθω τελικά ότι ο αιματοβαμμένος αγώνας διεξήχθη και η Γιουβέντους είναι η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης. Με ένα πέναλτι που έγινε 1 μέτρο έξω από την περιοχή. Η Ευρωπαική ομοσπονδία, η ΟΥΕΦΑ δηλαδή προσπάθησε να εξευμενίσει τους Ιταλούς με ένα Κύπελλο.Ένα κύπελλο βουτηγμένο στο αίμα που μπήκε στην ζυγαριά με 39 αθώες ψυχές. Αλήτες.
 
Ένα χρόνο και λίγους μήνες ένα ακόμη θλιβερό περιστατικό που όσα χρόνια και αν περάσουν δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί.
 
Κυριακή 26 Οκτωβρίου 1986 του Αγίου Δημητρίου. Όλο το σόϊ έχει μαζευτεί στο σπίτι του θείου μου για να του ευχηθεί κάπου στους Αγίους Αναργύρους. Η επιμονή μου να ανοίξει η τηλεόραση για να μάθουμε τι έγινε στους αγώνες της Α' Εθνικής είναι συνεχόμενη και εκνευριστική. Για να μην πω τίποτα χειρότερο. Και η εικόνα που αντικρίζω είναι ανατριχιαστική. Ενας φίλαθλος της Λάρισας ο Χαράλαμπος Μπλιώνας πέφτει νεκρός στις κερκίδες του Αλκαζάρ από φωτοβολίδα που τον βρίσκει στην καρωτίδα και ρίχνεται από οπαδούς τους ΠΑΟΚ από το ακριβώς απέναντι πέταλο. Στο σπίτι νεκρική σιγή.Η δύναμη της εικόνας είναι σοκαριστική.Είναι το πρώτο θύμα βίας στα Ελληνικά γήπεδα καθώς η τραγωδία της Θύρας 7 στο γήπεδο Καραισκάκη το 1981 είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.''Παράτα αυτό το ποδόσφαιρο ρε παιδί μου'' ήταν η μόνιμη επωδός.''Δεν βλέπεις τι γίνεται;;;'' 

 

Γιατί τα ανακάλεσα στην μνήμη μου όλα αυτά;;;;;;  Μα με αφορμή το όργιο αλητείας που παρουσιάζεται αυτές τις μέρες στα Γαλλικά γήπεδα στο πλαίσιο του Ευρωπαικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου και την άποψη κάποιων ότι ο χουλιγκανισμός είναι παντού ο ίδιος. Αγγλοι εναντίον Ρώσων, Ουκρανοί εναντίων Γερμαντών και πάει λέγοντας. Όλοι εναντίον όλων. 

Να με συγχωρείτε αλλά δεν είναι ακριβώς ετσι.Την δεκαετία του 80 η βία στα γήπεδα βασιζόταν απλά και μόνο στον φανατισμό για τις ομάδες αλλά και σε κάποια άρρωστα μυαλά που έχοντας πιει και φτιαχθεί με οποιονδήποτε τρόπο δεν λογάριαζαν τίποτα. Η εποχή τηρουμένων των αναλογιών ήταν ήσυχη, η ΕΟΚ ήταν στα πρώτα της βήματα και ο σεβασμός όσο και αν αυτό προξενεί εντύπωση κυριαρχούσε.
 
Σήμερα όπως όλοι μπορούν  να αντιληφθούν κυριαρχεί το χάος όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά σε ολόκληρη την υφήλιο.Το πρόσφατο παράδειγμα του BREXIT είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες χωρίζουν τους ανθρώπους σε πατρίκειους και πληβείους.

Όσο και αν κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν.Το φάντασμα της ακροδεξιάς και του φασισμού κάνει όλο και πιο δυναμικά την επανεμφάνισή του.

Το βλέπουμε στην Ελλάδα,το βλέπουμε στην Γαλλία, το βλέπουμε στην Ολλανδία και την Αυστρία. Ε, όλα αυτά ψάχνουν ένα χώρο για να εκφραστούν και να εκτονωθούν. Και τα ποδοσφαιρικά γήπεδα όπου ο όχλος κυριαρχεί είναι ο πλέον κατάλληλος.
 
Και δυστυχώς για μας που λατρεύουμε το ποδόσφαιρο, το αγαπημένο μας άθλημα βρίσκεται πλέον ανάμεσα σε συμπληγάδες. Που απειλούν να το συνθλίψουν. Αν δεν το έχουν ήδη κάνει. Και απλά δεν το έχουμε ακόμη αντιληφθεί…

Βασίλης Παπαδόπουλος

(Συνολικές Επισκέψεις 124, 1 επισκέψεις σήμερα)
Μόνο επι-τοιχίες #33
Δημαγωγοί και Δημοσκόρπιοι

mm
About Βασίλης Παπαδόπουλος 13 Articles
Είχε την .. ατυχία να περάσει στην Γαλλική Φιλολογία Θεσσαλονίκης αλλά το δημοσιογραφικό μικρόβιο υπήρχε μέσα του από πολύ μικρός. Ξεκίνησε το 1998 από την ''Αθηναϊκή'' και τον ''Κόσμο των Σπορ''.Στην τηλεόραση έχει δουλέψει στον ΑΛΦΑ, το ΑΛΤΕΡ και από τον Νοέμβριο του 2008 βρίσκεται στο ΜΕΓΚΑ. Έχει και αρχείο ..25 ετών για το οποίο νιώθει πολύ υπερήφανος.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*