27/06/2022

Δημοσιογραφικός αγώνας με νεροπίστολα;


Η απόφαση να ξεκινήσεις μια απεργία πείνας θέλει κότσια, θέλει πείσμα και αποφασιστικότητα.

Και γι αυτό οι συνάδελφοι που βρίσκονται επί μέρες έξω από την ΕΣΗΕΑ ξεκινώντας έναν αγώνα, που μοιάζει σχεδόν μοναχικός, αξίζουν όλο τον σεβασμό μας. Και τον λέω μοναχικό γιατί η συμμετοχή του δημοσιογραφικού κόσμου στην επί χρόνια μεθοδευμένη εξαφάνιση του Ταμείου τους δεν συνάντησε καμία ουσιαστική αντίδραση. Κάτι σκόρπιες 24ωρες, συγκεντρώσεις δεκάδων (ή στην καλύτερη περίπτωση λίγων εκατοντάδων) ατόμων, εφησυχασμός από συνδικαλιστές και εργαζόμενους, εγκατάλειψη εργαζομένων στα διαδικτυακά ΜΜΕ στην τύχη τους, ασφαλισμένοι σε άλλα τα Ταμεία, με άλλα ασφαλιστική δικαιώματα, από τους οποίους μάλιστα ζητούσαμε να απεργήσουν για ένα Ταμείο στον οποίο δεν είχαν υπαχθεί ποτέ!

Αλλά ακόμα και εργαζόμενοι- μέλη της ΕΣΗΕΑ να μετρούν ελάχιστα χρόνια ασφάλισης στα ταμεία τους. Πληροφοριακά εγώ ενώ έχω 28 χρόνια ενσήμων, μόλις το 1/3 αυτών είναι στο Ταμείο των δημοσιογράφων. Το “δοξασμένο” μπλοκάκι γαρ. Επί χρόνια η πραγματικότητα ήταν ασφαλισμένοι 3 ταχυτήτων. Και ξαφνικά ξυπνήσαμε ένα πρωινό του ’17 και συγκλονιστήκαμε από την αφαίρεση ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Συμπαθές πτηνό η στρουθοκάμηλος, αλλά ας μην την μιμούμαστε όταν μιλάμε για δικαιώματα.
Η σχέση μας με την κοινωνία κατέληξε στο “μακριά και καθόλου αγαπημένοι” και ξαφνικά απορήσαμε γιατί “κανείς δεν ασχολείται”. Είναι τραγικά όσα συμβαίνουν, αλλά αναμενόμενα.
Αλλά ακόμα και τώρα, την ύστατη στιγμή, την ώρα που οι δημοσιογράφοι είναι ο μόνος επαγγελματικός κλάδος, στον οποίο εδώ και 1,5 χρόνο εισφέρουν μόνο οι εργαζόμενοι (ούτε οι εργοδότες, ούτε το κράτος) η απάντησή μας είναι μία 48ωρη; Με την οποία στοχεύουμε σε τι; Τι απέδωσε η προηγούμενη 24ωρη, που διαδέχτηκε μια προηγούμενη 24ωρη;
Καμία στρατηγική, καμία στόχευση.

Έχουμε ηττηθεί και έχουμε πάρει ένα νεροπίστολο και “προειδοποιούμε”. Αν δε θέλουμε να ηττηθούμε οριστικά, ας αποφασίσουμε. Ή θα συγκρουστούμε ή θα κατεβάσουμε το κεφάλι και θα δεχτούμε τα τετελεσμένα. Ο,τιδήποτε άλλο δεν είναι προειδοποίηση, είναι παρωδία.

(Συνολικές Επισκέψεις 316, 1 επισκέψεις σήμερα)

mm
About Δημήτρης Σούλτας 575 Articles
Ο Δημήτρης Σούλτας εγεννήθη στη Θεσσαλονίκη, λίγο μετά την άφιξη του ηλεκτρισμού και μετά από 19 χρόνια κατέβηκε στην Αθήνα, με το τρένο το οποίο δεν είχε ανακαλύψει τον ηλεκτρισμό ακόμα και σήμερα. Είναι ιδρυτής του κινήματος του υπαρκτού σουλταφερτισμού και δημοσιογράφος που πιστεύει ότι ο κόσμος θα αλλάξει, απλώς δεν έχει βρει ακόμα το κατάλληλο δοκιμαστήριο.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*